Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2015
To βιβλίο κυκλοφορεί μέσα στο Γενάρη του 2015 από τις εκδόσεις Κονιδάρη , Τοσίτσα 1Α , Αθήνα.
Τηλ. Παραγγελίας 210 8846574
Dave - 'Εχω τον λόγο μου.
Αντάρτικο Το καλύτερο beat είναι ο χτύπος της καρδιάς μας.
Dave - Έχω τον λόγο μου
To βιβλίο κυκλοφορεί μέσα στο Γενάρη του 2015 από τις εκδόσεις Κονιδάρη , Τοσίτσα 1Α , Αθήνα.
Τηλ. Παραγγελίας 210 8846574
Dave - 'Εχω τον λόγο μου.
3 με 4 δευτερόλεπτα...
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014
Μια στιγμή που θα με δεις να χάνομαι.
Τα μάτια μου φεύγουν και ξεγλιστρούν από κάτι συγκεκριμένο.
Αυτό συμβαίνει κάθε μέρα και αυτή η στιγμή διαρκεί συνήθως 3 με 4 δευτερόλεπτα.
Χάνομαι και φεύγω γιατί ποτέ δεν άντεξα και ούτε θα αντέξω αυτόν εδώ τον κόσμο.
Είναι η μοναδική στιγμή που είναι δικιά μου και είμαι εγώ εκατό τοις εκατό.
Οποιαδήποτε άλλη στιγμή , όμορφη ή άσχημη είχε πάντα μέσα της και μια νοθεία.
Μια απέραντη άβυσσο απωθημένων και τσακισμένων παιδικών ονείρων.
Αυτός είμαι ακριβώς.
Ντάξει ?
Επικίνδυνος Λόγος
a.k.a Dave
1 χρόνος μετά - Διάλεξε μεριά
Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014
Έχει περάσει 1 χρόνος και κάτι από τη μέρα εκείνη που ο μετανάστης Σαχτζάτ Λουκμάν ξεκίνησε όπως κάθε μέρα για το μεροκάματο αλλά ποτέ δεν έφτασε στη δουλειά γιατί έπεσε νεκρός από φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής ,στα Πετράλωνα.
Εδώ και 2 χρόνια ο φιλήσυχος μικροαστούλης βρίσκεται αντιμέτωπος με την ίδια του την νοοτροπία που απλά μεταμορφώθηκε σε πολιτικό κόμμα.
400 . 000 ψηφοφόροι δεν είναι φασίστες.Είναι ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ....
Όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να μιλάμε για τον φασισμό αν δεν μιλήσουμε πρώτα από όλα για τον Καπιταλισμό που τον θρέφει και αποτελεί δικό του μακρύ χέρι και όργανο του.
Ελλάδα 2014.
Μισθωτή σκλαβιά.
Εξαθλίωση.
Φτώχεια.
Ανεργία.
Ξενοφοβία
Φασισμός.
Εκμετάλευση.
Στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών.
Εκπαίδευση δουλεμπορίου με την μορφή πρόσληψης.
Απάθεια.
Σιωπή.
Η λίστα είναι μεγάλη. Οι νεκροί αμέτρητοι.Άλλοι από τα μαντρόσκυλα της των εξουσιαστών - Καπιταλιστών που βγάζουν μαχαίρια και δολοφονούν , άλλοι από '' αθώα εργατικά ατυχήματα '' , άλλοι κάπου στην αφάνεια από την φτώχεια που παρουσίασαν με επιτυχία σαν φυσικό φαινόμενο και εμφανίζονται ως σωτήρες...
Ελλάδα 2014
Κι όμως...Κάποιοι αντιστέκονται.Αρνούνται την απομόνωση και οργανώνουν την οργή τους.Διεκδικούν , συναντιούνται και παλεύουν.
Για να τελειώνουμε...
Οι δικιολογίες φτούρησαν. Έχεις να διαλέξεις...
Η με τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ή με τα κοράκια... ( με κουστούμι ή άνευ )...
1 χρόνος μετά και ο Παύλος είναι κάπου εδώ ανάμεσα μας...Ζει μέσα από τους αγώνες μας.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ - ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ.
Ξεκάθαρα και ταξικά....
Διάλεξε μεριά.
Αντάρτικο - Σεπτέμβρης 2014
Alternative? Δεν νομίζω.
Τετάρτη 7 Μαΐου 2014
Alternative? Δεν νομίζω.
Στην εποχή της ταμπέλας και των κριτικών επιτροπών έκανε την εμφάνισή του το λεγόμενο ‘alternative’. Με άλλα λόγια το δήθεν διαφορετικό.
Η τάση(διότι περί τάσης πρόκειται)επικρατεί τόσο στο ντύσιμο ,στις απόψεις ,στη διακόσμησης αλλά και στον τρόπο διασκέδασης.
Υποκλιθείτε όλοι στη διακόσμηση με ξύλα μπαμπού και στη χρήση καφασιών για σκαμπό.
Φορέστε όλοι τα ίδια ,όχι όμως αυτά που φοράει η μάζα.
Σκάστε τα λεφτά σας για τις’ alternative’ μάρκες .(Γιατί όποιος σέβεται τον εαυτό του πάει στο πάρκο με τη συγκεκριμένη μάρκα παπούτσια.)
Ακόμα και η τάση για επιστροφή και αγάπη προς τη φύση έχει πάρει μια ξενόφερτη μορφή από τους alternative και δεν θυμίζει σε τίποτα το ρομαντικό σεβασμό προς αυτήν( όπως για παράδειγμα, εκθειάστηκε από τους razastarr και τους FF.C.)
Κάπου εδώ εντοπίζεται το παράδοξο της υπόθεσης .Για άλλη μια φορά μας κατηγοριοποίησαν.
Όλα εμπορικοποιούνται το 2014, ακόμα και η τάση σου για διαφορετικότητα.
Προκύπτει όμως το λογικό συμπέρασμα.
Δεν υπάρχει alternative τρόπος ζωής , έντεχνη μουσική, διαφορετικότητα .Όλα είναι ταμπέλες που αποσκοπούν στη διαχείριση των μαζών.
Ας συνειδητοποιήσει λοιπόν ο καθένας τι κάνει και γιατί. Προτού κράξει το διπλανό του ,ας αναλογιστεί για τον εαυτό του.
Σωτηρία Μ.Κ
Στην εποχή της ταμπέλας και των κριτικών επιτροπών έκανε την εμφάνισή του το λεγόμενο ‘alternative’. Με άλλα λόγια το δήθεν διαφορετικό.
Η τάση(διότι περί τάσης πρόκειται)επικρατεί τόσο στο ντύσιμο ,στις απόψεις ,στη διακόσμησης αλλά και στον τρόπο διασκέδασης.
Υποκλιθείτε όλοι στη διακόσμηση με ξύλα μπαμπού και στη χρήση καφασιών για σκαμπό.
Φορέστε όλοι τα ίδια ,όχι όμως αυτά που φοράει η μάζα.
Σκάστε τα λεφτά σας για τις’ alternative’ μάρκες .(Γιατί όποιος σέβεται τον εαυτό του πάει στο πάρκο με τη συγκεκριμένη μάρκα παπούτσια.)
Ακόμα και η τάση για επιστροφή και αγάπη προς τη φύση έχει πάρει μια ξενόφερτη μορφή από τους alternative και δεν θυμίζει σε τίποτα το ρομαντικό σεβασμό προς αυτήν( όπως για παράδειγμα, εκθειάστηκε από τους razastarr και τους FF.C.)
Κάπου εδώ εντοπίζεται το παράδοξο της υπόθεσης .Για άλλη μια φορά μας κατηγοριοποίησαν.
Όλα εμπορικοποιούνται το 2014, ακόμα και η τάση σου για διαφορετικότητα.
Προκύπτει όμως το λογικό συμπέρασμα.
Δεν υπάρχει alternative τρόπος ζωής , έντεχνη μουσική, διαφορετικότητα .Όλα είναι ταμπέλες που αποσκοπούν στη διαχείριση των μαζών.
Ας συνειδητοποιήσει λοιπόν ο καθένας τι κάνει και γιατί. Προτού κράξει το διπλανό του ,ας αναλογιστεί για τον εαυτό του.
Σωτηρία Μ.Κ
Θα σου πω εγώ πως περνάει ο καιρός...
Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014
'' Πως περνάει έτσι ο καιρός ?? ''
Αναρωτήθηκες κάποτε.
Δεν απάντησα.Ήμουν απασχολημένος με τη νιότη μου και τα όνειρα μου.
Μέ κάτι σκόρπιες σκέψεις , κάποιους στίχους και κάποιες ελπίδες.
Γεμάτος αφέλεια και αυταπάτες.Οπλισμένος με θέληση και κουράγιο.
Δεν ήξερα. Τώρα ξέρω.
Θα σου πω εγώ λοιπόν πως περνάει ο καιρός.
Περνάει στριμωγμένος και βιαστικός ανάμεσα στις λέξεις , στην ανάσα μας και στις στιγμές.
Περνάει με το σκληρό του ύφος και ανένδοτος τιμωρεί.
Περνάει και φεύγει και εμείς ακόμα αναρωτιόμαστε που να` ναι η ζωή μας.
Τον βλέπουμε πια συχνότερα.Πέρνει τη μορφή της απογοήτευσης , της θλίψης.
Τυλίγεται στον καπνό , αράζει πάνω στις ρυτίδες , κρυφογελάει σε κάθε αποτυχία.
Άλλες φορές πέρνει την μορφή του πατέρα μας. Φωνάζει και χτυπάει δυνατά.
Άλλες φορές πέρνει τη μορφή της μάνας μας. Κλαίει και δειλά μας χαιδεύει.
Άλλες μοιάζει με τον δάσκαλο μας. Κουνάει το δάχτυλο και γνωρίζει τα πάντα.
Οι μέρες μοιάζουν ίδιες.
Καμία αλλαγή.
Αδράνεια.Απάθεια.Απογοήτευση.
Πόνος.Κλάμα.Κατάθλιψη.
Φωτογραφίες...
Μελωδίες.
Συγγνώμη.Σ`αγαπώ.
Έτσι περνάει ο καιρός....
Και εμείς εκεί.
Θεατές πίσω από το θολό τζάμι καρτερούμε το άγνωστο.
'Ετσι περνάει ο καιρός....
Dave ( Φράξια )
Επικίνδυνος Λόγος.
Όσο φοβάσαι θα πεθαίνεις.
Κυριακή 9 Μαρτίου 2014
Όσο φοβάσαι,θα πεθαίνεις!
Φοβάσαι ρε!Φοβάσαι πολύ!
Άν δεν φοβόσουν τόσο δεν θα αγαπούσες τόσο την καθημερινή σου μιζέρια.'Αυτή είναι η ζωή μου'λές.'Και την αγαπώ,με τα στραβά της,τα λίγα της,τα ίδια της.΄'Ετσι είναι η ζωή δύσκολη!Ένας καθημερινός αγώνας'
Φοβιτσιάρη!
Πόσες κλισέ ατάκες θα αποστηθήσεις για να πείσεις τον εαυτό σου να λουφάξει?
Και εγώ φοβάμαι ρε,αλλά στο λέω.Δέν παριστάνω και το σοφό!Όσο σου λέω'απλά φοβάσαι!', τόσο μου αγριεύεις όπως αγρίευα και εγώ κάποτε.Αυτό το ξέρεις?Όταν σου ανοίγει κάποιος τη μολυσμένη πληγή για να σε την καθαρίσει και να την περιποιηθεί το κάνει ώστε να γιατρευτείς.Εσύ φονάζεις όμως και αντιστέκεσαι,γιατί πονάς.
Και αν δεν φοβόσουν δεν θα σάπιζες μέσα στη συννενοχή και την απάθεια!
Δέν θα βολευόσουν στη δουλειά που σιχαίνεσαι με φθηνά προσχήματα.'Δέν έχει νόημα να ψάξω,στον τομέα που με ενδιαφέρει δεν βρίσκει κανείς δουλειά!'Δέν με πείθεις ούτε εμένα ,ούτε εσένα διστυχώς.Μέσα σου βαθιά φοβάσαι ότι θα αποτύχεις και δεν προσπαθείς τίποτα.Περιμένεις πρώτα τους άλλους να σε χαιρετήσουν για να μιλήσεις.Δέν είναι πως είσαι ψώνιο και μη μου λές πως απλά δεν τους είδες!Απλά φοβάσαι.Φοβάσαι μέχρι και τους φίλους σου πως θα χάσεις και καταντάς ο
χαμάλης τους...!
Μέχρι να το πείς φωναχτά!'Ναι φοβάμαι αυτό,ναι θα το αντιμετωπίσω!'
Θα καταντάς...όλο κάτι χειρότερο,κάτι πιο μίζερο απ'ότι χθές.
Αυτή δεν είναι η δική σου ζωή και αν δεν σταματήσεις θα ζείς με ένα μεγάλο βάρος,αυτό της εκδοχής.Πώς θα ήταν άραγε αν ήμουν ο εαυτός μου,άν έκανα αυτά που ήθελα?Πώς θα ήταν αν τα κατάφερνα?
Οι στόχοι σου ανύπαρκτοι,δεν διεκδικείς τίποτα και έτσι πέρνεις πάντα ότι περισσεύει!Πάντα αφήνεις να σε διαλέγουν οι άλλοι,με το πρόσχημα του γνωστού 'σιγά μη ρίξω τα μούτρα μου' και έτσι συμβιβάζεσαι με κάτι που δεν σε ικανοποιεί πραγματικά.Η αλήθεια είναι όμως οτι φοβάσαι ότι δεν θα αγαπηθείς και βολεύεσαι με ότι έρθει για να μην είσαι μόνος σου.Καθημερινά κάνεις αυτά που κάνουν τα άτομα που σε κάνουν να νιώθεις άνετα με τις φοβίες σου,'οι φίλοι σου'.Τα ίδια και τα ίδια,πάντα στην ίδια γειτονιά,στα ίδια πρόσωπα,στον ίδιο καφέ,την ίδια μπύρα,την ίδια συζήτηση κάθε μέρα!
Σαν να μη γεννήθηκες ποτέ είναι!Μια αξιολύπητα συγκιριακή ζωή.Πίσω σου υπάρχουν άτομα που τους ανέθεσες το ρόλο σου.Να καθορίσουν,δηλαδή τη ζωή σου,την υπαρξή σου,τα θέλω σου.
Άν ήσουν ευτυχισμένος δεν θα με πείραζε,αλλά δεν είσαι!Και αυτή η καθημερινή αυτοκτονία σου με ανατριχιάζει,μου θυμίζει τον ήχο της κάνης όταν έστρεφα και εγώ το πιστόλι του φόβου πρός εμένα.
Μη σκεφτείς πάλι τι θα μπορούσε να συμβεί!Ρίξε ένα χαμόγελο και βούτα στη ζωή με όρεξη,με νεύρο και αυτοπεποίθηση!Διεκδίκισε οτι σ αρέσει και κάντο δικό σου,με ευγένεια και ταυτοχρόνως με τσαμπουκά.Προσπάθησε για αυτούς τους ανθρώπους που πάντα ήταν δίπλα σου και δεν ζήτησαν τίποτα,για τις όμορφες στιγμές και τα ξεκαρδίσματα,για ένα ξέφρενο χωρό,για ένα βλέμμα αγάπης προσπάθησε!
Πώς γίνεται να φοβάσαι την αλλαγή αφού είσαι ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο όν.Γεννιέσαι-γερνάς,γελάς-κλαίς,μισείς-αγαπάς.Είσαι η αλλαγή και όσο την εμποδίζεις θα διστυχείς!Για αυτό σου λέω ,σταμάτα να φοβάσαι!Γιατί να!Άν φοβάσαι αρχίζω να φοβάμαι και εγώ.Φοβάμαι ότι οι φόβοι σου δεν θα μας αφήσουν να αγαπηθούμε αληθεινά!Και αν δεν μπορέσω να αγαπηθώ αληθεινά με τους ανθρώπους,πώς θα μπορέσω να απολαύσω το ταξίδι μου?Είναι μόνο μια φορά και δεν θα ξανάρθει!Θέλω να το απολαύσουμε μαζί!Σαγαπώ.
Υ.Γ.Όταν έχεις ζήσει το φόβο,δεν γίνεται να μην αγαπάς οποιονδήποτε άλλο φοβάται.Απλά τον αγαπάς,γιατί τον καταλαβαίνεις.
Σωτηρία Μ.Κ
Καλά τα αρώματα και τα κραγιόν αλλά.....
Σάββατο 8 Μαρτίου 2014
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (International Women's Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.
Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.
Bρώμ(Η)κα παιχν(Η)δια
Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014
Με πολεμάς, με πολεμάς, με πολεμάς......!
Κατάφερες ,Κόσμε, να ξεχάσουν οι άνθρωποι ποιά είμαι.
Να με μπερδέψουν με μια άλλη.
Μη ξεχνάς όμως, η δημιουργικότητα και η τέχνη είναι γυναίκες σαν και μένα.
Όσο και αν θες να με παρουσιάζεις σαν άβουλο όν , εγώ είμαι η γνώση και η δύναμη.
Από ’μένα πήραν το όνομα τους η δικαιοσύνη και η υπερηφάνεια!
Με πολεμάς ύπουλα και με μετατρέπεις σε ένα αξιολύπητο πλάσμα.
Όμως εγώ είμαι η φωνή και η αντίδραση
και δεν πρόκειται ποτέ να υποταχθώ στις προσταγές σου.
Το ξέρω, Κόσμε , το απολαμβάνεις να με χρησιμοποιείς ως αντικείμενο.
Θέλεις να με κάνεις μια μάζα κρέατος για να σε εξυπηρετώ ,ποτίζοντας με, ανασφάλειες.
Εγώ όμως δεν είμαι αυτό που παρουσιάζεις.
Είμαι η ατόφια ένταση και σεξουαλικότητα.
Η ελεύθερη έκφραση και η μουσική.
Και όσο καυχιέσαι ότι τα κατάφερες και μ'έκανες ένα κενό και εγωιστικό ον,
σου υπενθυμίζω ότι στις φλέβες μου κυλάει η αγάπη ,η στοργή και η συμπόνια!
Εσύ με κοιμίζεις! Παίζεις βρώμικα μαζί μου....
Γιατί απλά με φοβάσαι.
Ξέρεις πως εγώ είμαι η οικογένεια ,η ενότητα ,η ελπίδα ,η ελευθερία, η επανάσταση!
Ξέρεις επίσης πως αν καταλάβω το καλοστημένο παιχνίδι σου,
Θα χάσεις ,Κόσμε!
Γι' αυτό και εσύ με πολεμάς.
Σωτηρία Μ.Κ ( Αντάρτικο )
Ανακοίνωση του Dave των Φράξια.
Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014
Δεν θέλω να πλατυάσω το άρθρο μου , ούτε να κουράσω....
Άλλωστε όσοι με ξέρουν , οι όσοι με παρακολουθούν μέσα από αυτά που εκφράζομαι , ξέρουν και πολλά για μένα....
Το 2009 δημιούργησα τους '' Φράξια'' , ένα συγκρότημα με βάση το hip hop και την στιχουργική έκφραση... Το δημιούργησα μαζί με τον φίλο μου Δημήτρη ή αλλιώς D.K. ....
Το τι εκφράζουμε από τότε και ποιος ήταν ο σκοπός μας , λίγο πολύ το ξέρετε... Όπως επίσης και το ποιες είναι οι μέχρι τώρα δουλειές μας , μπορείτε να τις βρείτε εδώ σε αυτό το site.... Άρα λοιπόν , δεν θα κουράσω επ ' αυτού.... Βαριέμαι κι όλας....
Ήμουν πάντα ένας άνθρωπος που αντιλαμβανόταν την μουσική σε ΑΜΕΣΗ σχέση με την ζωή...Και πόσο μάλλον το hip hop , αφού ήταν πάντα ένα μόρφωμα με βασικό στοιχείο τον λόγο.... Φέτος κλείνουμε σαν συγκρότημα 5 χρόνια ενεργοί στην ανεξάρτητη σκηνή.Δεν θέλω να αναφερθώ στο τι έχουμε προβάλει ή στο τι έχουμε περάσει σαν μήνυμα μέχρι τώρα από τα τραγούδια μας ή από τα ταραγούδια μου προσωπικά..... Το θέμα όμως είναι ότι αισθάνομαι - εκτός από αγάπη - και αηδία ....
Επειδή όπως είπα παραπάνω - βαριέμαι να αναλύσω το ποιος είμαι , τι έχω ζήσει και άλλες τέτοιες μπαρούφες , θα αναφερθώ κωδικοποιημένα σε αυτά που θέλω...
1 ) Έμαθα το hip hop στο δρόμο.
2) Ήμουν 13 χρονώ.
3) Eίμαι 30.
4) Έκλαψα με αυτό.
5) Γέλασα με αυτό.
6 ) Αντιστάθηκα με αυτό.
7 ) Πόνεσα με αυτό.
8 ) Ερωτεύτηκα με αυτό
9 ) Αγωνίστηκα με αυτό.
10 ) Έγινα αντιφασίστας με αυτό ( Δυστυχώς υπήρχαν φασίστες )
11 ) Διαμόρφωσα συνείδηση και ταξική σκέψη , μέσα από αυτό.
12 ) Το hip hop όμως ,δολοφονήθηκε από τους φασίστες.
13 ) Και τι έκανε το hip hop ?
14 ) Έκλαψε.
15 ) Πόνεσε.
16 ) Και μετά ?
17 ) Έδωσε συνέντευξη τύπου.
18 ) Δηλαδή ?
19 ) Δηλαδή ενωμένο. Και καλά αγαπημένο.
20 ) Και τι βγήκε απο αυτή την συνέντευξη ?
21 ) Βγήκε , Ειρήνη , Φως κι αγάπη..................
22 ) Εκτός λίγων σωστών εξαιρέσεων , που δεν θα έπρεπε καν να είναι εκεί....
Αισθάνομαι κουρασμένος και πλήρως απογοητευμένος....
Το κοινό.....Αυτό το έξυπνο κοινό στηρίζει γαμάτους ράπερς και αλητάμπουρες.....
Στηρίζει ράπερς που μέχρι τώρα πίσω από το μικρόφωνο ήταν επικίνδυνοι , αλλά ξαφνικά πλησίασε κοντά τους αυτό που πολεμούσαν και....Κάναν πίσω...
Στηρίζετε ράπερς που βρωντοφωνάζουν και καυχιούνται '' ειρηνικοί'' αλλά μέχρι τώρα στα τραγούδια τους ήταν οι ποιο μάγκες , τσαμπουκάδες και αλήτες.
Στηρίζετε ράπερς που μέχρι τώρα μέσα από τα τραγούδια τους και την τέχνη τους , φλέρταραν , ή βραβεύονταν από τους φασίστες...
Στηρίζετε ράπερς που μέχρι τώρα μέσα από τα μονοπάτια που διαλέγανε , θρέφανε φασιστάκια αλλά....Τώρα ξαφνικά πέφτουνε από τα σύννεφα...
Στηρίζετε ράπερ που επικαλούνται τον νόμο και ότι πρέπει ο κύριος Δένδιας να κάνει τη δουλειά του...
Σιχάθηκα το hip hop σας.
Σιχάθηκα τις επιλογές σας και τις τσαμπουκαλεμένες αναρτήσεις σας....
Σιχάθηκα και εσάς ρε hip hop λαμόγια , που πέρα από τον κώλο σας και την αυτοπροβολή σας , δεν δίνετε δεκάρα......
Ο γλυκούλης Μετζέλος δεν είναι πια συμπαθητικούλης....
Ο άγριος και αυθεντικός Μιχάλης , δεν είναι πια αυθεντικός...
- R.I.P Killah P - Εισοδος 10 ευρώ.
Ε ? Κάνω λάθος ?
Ο Εισβολέας που μέχρι τώρα γαμούσε και έδερνε από τα flows και τα skills του , δεν είναι πια αλάνι........... Ζητάει αγάπη και συνειδητοποιεί ότι '' έχουμε πρόβλημα ''....
Ο Νικήτας ο καλός και γλυκός μας Xray - ζητάει από τον νόμο να πατάξει τον φασισμό και από τον Υπουργό Δένδια να κάνει τη δουλειά του....
'' Μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία''...................... Σου θυμίζει κάτι ?
Το Θηρίο....Καλά ντάξει. Συμπλήρωσε μόνος σου. Εγώ απλά γελάω.
Ο Ευθύμης... Που φλέρταρε με την Χρυσή Αυγή μαζί με τον Αρτέμη αλλά και καλά τώρα....Είναι............Πως το λένε ???? '' Ελληνοκεντρικοί'' .....
Κουκου ρούκου κεφτεδάκια.........
Έχω να γράψω πολλά ακόμα για πολλούς.
Αλλά επειδή όπως είπα βαριέμαι , λέω να κλείσω κάπου εδώ.
Οι φασίστες μπήκαν μέσα στο βρακί σας , και εσείς ψάχνετε να διορθώσετε κάνα κουπλέ.....
Μήπως και τη γλυτώσετε.....
Αισθάνομαι την ανάγκη να παρατήσω την ενασχόληση μου με το hip hop....
ΚΑΙ για όλα τα παραπάνω αλλά ΚΑΙ γιατί σίχάθηκα και μερικούς άλλους....
Αλλά ΚΑΙ για άλλους λόγους δικούς μου.
Πέρα από την βολή σας , των κώλο σας και την αυτοπροβολή σας
δεν δίνετε δεκάρα........
Για αυτό και εγώ λοιπόν σας γράφω στα αρχίδια μου.
22/2/14 - 5 χρόνια '' Φράξια''
Σεβαστείας 4 & Μαγνησίας - Βύρωνας.
Cafe Bar & Live Stage '' Πεζόδρομος''
Ωρα - 20.30
Υ.Γ.
Όποιος θίχτηκε από το παραπάνω κείμενο , να έρθει να με βρει.
Dave ( Φράξια )
5/2/14
Βυθίζομαι και σηκώνομαι, καταστρέφω και δημιουργώ .
Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014
Κάθε μέρα νιώθω ότι πηγαινοέρχομαι άσκοπα, χωρίς καμία ουσία. Τραβιέμαι κυριολεκτικά από δω και από κει. Ξεχνιέμαι μόνο όταν συζητάω κάτι με πάθος ή όταν γράφω .Τα λεπτά αυτά (ναι!) νιώθω ότι ζω, όταν ο άλλος που μου μιλάει έχει επιχειρήματα και με κάνει να σκεφτώ κάτι… Κατά τα αλλά δεν μπορώ να ζω με το παράδοξο της ύπαρξης μας
Πολλοί μου λένε ότι έχω πρόβλημα « σ’ αρέσει να βασανίζεσαι με πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις, πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξει κανείς μας!». Σκέπτομαι λες να 'χουν δίκιο? Λες να ταλαιπωρώ τον εαυτό μου οικειοθελώς? Αυτό και αν είναι ήττα… !Έτσι το δοκίμασα .Για να δούμε, μήπως πιάσει να μην επιτρέψω στον εαυτό μου για λίγο καιρό να σκεφτεί την ουσία στο οτιδήποτε, να ζήσω χωρίς να σκέπτομαι τόσο!«Να περνάμε καλά, να περνάμε καλά!!» που λένε κάποιοι.
Προφανώς απέτυχε παταγωδώς !Πέραν αυτού όμως τα έβαλα με τον εαυτό μου που μπήκα σε τέτοια τρυπάκια και χαράμισα ακόμα μια φορά το χρόνο μου τόσο αδιάντροπα, ακολουθώντας το έφυες μου πείραμα σαν παρμένο από σελίδα του ψωλοπόλιταν. Και φυσικά υποκύπτοντας στον έμφυτο θεατρινισμό μου(για άλλη μια φορά).
Τουλάχιστον προσπάθησες!
Ναι… ωραία ! Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια να βρω γιατρειά και να κάνω τις φωνές στο κεφάλι μου να ηρεμίσουν .Κάθε φορά που αποτυγχάνω έρχονται τα δύσκολα γιατί βυθίζομαι όλο και περισσότερο! Άσε που κάθε χρόνο απομυθοποιώ και κάτι που στηριζόμουν μέχρι χθες ˙ και ξέρεις λιγοστεύουν όπως περνάνε τα χρόνια και οι ελπίδες!
Βλέπω στη άκρη της υδρογείου σφαίρας:
Ένα παιδί που το αδίκησαν και δεν έχει κανένα να το υπερασπιστεί! -Είναι στα αλήθεια λυπηρό.
Πιο πέρα βλέπω έναν άνδρα εξαθλιωμένο από τη δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι.- Κοίτα να δεις αδικία φαίνεται σαν η ζωή να μη του χαμογέλασε ποτέ.
Να και μια άστεγη γυναίκα!-Και έχει και κρύο γαμώτο.
Και στα σκαλιά της πολυκατοικίας βλέπω ένα παλικάρι να βαράει την τελευταία δόση πρέζας και να ξεψυχάει στο κρύο.-Γιατί δεν σταματάνε ?Εεεε άνθρωποι πέθανε!..Κανείς σας δεν το κατάλαβε?..Κανένας περαστικός δεν τηλεφωνεί να ειδοποιήσει για το θάνατο του .Γιατί να πάρει ?Αφού ήταν πρεζόνι άλλωστε, λένε όλοι.
Ένα λεπτό σκέψης φτάνει και δυσκολεύομαι να αναπνεύσω ξαναχτίζω τον κόσμο γρήγορα- γρήγορα ,για να προλάβω !Μια εγωίστρια που κατάλαβε τη σημασία του χρόνου… Επαναφέρω τα πάντα για να υπερασπιστώ το παιδί, για να στηρίξω τον κουρασμένο άντρα, γιατί η άστεγη γυναίκα χρειάζεται μια κουβέρτα και γιατί δεν θέλω να δω άλλο ένα νέο άνθρωπο να πεθαίνει εξευτελισμένος μόνος του στο κρύο.
Ίσως και να χει δίκιο ο περίγυρος μου !Πόσο άραγε δεν με αγγίζει τώρα? Τώρα που αγάπησα αυτούς τους ανθρώπους! Τώρα που ο κόσμος είναι λίγο καλύτερος !Ο αντίπαλος είναι ορατός !Γιατί η ψυχή μου έκλαψε μπροστά στη αδικία .Δεν το άντεξε αυτό, μετά πείσμωσε και τώρα άρχισε να πολεμάει !Πολεμάει σένα που γυρνάς την πλάτη στους ανθρώπους μου , σε μένα , σε όλα .Για πάντα ορκίζομαι να σε πολεμάω και να βλέπεις μπροστά σου τα πεισμωμένα μάτια μου.
Και έτσι πάει. Βυθίζομαι και σηκώνομαι, καταστρέφω και δημιουργώ.. κάπως έτσι βρίσκω σιγά-σιγά το λόγο που αξίζει να προσπαθώ να αντέχω.
Σωτηρία Κ.
Το δικό μας hip hop...
Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014
Το δικό μας hip hop έχει άντερα και κότσια.
Το δικό μας hip hop σουλατσάρει τις νύχτες κάτω από τα μπαλκόνια της απάθειας....
Το δικό μας hip hop είναι εδώ , και καλά θα κάνετε να το φοβάστε.
Dave ( Φράξια )
Συνέντευξη - Demon St8 -
Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013
Στα πλαίσια της αναζήτησης σε φωνές που θέλουν να ακουστούν , ανακαλύψαμε τους Demon St8 , ένα hip hop αξιόλογο σχήμα και θέσαμε μερικές ερωτήσεις στον Αντρέα , έναν απο τα μελη τους....
1. Αντρέα αφού σε ευχαριστήσουμε ξεκινάμε να μας πεις δυο λόγια για εσάς...Από πότε ξεκινάει η ιστορία των Demon St8 ? Πόσα μέλη είστε και ποιοι ?
Γεια χαρά παιδιά να στε καλά και σας ευχαριστούμε και εμείς.. Το Demon St8 είναι μια παρέα ανθρώπων από την Αθήνα όπου σαν κοινό γνώμονα έχουμε το hip hop. Η κατάσταση αυτή ξεκινά κάπου στο 2003 , σε πλατείες με ή χωρίς μικρόφωνα χωρίς να είχε βγεί τότε κάτι προς τα έξω , ώσπου το 2007 βγαίνουν τα πρώτα cd ακια από χέρι σε χέρι φυσικά από πάρτη μας και χωρίς καμιά εταιρεία αφού ποτέ δεν πρόκειτε να συνεργαστούμε με μια τέτοια ανούσια κατάσταση.Είμαστε, ο Jouras,ο Isovitis και στα pick up ο Βαγγέλης, μέσα σε όλη αυτή την κτάσταση υπάρχουν κι άλλα παιδιά που γράφουν και ραπάρουνσυμμετέχοντας, στηρίζοντας και όχι μόνο!Κινούμαστε ανεξάρτητα χωρίς να έχουμε κανέναν ανάγκη παρά μόνο το Hip Hop.το Hip Hop δεν είναι αυτοί που απλά φτιάχνουν, αλλά αυτοί που με σεβασμό το ακούν και το πράττουν.
2. Ποιοι είναι οι λόγοι που αποφασίσατε να κάνετε μουσική και γιατί επιλέξατε το hip hop ? Η ευκολία του σας τράβηξε ? Η κάποιος άλλος λόγος ?
Όποιος θεωρεί πως το Hip Hop είναι κάτι εύκολο, τότε έχω την εντύπωση πως έχει κάποια ιδιαίτερη καθυστέρηση όσον αφορά την αντίληψή και την αισθητική του. Βρισκόμαστε στο 2013, το Hip Hop έχει ταξιδέψει, είναι χαζό και αποκρουστικό να πιστεύει κάποιος κάτι τέτοιο.Φυσικά για να περάσεις μπασογραμμές θα πρέπει να χαρακτηρίζεσαι από κάποια μουσικότητα, καθώς και τα ηχοκολήματα στο mpc (drums & loops) τα κρουστά δηλαδή και τα δείγματα ήχων.. για να τα παντρέψεις και να βγάλεις Hip Hop θέλουν κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση και γνώση.
Αυτό που δεν λένε να καταλάβουν όμως είναι, ότι όλα αυτά, δεν παίζουν και τόσο σημασία, γιατί αυτό που μένει πάντα, γιατί αυτό που μένει πάντα, είναι η ψυχή σου στο μικρόφωνο και ο λόγος που θα αποφασίσεις να ξεστομίσεις και να φροντίσεις να τον υποστηρίζεις.
Ο λόγος κόκαλα δεν έχει αλλά τσακίζει!!
Επίσης κάτι που ξεχνάμε εύκολα, τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα, είναι οι dj's, η ραχοκοκαλιά ενός Hip Hop συγκροτήματος.
Όλα τα υπόλοιπα (drums, loops, skills στο μικρόφωνο) είναι ένα απίστευτο παιχνίδι που φυσικά κάποιοι ξέρουν να παίζουν καλά, κι άλλοι όχι.
3. Είστε ένα σχήμα που ανακαλύψαμε πρόσφατα και εμείς εδώ στο Αντάρτικο έχουμε σαν στόχο έπειτα και από πρωτοβουλία των Φράξια , να βοηθάμε και να δίνουμε βήμα σε φωνές αξιόλογες και προπάντων ανεξάρτητες. Θεωρείς ότι το ανεξάρτητο hip hop έχει την θέση που του αξίζει ? Ενδιαφέρεται ο κόσμος ?
Κοίτα, η πλειοψηφία προτιμά να ξοδεύει τον εαυτό του σε περιστασιακές μουσικές σκηνές, χορεύοντας τσιφτετέλια πάνω σε τραπέζια (μιας και έχουμε και γιορτινές μέρες) ενώ τo Hip Hop φαίνεται αιχμηρό και ακατανόητο.Και καλά κάνει, αφού έτσι είναι! Ποτέ αυτή η κατάσταση δεν είχε την πλειοψηφία με το μέρος της (δεν είναι τυχαίο.. και ούτε αναγκαίο..)Αυτό όμως που παρατηρώ και γουστάρω, είναι ότι υπάρχει δράση και διάθεση απο ανεξάρτητες Hip Hop σκηνές, και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό!!Έτσι πρέπει παιδιά, δεν έχουμε κανέναν ανάγκη από όλους αυτούς που εκπροσωπούν αυτό το τεράστιο μουσικό πανηγύρι..!!Είτε είναι χορηγοί, είτε επιχειρηματίες μαγαζιών, καναλιών, ραδιοσταθμών κλπ.!Μπορούμε και μόνοι μας! Ανεξάρτητα και ατόφια!Δεν έχει πάρει ακόμη την θέση που του αξίζει, αλλά με τον καιρό πιστεύω θα γίνει και αυτό!! Και ναι φυσικά υπάρχει κόσμος που στηρίζει και ειναι έτοιμος να ακούσει.
4. Μίλησε μας για τις μέχρι τώρα ολοκληρωμένες δουλειές σας.
Τα albums μας είναι:
2007 – “Πολιτεία Δαιμόνων” & “Melodica”
2008 – Revolopera
2011 – “Πιάσε Χαρτί” & “Στον Τάφο του Επονίτη”
2012 – “Υπόγειος Ρυθμός”
Όλα έχουν κυκλοφορήσει ανεξάρτητα, από εμάς, από χέρι σε χέρι, με δικά μας έξοδα και κόπο.Έχουν ηχογραφηθεί στο δικό μας studio, με δικά μας μηχανήματα, mix & mastering από δικούς μας ανθρώπους έχοντας την γνώση και την όρεξη και τους ευχαριστούμε για αυτό.Όσοι έχετε παρακολουθήσει αυτή την κατάσταση, θα έχετε παρατηρήσει κάποιες φορές να χανόμαστε..Παιδιά, έχουμε και εμείς τα δικά μας προβλήματα, τα τρεξίματα μας..Απλά αυτή τη φορά έχοντας περισσότερο χρόνο και όρεξη από κάθε άλλη φορά, λέμε να το πάμε καλύτερα..Το νού σας λοιπόν..
5. Ποιος είναι ο κυριότερος λόγος που θες να γράφεις τραγούδια και να τα χώνεις στο μικρόφωνο ?
Πρώτα από όλα είναι προσωπικός ο λόγος, επιβιώνω γράφοντας, ισορροπείτε το μυαλό μου με αυτό.Το Hip Hop είναι το ισχυρότερο μικρόβιο που μπορεί να προσβληθεί ένας οργανισμός, για αυτό από ότι καταλαβαίνετε δεν θα σταματήσει ποτέ να υπάρχει η όρεξη, θα με φάτε στη μάπα, είτε βγαίνουν ανά καιρούς κομμάτια προς τα έξω είτε όχι.Και τέλος, όλη αυτή η ιστορία με το γράψιμο, φέρνει τόση μαγεία που είναι εξίσου απίστευτο!Η ικανότητα που σου δίνετε να επηρεάσεις τον διπλανό σου, δίνοντας του τροφή και σκέψεις για το μυαλό.Όχι ότι θεωρώ ότι είμαι κάποιος επειδή βαστώ μικρόφωνο και πένα.. αλλά αφού έχω την ικανότητα και την όρεξη να εκφράζω αυτά που θέλω με αυτό τον τρόπο, γουστάρω και εγώ όταν πέφτει ένας στοίχος μου σε κάποια αυτιά,που είτε κάποιες φορές προσβάλλονται, είτε τον αφομοιώνουν (επειδή έχουμε κοινά βιώματα), είτε απλά γουστάρουν με αυτόν.Όταν συμβαίνει έστω ένα από αυτά, τότε ο στοίχος κάνει τη δουλειά του. Τότε μιλάμε για Hip Hop.
6. Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση στο ελληνικό hip hop ? Το παρακολουθείς ? Ποιες είναι οι επιρροές σου ?
Οι επιρροες μου ειναι αρκετές Active Member, FFC, Artifacts, KRS One, Das Efx, Gravediggaz, Lords Of The Underground, Poor Righteous Teachers, Rascalz, Cannibal Ox. Γουστάρω Αγγλικό όπως Ρodney p, Roots Manuva, Klashnekoff, Γαλλικό IAM, NTM, Saian Supa Crew και πολλά άλλα..!!Η αλήθεια ειναι πως δεν παρακολουθώ πλέον, τόσο έντονα το Ελληνικό Hip Hop.
Εκτιμώ Social Waste, PsyClinic Tactix, ΔΠΘ, Παράξενος, Βρώμικος Νότος.
Για το ελληνικό Hip Hop τώρα, απ' ότι καταλαβαίνεις από τα ακούσματα που έχω, θεωρώ πως λίγα είναι τα μικρόφωνα που έχουν να πούν κάτι.. ή αισθητικά να μπορώ να τα ακούσω σύμφωνα και με τα γούστα μου..Απλά πιστεύω πως παίζουν συγκροτήματα που ίσως να μην τα έχουμε ακούσει ακόμη,και έχουν να πουν και να δώσουν πράγματα..!!Επίσης όσον αφορά το internet, εντάξει μας βοηθάει το διαδίκτυο να ταξιδέψουμε την μουσική μας πέρα από τις γειτονιές μας και να ξεφύγουμε εύκολα από την βλακώδη προώθηση των δισκογραφικών εταιρειών, αλλά δεν είναι πράμα και αυτό ρε τρέλες να ανεβάζει ο καθένας ότι μαλακία του κατέβει..!! Παλιά θυμάμαι ας πούμε σε κασέτα γράφαμε και την μοιράζαμε σε λίγους ανθρώπους, τι έγινε δηλαδή τώρα..Πάντως, προτιμώ πλέον να ακούσω κάτι καινούργιο αφού μου το προτείνει ένας δικός μου άνθρωπος, που τον ξέρω, παρά να χαθώ σε όλη αυτή την κατάσταση.
7. Που οφείλεται κατά τη γνώμη σου η σημερινή κατάσταση της χώρας ? Φτώχεια ,πείνα και φασισμός σε έξαρση...Τι πιστεύεις ότι φταίει ?
Αυτό που φταίει, είναι η βλακεία που κουβαλάμε πάνω μας, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό με τίποτα.Δηλαδή τι έκπληξη είναι αυτή ξαφνικά.. με τους φασίστες που έχουν βγει έξω και μαχαιρώνουν.. δεν τα ξέραμε αυτά?? Τώρα τα μάθαμε??Και δεν καταλαβαίνω και κάτι άλλο, πιάσαμε ξαφνικά τους φασίστες και ξεχνάμε όλους αυτούς εκεί πάνω,τους εκπροσώπους του καπιταλισμού να μας εξαθλιώνουν καθημερινά, και αυτοί εκεί να κάθονται ανέπαφοι και να πλουτίζουν εις βάρος μας??Ή μήπως όλη αυτή κατάληξη δεν ηταν στο πρόγραμμα τους..?? Φυσικά και είναι τομεγαλύτερο τους όπλο ο φασισμός όταν ο λαός αρχίζει και πεινάει.Εμένα το ίδιο μου κάνει ένας φασίστας που μαχαιρώνει ανενόχλητος στο δρόμο με έναν γραβατωμένο καπιταλιστή που σκοτώνει με βάση το κέρδος.
Αν δεν ξυπνήσουμε και συνεχίζουμε και συντηρούμε αυτό το χρόνιο παιχνίδι τους, φυσικά και θα σφίξουν και θα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο τα πράματα.Η γνώμη μου, ας κόψουμε τις μαλακίες, ας μάθουμε να ακούμε και να βλέπουμε την πραγματικότητα, όσο και να μην μας αρέσει, κι ας ξεκινήσουμε από τις γειτονιές μας, στην ίδια πολυκατοικία μένουμε και είμαστε όλοι ξένοι μεταξύ μας ρε,ας συνεννοηθούμε για μία γαμημένη φορά, τουλάχιστον για τις πιό βασικές μας ανάγκες και για την δράση μας. Και μετά έρχονται και τα άλλα..
8. Η άνθρωποι των τεχνών και ειδικά της μουσικής , μπορούν να βοηθήσουν στην εξέλιξη του πνεύματος των ανθρώπων ?
Ρωτάς πραγματικά τον πιο ακατάλληλο άνθρωπο κάτι τέτοιο.Ναι η τέχνη, η μουσική μπορούν να βοηθήσουν στην εξέλιξη του πνεύματος, όπως και οι πολεμικές τέχνες.Το θέμα είναι αυτοί εκπρόσωποι των τεχνών, τι στάση έχουν στην εξέλιξη του πνεύματος στο 2013.Το να ξεφτιλίζονται και να ξεπουλάν πχ. την μουσική τους και τον ίδιο τους τον ευατό, για χρήματα και φήμη, σίγουρα φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα.Βροντοφωνάζοντας και τον εαυτό τους καλλιτέχνη!Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με δαύτους, μόνο και μόνο που μιλάω για αυτούς αισθάνομαι πως βρωμίζει το στόμα μου.Ελάχιστοι είναι αυτοί που εκπροσωπούν την τέχνη τους (είτε είναι δάσκαλοι, είτε μαθητές, είτε κοινό) με σεβασμό και ηθική έχοντας ώς αποτέλεσμα την εξέλιξη του πνεύματος.Λένε πως ο πολιτισμός είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας.. Ας αναλογιστεί λοιπόν ο καθένας μόνος του, τί ακριβώς βλέπουμε..??
9. Ποια είναι τα όνειρα του Αντρέα αλλά και συνολικά των Demon St8 σαν γκρουπ ?
Προσωπικά θα ήθελα να βλέπω περισσότερο σεβασμό, ομορφιά, αγάπη, αγώνα και δράση στο κόσμο γύρω μας ξεκινώντας απο τις γειτωνιές μας!!Σαν Demon St8 μπόλικο Hip Hop, κομμάτια και συναυλίες.
10. Υπάρχει κάποια δουλειά ή συναυλία στα σκαριά ?
Δουλεύουμε αυτή τη στιγμή παρέα με τον dj (τον Βαγγέλη), ένα album με τίτλο “Φόρα Παρτίδα”.Στην αρχή είχαμε πει, πως κάθε φορά που θα ολοκληρώνεται ένα κομμάτι για αυτό το album θα το σηκώνουμε στο διαδίκτυο,αλλά για διάφορους λόγους και περισσότερο λειτουργικούς θα σηκωθεί στο διαδίκτυο και θα μοιραστεί τυπωμένο αναλόγως, όταν έρθει στην τελική του μορφή.Στις 26 Γενάρη έχουμε συναυλία στο Ghost Bar, στο ισόγειο, Λεπενιώτου 26 Ψυρρή, Αθήνα, μαζί με τα Απρόσωπα Πρόσωπα, Soul Armor και τον Rebel.Για περισότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το www.demonst8.gr Έχουμε διάθεση για συναυλίες αυτόν το καιρό, και θα αρχίσουν να συμβαίνουν με την έναρξη του 2014.
Το νού σας..!!
11. Όποιος θέλει να σας βρει που μπορεί ? Έχετε κάποιο site ?
Όποιος θέλει μπορεί να μας βρει, στο www.demonst8.gr εκεί σηκώνουμε τους δίσκους για free downloads, καθώς και τις συναυλίες μας και ότι άλλο έχει σχέση με εμάς. Καθώς θα βρείτε και άλλους διαδικτυακούς ιστοτόπους.
12. Aντρέα σε ευχαριστούμε και ευχόμαστε ότι καλύτερο.
Να είστε καλά παιδιά.
Ακούστε...
http://www.youtube.com/watch?v=3yQDLsRAvAY
http://www.youtube.com/watch?v=ItDdrVm_JxI
http://www.youtube.com/watch?v=mmb8v5XL4Ys
1. Αντρέα αφού σε ευχαριστήσουμε ξεκινάμε να μας πεις δυο λόγια για εσάς...Από πότε ξεκινάει η ιστορία των Demon St8 ? Πόσα μέλη είστε και ποιοι ?
Γεια χαρά παιδιά να στε καλά και σας ευχαριστούμε και εμείς.. Το Demon St8 είναι μια παρέα ανθρώπων από την Αθήνα όπου σαν κοινό γνώμονα έχουμε το hip hop. Η κατάσταση αυτή ξεκινά κάπου στο 2003 , σε πλατείες με ή χωρίς μικρόφωνα χωρίς να είχε βγεί τότε κάτι προς τα έξω , ώσπου το 2007 βγαίνουν τα πρώτα cd ακια από χέρι σε χέρι φυσικά από πάρτη μας και χωρίς καμιά εταιρεία αφού ποτέ δεν πρόκειτε να συνεργαστούμε με μια τέτοια ανούσια κατάσταση.Είμαστε, ο Jouras,ο Isovitis και στα pick up ο Βαγγέλης, μέσα σε όλη αυτή την κτάσταση υπάρχουν κι άλλα παιδιά που γράφουν και ραπάρουνσυμμετέχοντας, στηρίζοντας και όχι μόνο!Κινούμαστε ανεξάρτητα χωρίς να έχουμε κανέναν ανάγκη παρά μόνο το Hip Hop.το Hip Hop δεν είναι αυτοί που απλά φτιάχνουν, αλλά αυτοί που με σεβασμό το ακούν και το πράττουν.
2. Ποιοι είναι οι λόγοι που αποφασίσατε να κάνετε μουσική και γιατί επιλέξατε το hip hop ? Η ευκολία του σας τράβηξε ? Η κάποιος άλλος λόγος ?
Όποιος θεωρεί πως το Hip Hop είναι κάτι εύκολο, τότε έχω την εντύπωση πως έχει κάποια ιδιαίτερη καθυστέρηση όσον αφορά την αντίληψή και την αισθητική του. Βρισκόμαστε στο 2013, το Hip Hop έχει ταξιδέψει, είναι χαζό και αποκρουστικό να πιστεύει κάποιος κάτι τέτοιο.Φυσικά για να περάσεις μπασογραμμές θα πρέπει να χαρακτηρίζεσαι από κάποια μουσικότητα, καθώς και τα ηχοκολήματα στο mpc (drums & loops) τα κρουστά δηλαδή και τα δείγματα ήχων.. για να τα παντρέψεις και να βγάλεις Hip Hop θέλουν κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση και γνώση.
Αυτό που δεν λένε να καταλάβουν όμως είναι, ότι όλα αυτά, δεν παίζουν και τόσο σημασία, γιατί αυτό που μένει πάντα, γιατί αυτό που μένει πάντα, είναι η ψυχή σου στο μικρόφωνο και ο λόγος που θα αποφασίσεις να ξεστομίσεις και να φροντίσεις να τον υποστηρίζεις.
Ο λόγος κόκαλα δεν έχει αλλά τσακίζει!!
Επίσης κάτι που ξεχνάμε εύκολα, τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα, είναι οι dj's, η ραχοκοκαλιά ενός Hip Hop συγκροτήματος.
Όλα τα υπόλοιπα (drums, loops, skills στο μικρόφωνο) είναι ένα απίστευτο παιχνίδι που φυσικά κάποιοι ξέρουν να παίζουν καλά, κι άλλοι όχι.
3. Είστε ένα σχήμα που ανακαλύψαμε πρόσφατα και εμείς εδώ στο Αντάρτικο έχουμε σαν στόχο έπειτα και από πρωτοβουλία των Φράξια , να βοηθάμε και να δίνουμε βήμα σε φωνές αξιόλογες και προπάντων ανεξάρτητες. Θεωρείς ότι το ανεξάρτητο hip hop έχει την θέση που του αξίζει ? Ενδιαφέρεται ο κόσμος ?
Κοίτα, η πλειοψηφία προτιμά να ξοδεύει τον εαυτό του σε περιστασιακές μουσικές σκηνές, χορεύοντας τσιφτετέλια πάνω σε τραπέζια (μιας και έχουμε και γιορτινές μέρες) ενώ τo Hip Hop φαίνεται αιχμηρό και ακατανόητο.Και καλά κάνει, αφού έτσι είναι! Ποτέ αυτή η κατάσταση δεν είχε την πλειοψηφία με το μέρος της (δεν είναι τυχαίο.. και ούτε αναγκαίο..)Αυτό όμως που παρατηρώ και γουστάρω, είναι ότι υπάρχει δράση και διάθεση απο ανεξάρτητες Hip Hop σκηνές, και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό!!Έτσι πρέπει παιδιά, δεν έχουμε κανέναν ανάγκη από όλους αυτούς που εκπροσωπούν αυτό το τεράστιο μουσικό πανηγύρι..!!Είτε είναι χορηγοί, είτε επιχειρηματίες μαγαζιών, καναλιών, ραδιοσταθμών κλπ.!Μπορούμε και μόνοι μας! Ανεξάρτητα και ατόφια!Δεν έχει πάρει ακόμη την θέση που του αξίζει, αλλά με τον καιρό πιστεύω θα γίνει και αυτό!! Και ναι φυσικά υπάρχει κόσμος που στηρίζει και ειναι έτοιμος να ακούσει.
4. Μίλησε μας για τις μέχρι τώρα ολοκληρωμένες δουλειές σας.
Τα albums μας είναι:
2007 – “Πολιτεία Δαιμόνων” & “Melodica”
2008 – Revolopera
2011 – “Πιάσε Χαρτί” & “Στον Τάφο του Επονίτη”
2012 – “Υπόγειος Ρυθμός”
Όλα έχουν κυκλοφορήσει ανεξάρτητα, από εμάς, από χέρι σε χέρι, με δικά μας έξοδα και κόπο.Έχουν ηχογραφηθεί στο δικό μας studio, με δικά μας μηχανήματα, mix & mastering από δικούς μας ανθρώπους έχοντας την γνώση και την όρεξη και τους ευχαριστούμε για αυτό.Όσοι έχετε παρακολουθήσει αυτή την κατάσταση, θα έχετε παρατηρήσει κάποιες φορές να χανόμαστε..Παιδιά, έχουμε και εμείς τα δικά μας προβλήματα, τα τρεξίματα μας..Απλά αυτή τη φορά έχοντας περισσότερο χρόνο και όρεξη από κάθε άλλη φορά, λέμε να το πάμε καλύτερα..Το νού σας λοιπόν..
5. Ποιος είναι ο κυριότερος λόγος που θες να γράφεις τραγούδια και να τα χώνεις στο μικρόφωνο ?
Πρώτα από όλα είναι προσωπικός ο λόγος, επιβιώνω γράφοντας, ισορροπείτε το μυαλό μου με αυτό.Το Hip Hop είναι το ισχυρότερο μικρόβιο που μπορεί να προσβληθεί ένας οργανισμός, για αυτό από ότι καταλαβαίνετε δεν θα σταματήσει ποτέ να υπάρχει η όρεξη, θα με φάτε στη μάπα, είτε βγαίνουν ανά καιρούς κομμάτια προς τα έξω είτε όχι.Και τέλος, όλη αυτή η ιστορία με το γράψιμο, φέρνει τόση μαγεία που είναι εξίσου απίστευτο!Η ικανότητα που σου δίνετε να επηρεάσεις τον διπλανό σου, δίνοντας του τροφή και σκέψεις για το μυαλό.Όχι ότι θεωρώ ότι είμαι κάποιος επειδή βαστώ μικρόφωνο και πένα.. αλλά αφού έχω την ικανότητα και την όρεξη να εκφράζω αυτά που θέλω με αυτό τον τρόπο, γουστάρω και εγώ όταν πέφτει ένας στοίχος μου σε κάποια αυτιά,που είτε κάποιες φορές προσβάλλονται, είτε τον αφομοιώνουν (επειδή έχουμε κοινά βιώματα), είτε απλά γουστάρουν με αυτόν.Όταν συμβαίνει έστω ένα από αυτά, τότε ο στοίχος κάνει τη δουλειά του. Τότε μιλάμε για Hip Hop.
6. Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση στο ελληνικό hip hop ? Το παρακολουθείς ? Ποιες είναι οι επιρροές σου ?
Οι επιρροες μου ειναι αρκετές Active Member, FFC, Artifacts, KRS One, Das Efx, Gravediggaz, Lords Of The Underground, Poor Righteous Teachers, Rascalz, Cannibal Ox. Γουστάρω Αγγλικό όπως Ρodney p, Roots Manuva, Klashnekoff, Γαλλικό IAM, NTM, Saian Supa Crew και πολλά άλλα..!!Η αλήθεια ειναι πως δεν παρακολουθώ πλέον, τόσο έντονα το Ελληνικό Hip Hop.
Εκτιμώ Social Waste, PsyClinic Tactix, ΔΠΘ, Παράξενος, Βρώμικος Νότος.
Για το ελληνικό Hip Hop τώρα, απ' ότι καταλαβαίνεις από τα ακούσματα που έχω, θεωρώ πως λίγα είναι τα μικρόφωνα που έχουν να πούν κάτι.. ή αισθητικά να μπορώ να τα ακούσω σύμφωνα και με τα γούστα μου..Απλά πιστεύω πως παίζουν συγκροτήματα που ίσως να μην τα έχουμε ακούσει ακόμη,και έχουν να πουν και να δώσουν πράγματα..!!Επίσης όσον αφορά το internet, εντάξει μας βοηθάει το διαδίκτυο να ταξιδέψουμε την μουσική μας πέρα από τις γειτονιές μας και να ξεφύγουμε εύκολα από την βλακώδη προώθηση των δισκογραφικών εταιρειών, αλλά δεν είναι πράμα και αυτό ρε τρέλες να ανεβάζει ο καθένας ότι μαλακία του κατέβει..!! Παλιά θυμάμαι ας πούμε σε κασέτα γράφαμε και την μοιράζαμε σε λίγους ανθρώπους, τι έγινε δηλαδή τώρα..Πάντως, προτιμώ πλέον να ακούσω κάτι καινούργιο αφού μου το προτείνει ένας δικός μου άνθρωπος, που τον ξέρω, παρά να χαθώ σε όλη αυτή την κατάσταση.
7. Που οφείλεται κατά τη γνώμη σου η σημερινή κατάσταση της χώρας ? Φτώχεια ,πείνα και φασισμός σε έξαρση...Τι πιστεύεις ότι φταίει ?
Αυτό που φταίει, είναι η βλακεία που κουβαλάμε πάνω μας, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό με τίποτα.Δηλαδή τι έκπληξη είναι αυτή ξαφνικά.. με τους φασίστες που έχουν βγει έξω και μαχαιρώνουν.. δεν τα ξέραμε αυτά?? Τώρα τα μάθαμε??Και δεν καταλαβαίνω και κάτι άλλο, πιάσαμε ξαφνικά τους φασίστες και ξεχνάμε όλους αυτούς εκεί πάνω,τους εκπροσώπους του καπιταλισμού να μας εξαθλιώνουν καθημερινά, και αυτοί εκεί να κάθονται ανέπαφοι και να πλουτίζουν εις βάρος μας??Ή μήπως όλη αυτή κατάληξη δεν ηταν στο πρόγραμμα τους..?? Φυσικά και είναι τομεγαλύτερο τους όπλο ο φασισμός όταν ο λαός αρχίζει και πεινάει.Εμένα το ίδιο μου κάνει ένας φασίστας που μαχαιρώνει ανενόχλητος στο δρόμο με έναν γραβατωμένο καπιταλιστή που σκοτώνει με βάση το κέρδος.
Αν δεν ξυπνήσουμε και συνεχίζουμε και συντηρούμε αυτό το χρόνιο παιχνίδι τους, φυσικά και θα σφίξουν και θα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο τα πράματα.Η γνώμη μου, ας κόψουμε τις μαλακίες, ας μάθουμε να ακούμε και να βλέπουμε την πραγματικότητα, όσο και να μην μας αρέσει, κι ας ξεκινήσουμε από τις γειτονιές μας, στην ίδια πολυκατοικία μένουμε και είμαστε όλοι ξένοι μεταξύ μας ρε,ας συνεννοηθούμε για μία γαμημένη φορά, τουλάχιστον για τις πιό βασικές μας ανάγκες και για την δράση μας. Και μετά έρχονται και τα άλλα..
8. Η άνθρωποι των τεχνών και ειδικά της μουσικής , μπορούν να βοηθήσουν στην εξέλιξη του πνεύματος των ανθρώπων ?
Ρωτάς πραγματικά τον πιο ακατάλληλο άνθρωπο κάτι τέτοιο.Ναι η τέχνη, η μουσική μπορούν να βοηθήσουν στην εξέλιξη του πνεύματος, όπως και οι πολεμικές τέχνες.Το θέμα είναι αυτοί εκπρόσωποι των τεχνών, τι στάση έχουν στην εξέλιξη του πνεύματος στο 2013.Το να ξεφτιλίζονται και να ξεπουλάν πχ. την μουσική τους και τον ίδιο τους τον ευατό, για χρήματα και φήμη, σίγουρα φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα.Βροντοφωνάζοντας και τον εαυτό τους καλλιτέχνη!Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με δαύτους, μόνο και μόνο που μιλάω για αυτούς αισθάνομαι πως βρωμίζει το στόμα μου.Ελάχιστοι είναι αυτοί που εκπροσωπούν την τέχνη τους (είτε είναι δάσκαλοι, είτε μαθητές, είτε κοινό) με σεβασμό και ηθική έχοντας ώς αποτέλεσμα την εξέλιξη του πνεύματος.Λένε πως ο πολιτισμός είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας.. Ας αναλογιστεί λοιπόν ο καθένας μόνος του, τί ακριβώς βλέπουμε..??
9. Ποια είναι τα όνειρα του Αντρέα αλλά και συνολικά των Demon St8 σαν γκρουπ ?
Προσωπικά θα ήθελα να βλέπω περισσότερο σεβασμό, ομορφιά, αγάπη, αγώνα και δράση στο κόσμο γύρω μας ξεκινώντας απο τις γειτωνιές μας!!Σαν Demon St8 μπόλικο Hip Hop, κομμάτια και συναυλίες.
10. Υπάρχει κάποια δουλειά ή συναυλία στα σκαριά ?Δουλεύουμε αυτή τη στιγμή παρέα με τον dj (τον Βαγγέλη), ένα album με τίτλο “Φόρα Παρτίδα”.Στην αρχή είχαμε πει, πως κάθε φορά που θα ολοκληρώνεται ένα κομμάτι για αυτό το album θα το σηκώνουμε στο διαδίκτυο,αλλά για διάφορους λόγους και περισσότερο λειτουργικούς θα σηκωθεί στο διαδίκτυο και θα μοιραστεί τυπωμένο αναλόγως, όταν έρθει στην τελική του μορφή.Στις 26 Γενάρη έχουμε συναυλία στο Ghost Bar, στο ισόγειο, Λεπενιώτου 26 Ψυρρή, Αθήνα, μαζί με τα Απρόσωπα Πρόσωπα, Soul Armor και τον Rebel.Για περισότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το www.demonst8.gr Έχουμε διάθεση για συναυλίες αυτόν το καιρό, και θα αρχίσουν να συμβαίνουν με την έναρξη του 2014.
Το νού σας..!!
11. Όποιος θέλει να σας βρει που μπορεί ? Έχετε κάποιο site ?
Όποιος θέλει μπορεί να μας βρει, στο www.demonst8.gr εκεί σηκώνουμε τους δίσκους για free downloads, καθώς και τις συναυλίες μας και ότι άλλο έχει σχέση με εμάς. Καθώς θα βρείτε και άλλους διαδικτυακούς ιστοτόπους.
12. Aντρέα σε ευχαριστούμε και ευχόμαστε ότι καλύτερο.
Να είστε καλά παιδιά.
Ακούστε...
http://www.youtube.com/watch?v=3yQDLsRAvAY
http://www.youtube.com/watch?v=ItDdrVm_JxI
http://www.youtube.com/watch?v=mmb8v5XL4Ys
Αυτό είναι για μας
Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013
Για μας που πίνουμε με λαχτάρα και ευχαρίστηση τον πρωινό καφέ.
Για μας που σπαζοκεφαλιάζουμε για να κάνουμε μικροεκπλήξεις σε αυτούς που αγαπάμε.
Είναι για μας που παρ`ότι πέρνουμε πάντα το ίδιο λεωφορείο , παρ`ότι κάνουμε καθημερινά την ίδια διαδρομή κάθε μέρα βλέπουμε άλλα...
Πότε τους πρώτους ορόφους των πολυκατοικιών , πότε τους τρίτους , πότε τη θέα που έχουν τα σπουργίτια και πότε τους ανθρώπους στα μπαλκόνια.
Άλλοι κουστουμαρισμένοι και νευρικοί , τραβάνε μια τζούρα ελευθερίας.
Άλλοι αγουροξυπνημένοι ταϊζοντας τη γάτα κοιτάζουνε το δρόμο και άλλοι ρυτιδιασμένοι νοσταλγούν με το βλέμμα στους περαστικούς...
Για μας είναι λοιπόν.
Που κοιτάμε τους ανθρώπους στα μάτια και μαντεύουμε τις ιστορίες τους.
Για μας που όταν ακούμε ένα τραγούδι που μας καυλώνει , χαμογελάμε σαν μικρά παιδιά και το τραγουδάμε δυνατά με μάτια λαμπερά...
Για μας που όταν πονάμε αγκαλιάζουμε ένα δέντρο κι αυτό μας πέρνει τον πόνο και μας δίνει κουράγιο...
Αν θυμάσαι την πρώτη μέρα στο Δημοτικό και πως ένιωθες , αν μπορείς ακόμα να νιώθεις όπως τότε , σίγουρα τότε είναι και για σένα....
Για σένα που λες στους άλλους πράγματα για τον εαυτό σου που μόλις συνειδητοποίησες χωρίς να φοβάσαι.
Για μας είναι ρε...Τους φευγάτους.
Που τσιμπηθήκαμε από παιδιά με τη ζωή....
Σωτηρία Μ.Κ
Δεν θέλω να ξεχνάς την ψυχή σου...
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013
Δεν έχουν κι άδικο..
Παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου..γεμάτοι θλίψη, μάτια σκυμμένα και καχυποψία …
Όλοι μας έχουμε ένα αγκάθι μέσα μας…
Όμως άδικο για μένα είναι να μη μπορείς να δώσεις και να πάρεις αγάπη…
Να μη μπορείς ν’ ακολουθήσεις τα όνειρα σου…
Να είσαι στην άκρη του γκρεμού και η κοινωνία να σε ωθεί στο να κάνεις ένα βήμα μπροστά…
Να εχεις καλοσύνη μέσα σου και να πρέπει να τη μετατρέψεις σε σκληράδα για να επιβιώσεις…
Να είναι η ψυχή σου αγνή και όμορφη και να πρέπει να γίνει πιο πρόστυχη για να ταιριάζει με τη σαπίλα των καιρών…
Όμως όπως λέει κι ενας καλός φίλος “δε θέλω να ξεχνιέσαι” όλα είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι…
Θέλω να κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά και τη ψυχή σου ζωντανή… είναι δικά σου και σου ανήκουν..
Το αγκάθι σου μπορεί να έχει φυτρώσει μ’ ένα λουλούδι… μη το αφήσεις να μαραθεί .
ΑΓΑΠΑ ….
Sofi ( Αντάρτικο )
Facebook - Sofi Logara
Τρομοκρατία είναι η συνείδηση σου
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013
Δύο άκρα...τρομοκρατία...Βολεύει ε; σε βολεύει η ταύτιση; ξέρω πως σε βολεύει η φάση...Τον τελευταίο καιρό αν και ποτέ σου δεν είχες άποψη για τα πολιτικά λέγοντας πάντα πως η πολιτική δεν σου λέει τίποτα, πως δεν σε εκφράζει τίποτα, πως όλοι είναι τα ίδια και πως μπουρδέλο τα κάνεις και μόνος σου, ξαφνικά σήκωσες ανάστημα και μίλησες..μίλησες για δύο άκρα..
.jpg)
Η φάση ξέρεις πως έχει ε; Τα έκανες μπουρδέλο όντως...βασικά δεν υπάρχει παρακάτω γιατί ξέχασες κάτι...πως πολιτική συνείδηση δεν σημαίνει κομματική ταυτότητα απαραίτητα...πολιτική συνείδηση σημαίνει να νοιάζεσαι για οτιδήποτε γίνεται, να νιώθεις την αδικία και τον πόνο του άλλου, να έχεις ταξικό προσανατολισμό...γιατί δεν δέχομαι να έχεις πατέρα άνεργο εργάτη και να μου λες πως εγώ δεν ασχολούμε με πολιτική...γεννήθηκες σε αυτό το γαμημένο κόσμο για να τον πάρεις στα χέρια σου..να προσπαθείς κάθε μέρα της ζωής σου να τα γυρίσεις όλα τούμπα και να κανονίζεις εσύ την ίδια σου τη ζωή ώστε να μην σε εξουσιάζει κανείς...να μην υπάρχει κανείς πάνω από εσένα, να μην υπάρχει κανείς που σου κλέβει τα όνειρα και την χαρά σου...
Μάλλον δεν καταλαβαίνεις ότι στα έχουν πάρει όλα...
Διάλεξες λοιπόν να μιλήσεις τώρα...και να πεις πως η βία φέρνει βία και πως τα άκρα κάνουν κακό...είναι λογικό να τα ακούω αυτά απο σένα που πάντα αδιαφορούσες..τώρα βλέπεις αίμα όμως και αυτό σε βγάζει από το λήθαργο...Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν θα σε ήθελα κομματόσκυλο...και επίσης η αλήθεια είναι πως δεν σε θέλω και απολιτίκ...σου είπα ξανά..γεννήθηκες για να συμμετέχεις σε ό,τι κανονίζει την ζωή σου...γεννήθηκες για να το κάνεις μόνος σου...αλλά δεν θες...και τώρα στεναχωριέσαι για το αίμα ανθρώπων; Έχεις αναρρωτηθεί τι μας έφερε εδώ; τι ήταν αυτό που γέννησε τα φίδια ανάμεσα μας; Είναι η έλλειψη αγάπης...σου λείπει αγάπη, μπέσα και αλληλεγγύη...Πως μπορείς να μιλάς για δύο άκρα και να ρίχνεις την ευθύνη σε αυτά όταν εσύ δεν συμμετείχες σε τίποτα; Δεν σ`αρέσει η βία όμως βοήθησες στο να την νιώσουν όσοι συμμετέχουν σε αυτό που δεν συμμετέχεις εσύ...και πάλι όμως δεν σε επηρέασε εφόσον εσύ νιώθεις ασφαλής στην ουδετερότητα σου...και πάλι θα τονίσω πως δεν μιλάω για κόμματα...ο άνθρωπος με συνείδηση και ιδεολογία μπορεί να μην είναι κομματικοποιημένος και να δρα αυτόνομα και αυτοοργανωμένα και όταν το κρίνει απαραίτητο να συνεισφέρει σε συλλογικότητες...
Βία και άκρα λοιπόν...
Θέλω να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις μια μέρα ποια βία χρησιμοποίησε ο Παύλος...ο Παύλος ο φίλος, ο γνωστός μας που όλοι πια ξέρουν τι ήταν και δεν χρειάζεται να μπω σε αυτή τη διαδικασία...Θέλω να μου πεις σε ποιο άκρο ήταν σαν άνθρωπος ώστε να του συμβεί κάτι τέτοιο...Αν είναι ακραίο να είσαι άνθρωπος που ζεις για τους άλλους και όχι μόνο για την πάρτη σου χαίρομαι να με θεωρείς ακραία...
Σε ακούω να μιλάς για βία συνεχώς...χωρίς να έχεις νιώσει στιγμή τι θα πει αυτή η λέξη... Δεν έχεις νιώσει τον κίνδυνο μόνο και μόνο για αυτά που πιστεύεις...Γιατί ποια βία είναι αυτή που σου στερεί τους φίλους σου από φασίστες; ποια βία είναι αυτή που κάνει την μάνα σου να φοβάται όταν βγαίνεις και κυκλοφορείς στον δρόμο; ποια βία είναι αυτή που σε κάνει να πνίγεσαι, να μη χωράς πουθενά σε αυτό τον κόσμο και να μη περπατάς ελεύθερα ούτε στη γειτονιά σου; ποια βία; Θέλω κάποτε να βρεις τα κότσια και να απαντήσεις...
Έχεις νιώσει κάτι από αυτά; όχι δεν τα έχεις νιώσει γιατί όπως σου είπα πριν η ουδετερότητα σου και αυτή η μεγάλη ανάγκη σου να μην ανήκεις πουθενά σε κρατάει ασφαλή...Νομίζεις πως είσαι ελεύθερος αλλά δεν υπάρχει πιο υποδουλωμένος άνθρωπος από αυτόν που νομίζει πως είναι λεύτερος χωρίς να έχει πονέσει, χωρίς να έχει αγωνιστεί για αυτήν και χωρίς να έχει κάνει την ζωή του μια δική του προσωπική επανάσταση...γιατί τι είναι επανάσταση; επανάσταση είναι να νοιάζεσαι για όλα, να εκτιμάς, να μιλάς, να αγαπάς και να νιώθεις..να νιώθεις και να θες ανταμώνεις την αλήθεια παντού...
Ήρθε η ώρα λοιπόν να ακούσεις τι είναι βία..μια λέξη που τη χρησιμοποιείς συχνά στις θεωρίες σου..Βία είσαι εσύ....και θέλω να το ξέρεις...ο πόλεμος που έχω δεν είναι με τους φασίστες...αυτοί ήταν πιόνια που εσύ έφερες μπροστά...Έχω πόλεμο με το νοικοκυραίο, τον οικογενειάρχη που δεν έμαθε στα παιδιά του να νοιάζονται που δεν τα έμαθε να αντιδρούν στο άδικο...Εσύ δεν μ`αφήνεις να ζήσω...Εσύ που ό,τι και να σου πουν το πιστεύεις χωρίς να το ψάχνεις γιατί σε βολεύει...
.jpg)
Συγχώρεσε με λοιπόν που δεν μπορώ να κλάψω μαζί σου και να λυπηθώ για τους χρυσαυγίτες που σκοτώθηκαν...Η αλήθεια είναι πως ούτε λυπάμαι ούτε χαίρομαι...απλά δεν νιώθω τίποτα..δεν μπορώ να λυπηθώ για ανθρώπους που ακόμα και μετά τη δολοφονία του Παύλου συνέχιζαν να στηρίζουν τους ηθικούς αυτουργούς...αυτούς που συνέχισαν να στηρίζουν τους υποψήφιους δολοφόνους πολλών από αυτούς που δηλώνουν ανοιχτά ποιοι είναι και πως δεν έχουν τίποτα να μοιραστούν με φασίστες...Βέβαια, αν μπορούσα και περνούσε από το χέρι μου θα σταματούσα το σκηνικό...γιατί εγώ και όσοι σκέφτονται σαν και μένα δεν αγαπάμε τη βία..θέλουμε απλά και παλεύουμε να νιώθουμε ελεύθεροι ξέροντας πως η βία μας κάνει κακό, μας αλλάζει...εμείς θέλουμε αγάπη και αδελφοσύνη κάτι το οποίο μας το γαμάτε και δεν το αφήνετε να βγει από μέσα μας...Πάντα αυτό θέλαμε αλλά δεν υπάρχει χώρος για τέτοιους ανθρώπους...Είναι ακραίο βλέπεις να μη θες να σκύψεις κι άλλο το κεφάλι σου, είναι ακραίο να θες να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, είναι ακραίο να έχεις το σθένος να φωνάζεις όταν οι άλλοι κάνουν πως δεν βλέπουν...είναι ακραίο να θεωρείς το φασισμό αρρώστια, είναι ακραίο να θες να περπατάς ελεύθερος χωρίς να κινδυνεύεις, είναι ακραίο να μην σηκώνεις την αδικία και να πνίγεσαι από αυτήν, είναι ακραίο να θες να έχεις τους φίλους σου και να μην στους σκοτώνουν, είναι ακραίο να παλεύεις για ένα καλύτερο αύριο για σένα και τους επόμενους που θα έρθουν, είναι ακραίο να μην πιστεύεις τα ψέματα και αυτό που κατάφεραν να δημιουργήσουν με μια προβοκάτσια...Είναι ακραίο να είσαι άνθρωπος τελικά...
Ελπίζω να με θεωρείς ακόμα ακραία δεν θα ήθελα να είμαι αυτή που θα σου βάλω μυαλό...
Απλά θέλω να θυμάσαι τις στιγμές αυτές και όταν ο κόσμος αλλάξει να ντραπείς που υπάρχεις και που σκεφτόσουν όπως σκεφτόσουν...
'' Φίλοι '' μου την είπαν και χαλάστηκαν μαζί μου γιατί θεωρούν πως ανήκω στα άκρα...άνθρωποι που το μόνο που τους νοιάζει είναι οι βόλτες, οι γκόμενες και το μπουρδελάμαξο τους...άνθρωποι που μου λέγανε να μην παθιάζομαι και να μην κράζω το φασισμό γιατί δεν θα αλλάξει κάτι...άνθρωποι που δεν έχουν νιώσει στο πετσί τους τι θα πει άκρο και δημιουργούν θεωρίες για αυτά...δυστυχώς εμείς το νιώσαμε για τα καλά...
Και για να τελειώνω μια και καλή μαζί σου...όταν με λες κομμούνι να ξέρεις ότι είναι τίτλος τιμής γιατί σε αντίθεση με σένα δεν θα βάλω την ουρά στα σκέλια ποτέ γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω εφόσον τίποτα δεν μου ανήκει...όταν θα καταφέρω να μου ανήκει η ελευθερία μου θα τα ξαναπούμε...
Όπως είπε και ο Τσε του οποίου φοράς το μπλουζάκι του με στρασάκια..'' Όσο πάνω στη γη υπάρχει αλυσσο
δεμένος άνθρωπος, κανείς δεν θα μπορέσει να νιώσει ποτέ ελεύθερος''...και εσύ είσαι αλυσσοδεμένος και στο σώμα και στο πνεύμα...
Το νου σου είμαι ακραία..
Μαρία ( Αντάρτικο )
facebook - Άσσος Μπαστούνι
.jpg)
Μάλλον δεν καταλαβαίνεις ότι στα έχουν πάρει όλα...
Διάλεξες λοιπόν να μιλήσεις τώρα...και να πεις πως η βία φέρνει βία και πως τα άκρα κάνουν κακό...είναι λογικό να τα ακούω αυτά απο σένα που πάντα αδιαφορούσες..τώρα βλέπεις αίμα όμως και αυτό σε βγάζει από το λήθαργο...Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν θα σε ήθελα κομματόσκυλο...και επίσης η αλήθεια είναι πως δεν σε θέλω και απολιτίκ...σου είπα ξανά..γεννήθηκες για να συμμετέχεις σε ό,τι κανονίζει την ζωή σου...γεννήθηκες για να το κάνεις μόνος σου...αλλά δεν θες...και τώρα στεναχωριέσαι για το αίμα ανθρώπων; Έχεις αναρρωτηθεί τι μας έφερε εδώ; τι ήταν αυτό που γέννησε τα φίδια ανάμεσα μας; Είναι η έλλειψη αγάπης...σου λείπει αγάπη, μπέσα και αλληλεγγύη...Πως μπορείς να μιλάς για δύο άκρα και να ρίχνεις την ευθύνη σε αυτά όταν εσύ δεν συμμετείχες σε τίποτα; Δεν σ`αρέσει η βία όμως βοήθησες στο να την νιώσουν όσοι συμμετέχουν σε αυτό που δεν συμμετέχεις εσύ...και πάλι όμως δεν σε επηρέασε εφόσον εσύ νιώθεις ασφαλής στην ουδετερότητα σου...και πάλι θα τονίσω πως δεν μιλάω για κόμματα...ο άνθρωπος με συνείδηση και ιδεολογία μπορεί να μην είναι κομματικοποιημένος και να δρα αυτόνομα και αυτοοργανωμένα και όταν το κρίνει απαραίτητο να συνεισφέρει σε συλλογικότητες...
Βία και άκρα λοιπόν...
Θέλω να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις μια μέρα ποια βία χρησιμοποίησε ο Παύλος...ο Παύλος ο φίλος, ο γνωστός μας που όλοι πια ξέρουν τι ήταν και δεν χρειάζεται να μπω σε αυτή τη διαδικασία...Θέλω να μου πεις σε ποιο άκρο ήταν σαν άνθρωπος ώστε να του συμβεί κάτι τέτοιο...Αν είναι ακραίο να είσαι άνθρωπος που ζεις για τους άλλους και όχι μόνο για την πάρτη σου χαίρομαι να με θεωρείς ακραία...
Σε ακούω να μιλάς για βία συνεχώς...χωρίς να έχεις νιώσει στιγμή τι θα πει αυτή η λέξη... Δεν έχεις νιώσει τον κίνδυνο μόνο και μόνο για αυτά που πιστεύεις...Γιατί ποια βία είναι αυτή που σου στερεί τους φίλους σου από φασίστες; ποια βία είναι αυτή που κάνει την μάνα σου να φοβάται όταν βγαίνεις και κυκλοφορείς στον δρόμο; ποια βία είναι αυτή που σε κάνει να πνίγεσαι, να μη χωράς πουθενά σε αυτό τον κόσμο και να μη περπατάς ελεύθερα ούτε στη γειτονιά σου; ποια βία; Θέλω κάποτε να βρεις τα κότσια και να απαντήσεις...
Έχεις νιώσει κάτι από αυτά; όχι δεν τα έχεις νιώσει γιατί όπως σου είπα πριν η ουδετερότητα σου και αυτή η μεγάλη ανάγκη σου να μην ανήκεις πουθενά σε κρατάει ασφαλή...Νομίζεις πως είσαι ελεύθερος αλλά δεν υπάρχει πιο υποδουλωμένος άνθρωπος από αυτόν που νομίζει πως είναι λεύτερος χωρίς να έχει πονέσει, χωρίς να έχει αγωνιστεί για αυτήν και χωρίς να έχει κάνει την ζωή του μια δική του προσωπική επανάσταση...γιατί τι είναι επανάσταση; επανάσταση είναι να νοιάζεσαι για όλα, να εκτιμάς, να μιλάς, να αγαπάς και να νιώθεις..να νιώθεις και να θες ανταμώνεις την αλήθεια παντού...
Ήρθε η ώρα λοιπόν να ακούσεις τι είναι βία..μια λέξη που τη χρησιμοποιείς συχνά στις θεωρίες σου..Βία είσαι εσύ....και θέλω να το ξέρεις...ο πόλεμος που έχω δεν είναι με τους φασίστες...αυτοί ήταν πιόνια που εσύ έφερες μπροστά...Έχω πόλεμο με το νοικοκυραίο, τον οικογενειάρχη που δεν έμαθε στα παιδιά του να νοιάζονται που δεν τα έμαθε να αντιδρούν στο άδικο...Εσύ δεν μ`αφήνεις να ζήσω...Εσύ που ό,τι και να σου πουν το πιστεύεις χωρίς να το ψάχνεις γιατί σε βολεύει...
.jpg)
Ελπίζω να με θεωρείς ακόμα ακραία δεν θα ήθελα να είμαι αυτή που θα σου βάλω μυαλό...
Απλά θέλω να θυμάσαι τις στιγμές αυτές και όταν ο κόσμος αλλάξει να ντραπείς που υπάρχεις και που σκεφτόσουν όπως σκεφτόσουν...
'' Φίλοι '' μου την είπαν και χαλάστηκαν μαζί μου γιατί θεωρούν πως ανήκω στα άκρα...άνθρωποι που το μόνο που τους νοιάζει είναι οι βόλτες, οι γκόμενες και το μπουρδελάμαξο τους...άνθρωποι που μου λέγανε να μην παθιάζομαι και να μην κράζω το φασισμό γιατί δεν θα αλλάξει κάτι...άνθρωποι που δεν έχουν νιώσει στο πετσί τους τι θα πει άκρο και δημιουργούν θεωρίες για αυτά...δυστυχώς εμείς το νιώσαμε για τα καλά...
Και για να τελειώνω μια και καλή μαζί σου...όταν με λες κομμούνι να ξέρεις ότι είναι τίτλος τιμής γιατί σε αντίθεση με σένα δεν θα βάλω την ουρά στα σκέλια ποτέ γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω εφόσον τίποτα δεν μου ανήκει...όταν θα καταφέρω να μου ανήκει η ελευθερία μου θα τα ξαναπούμε...
Όπως είπε και ο Τσε του οποίου φοράς το μπλουζάκι του με στρασάκια..'' Όσο πάνω στη γη υπάρχει αλυσσο
δεμένος άνθρωπος, κανείς δεν θα μπορέσει να νιώσει ποτέ ελεύθερος''...και εσύ είσαι αλυσσοδεμένος και στο σώμα και στο πνεύμα...
Το νου σου είμαι ακραία..
Μαρία ( Αντάρτικο )
facebook - Άσσος Μπαστούνι
Ζωή σημαίνει αναπνοή ή αναπνοή σημαίνει ζωή ?
Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013
Ζωή σημαίνει αναπνοή ή αναπνοή σημαίνει ζωή ?
Επιθυμία από πραγματική ανάγκη ή επιθυμία πλασματική ?
Ο άντρας είναι το ισχυρό φύλλο , αυτός που φέρνει λεφτά στο σπίτι.Η γυναίκα είναι αυτή που πρέπει να κάνει οικογένεια.Είναι αυτή που `` κρατάει`` το σπίτι.Οι ιεραρχικές και εξουσιαστικές δομές ενός συστήματος που ενέσιμα περνάει στον άνθρωπο συγκεκριμένες αισθήσεις , συγκεκριμένα ένστικτα και συγκεκριμένες επιθυμίες...Πλασματικές.
Χτίζει στο μυαλό των ανθρώπων , ένα συγκεκριμένο πλαίσιο , με σκοπό να αντιλαμβάνονται την ζωή σαν μια μονοδιάστατη προσωπική υπόθεση , προσωπικών `` επιθυμιών`` μιας μοναχικής και απομονωμένης πορείας.Δημιουργώντας φυσικά την αντίληψη του `` υπάρχω`` και όχι την αντίληψη του `` είμαι και διεκδικώ``. Ένα σύστημα δομημένο πάνω σε μια κοινωνία , που θέλει τον άνθρωπο αδύναμο σε νόηση , ώστε να αισθάνεται ότι ή ζωή του είναι κάτι που πάντα θα κατευθύνεται από τρίτους , θα ορίζεται από τρίτους , θα ελέγχεται από τρίτους , θα εξουσιάζεται από τρίτους...
Οικογένεια - Πατέρας.
Σχολείο - Διευθυντής.
Πανεπιστήμιο - Πρύτανης.
Στρατός - Διοικητής.
Δουλειά - Αφεντικό.
Μια κοινωνία δομημένη πάνω στις ανάγκες του `` ΕΓΩ `` δημιουργώντας τον άνθρωπο - τέρας , έτοιμο να κατασπαράξει και να αρπάξει όσα περισσότερα μπορεί , στον βωμό της κάλυψης των πλαστικών αναγκών του.Τον άνθρωπο που ζει για να δουλεύει , να καταναλώνει και να ξοδεύει τον πολύτιμο και δημιουργικό του χρόνο , σε διασκεδαστικές αυταπάτες , καθισμένος σε έναν καναπέ και θεατής μιας εικονικής πραγματικότητας...
Δημιουργώντας του ένστικτα μιας αγχωμένης αναζήτησης βασιζόμενης σε ένα τραγικό τίποτα.
Μιας αγχωμένης και ψεύτικης επιθυμίας , στον κατασκευασμένο `` προορισμό`` της ζωής......
Να πάω σχολείο , να περάσω σε μια σχολή γιατί πρέπει κάπου να περάσω, να μεγαλώσω , να κάνω οικογένεια και παιδιά , γιατί πρέπει να κάνω οικογένεια και παιδιά .Να νιώθω συνεχώς ένοχος για ότι δεν καταφέρω , και να αφήσω απογόνους με προίκα τις δικές μου ελλείψεις και ενοχές...Να κάνω τον σταυρό μου γιατί έχω ένα πιάτο φαγητό να φάω , λες και είναι ένα θαύμα που δεν το αξίζω και πρέπει να είμαι ευγνώμων για αυτό.Να ευχαριστώ κάθε μέρα τον αφέντη μου που μου δίνει μερικά χαρτονομίσματα για να κουτσοζήσω , λες και μου κάνει χάρη.Να εναποθέτω τις ελπίδες μου σε κάτι ανώτερο από μένα , γιατί είμαι αδύναμος να ερμηνεύσω μια κατάσταση και πρέπει πάντα να συμβαίνει κάτι το εξωπραγματικό , ώστε να βολεύομαι και να κοιμάμαι ήσυχος.
Να στήσω ένα πανηγύρι με πλούσιες λαμπάδες και φανταχτερά λαμπιόνια γιατί ζω για τους άλλους και τι θα πει ο κόσμος ??? Λες και η επιλογή της συντροφικότητας είναι μια δεσμευτική δήλωση που περνάει μέσα από την έγκριση των άλλων....
Να επιλέγω ( κι αυτό όποτε μου το επιτρέπουν ) τον εξουσιαστή μου , να ορίζει την ζωή μου , να απαξιώνει την ύπαρξη μου , αποδεχόμενος έτσι την ζωή μου σαν ένα παιχνίδι στα χέρια ανωτέρων...
Μπορούμε να ζήσουμε όπως πραγματικά θέλουμε , αρκεί να κατανοήσουμε ότι υπάρχουμε σε μια κοινωνία διεκδικώντας την ανατροπή της.Αρκεί να κατανοήσουμε ότι πολεμάμε το `` εγώ`` να γίνει `` εμείς``....Απεγκλωβισμένοι από ενοχές , τύψεις , κατάλοιπα , ταμπού και πρόθυμοι να καταστρέψουμε το οικοδόμημα των πλαστικών αναγκών...Αναγκών που ποτέ δεν μπορέσαμε να σκεφτούμε αν πραγματικά ήμασταν εμείς πίσω από αυτές.
Μπορούμε να ζήσουμε όπως θέλουμε...
Αρκεί να θέλουμε να ζήσουμε.
Dave ( Φράξια )
Έχεις ακούσει για τον Παύλο ?
Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013
Καπιταλισμός.
.jpg)
Το σύστημα που αποσκοπεί στην εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο.Το σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω από τον άνθρωπο και για να το πετύχει , είναι έτοιμο να επιστρατεύσει όλα του τα όπλα...
Φασισμός.
Το άγριο κλαδί που φυτρώνει πάνω στον κορμό του Καπιταλισμού και είναι έτοιμο , όταν το απαιτεί η εποχή να κατασπαράξει με τον πιο βίαιο τρόπο οτιδήποτε αγνό και ελπιδοφόρο υπάρχει γύρω του.Και όλο αυτό για να συνεχίσει να υπάρχει το δέντρο.Ο Καπιταλισμός.
Η εποχή των απόψεων , από όλους.Η εποχή των εντυπωσιακών άρθρων , από όλους.Η εποχή που ο φόβος παίρνει σιγά σιγά τη θέση της αμηχανίας...Η εποχή της διαπίστωσης ότι τελικά το `` τέρας`` ήταν τόσο κοντά μας...Το `` δεν με νοιάζει`` έβγαλε μαχαίρια και έφτασε στην πόρτα μας...Η ησυχία και ή βολή απέδειξαν τελικά ότι έχουν στενή συγγένεια με τον θάνατο.
Χιλιάδες άνθρωποι αυτοκτόνησαν.Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν το σπίτι τους και ζούνε στο δρόμο.Χιλιάδες άνθρωποι μετράνε ψιλά , για να πάρουν ένα καρβέλι ψωμί.Χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν ούτε τα πιο βασικά για να ζήσουν...Είναι εκείνος ο `` παράδεισος των ευκαιριών της Ευρωπαικής Ένωσης ``...Έ ?? Αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους δεν τους μαχαίρωσε κανείς.Τους σκοτώνουν ``Δημοκρατικά`` με υπογραφές.Είναι αυτοί που ξαφνικά μοιάζουν `` άνθρωποι`` και προσπαθούν με `` πόνο`` , γεμάτοι θέληση να πατάξουν τον φασισμό και να μοιράσουν ελπίδα , ξαφνικά.Είναι απλά αυτοί που δεν ξέρουν από μαχαίρια και βάζουν τα τσιράκια τους να κάνουν τις βρωμοδουλειές...Έτσι λειτουργούν άλλωστε όλες οι μαφίες...
Φοβάσαι.Φοβάμαι...
Δεν είναι κακό.Είναι ανθρώπινο...
Μήπως όμως ήρθε η ώρα να ξυπνήσουν μέσα μας και άλλα ένστικτα πιο ισχυρά από τον φόβο ?
Μήπως ήρθε η ώρα να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο ? Μήπως ήρθε η ώρα η ησυχία να γίνει θόρυβος και ο θόρυβος ουσία ? Μήπως ήρθε η ώρα να καταλάβεις ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να ελέγχει και να αποφασίζει για την δικιά σου τη ζωή ?
.jpg)
Έχω γράψει πολλά άρθρα , είτε εδώ στο Αντάρτικο , είτε στην εφημερίδα που συμμετέχω.Έχω γράψει πολλούς στίχους σχετικούς με όλα τα παραπάνω...Έχω τη δική μου δράση με διάφορους τρόπους που δεν είναι της ώρας να αναφερθούν.Δεν έχει και σημασία.Ξέρω πολλούς ανθρώπους εκεί έξω που φωνάζουν , παλεύουν , δεν καταπίνουν την απομόνωση που τους προσφέρουν και προσπαθούν να αγωνιστούν.Όμως βλέπω στα μάτια τους κάτι που σίγουρα βλέπουν και στα δικά μου...Κάτι λείπει.Κάτι τους πονάει...Αν δεν ξέρεις σε ποιους αναφέρομαι , μην ανοίξεις την τηλεόραση για να τους μάθεις.Θα σου πουν ότι είναι μερικοί αλήτες,κάτι παράξενοι άνθρωποι που τρομοκρατούν τον κόσμο.Δεν είναι έτσι...Αν κοιτάξεις τα μάτια τους ποτέ , θα καταλάβεις την αλήθεια.Είναι άνθρωποι που ψάχνουν τη ζωή που τους έκλεψαν.Είναι άνθρωποι που φαντάζονται αυτό που εσένα δεν σου πέρασε ακόμα από το μυαλό...Κι αυτοί φοβούνται.Αλλά προσπαθούν να μετατρέψουν τον φόβο τους σε οργισμένη δημιουργία...
Έχεις ακούσει για τον Παύλο ? Σίγουρα κάτι θα έχεις ακούσει...
Προστάτεψε τα παιδιά από τους φασίστες...Και τον δολοφόνησαν.
Έτυχε να τον ξέρω.Εσύ δεν τον ήξερες...
Εκείνος όμως σε ήξερε...
Σου φώναζε αλλά δεν άκουγες.Ακόμα και τώρα σου φωνάζει.
Να μην αφήσεις τα παιδιά μόνα τους....
Μην τα αφήσεις.Κάνε κάτι....
Υ.Γ. Δεν ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου για τον φασισμό.
Ο φασισμός όμως ξέρει τι έχει στο μυαλό του για σένα.
Μην αφήσεις τα παιδιά...
Dave ( Φράξια )
Ο Παύλος θα ζει μέσα από τις αφηγήσεις μας...
Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013
Ο Παύλος θα ζει μέσα από τις αφηγήσεις μας...
Ο δικός μας Παύλος...
Τον Παύλο ή αλλιώς Killah p τον γνώρισα λόγω της αγάπης μου στην ραπ μουσική... από τα live δηλαδή εκεί στο 7 Sins... Φαινόταν ένα άτομο που αν σε έκοβε εντάξει από το βλέμμα σου, θα γινόσουν φίλος του...ή κάτι παραπάνω, ίσως και αδέρφι του...άλλωστε ήταν αυτό το πνέυμα του...ταγμένος στην αδελφικότητα και δεν το λέω μόνο εγώ...όλος ο κόσμος που τον είδε έστω και μια φορά το ξέρει...
Ένα βράδυ λοιπόν μετά από ένα live...είχαμε αράξει εγώ και η κολλητή έξω από το μαγαζί να ισιώσουμε λίγο και ύστερα να φύγουμε για τα σπίτια μας..βγαίνει έξω ο Killah και πέφτει το βλέμμα του πάνω μας...κάπου σας ξέρω εγώ εσάς...γνωστές φάτσες (με το γνωστό του υφάκι...όσοι τον ξέρετε, ξέρετε ακριβώς τι εννοώ..) πετάγομαι εγώ του λέω: ''Ε από εδώ μας έχεις δει..στα Live..'' και αμέσως μετά του πετάω τη μαγική κουβέντα: '' Είμαστε και από τον Πειραιά.. '' Πειραιά; λέει... ''Ναι ρε..Κερατσίνι'' του κάνω... Μόλις το άκουσε αυτό ήταν λες και κλείδωσε μέσα του το θέμα γίναμε οι συμπάθειες του όπως μας έλεγε... ''Ρε δικά μας παιδιά είστε να πούμε; '' ''Πατριωτάκια είμαστε'' του λέμε εμείς και κάπως έτσι συνεχίσαμε να κάνουμε χαβαλέ...Πριν φύγουμε μας φωνάζει: ''Να έρχεστε ρε..θέλω να έρχονται τα πατριωτάκια εδώ ''
Σε άλλο Live, πριν αρχίσει έρχεται και μας λέει : '' Έλα τι πίνουμε εδώ;''
''τίποτα ρε Παύλο..εγώ έχω το στομάχι μου'' του λέω... '' Ρε ποιο στομάχι; Να φέρω μπύρες; '' Και εμείς του λέγαμε όχι και όχι και τέτοια... Δεν ήταν άτομο που μπορούσες να του πεις όχι...αυτό που ήθελε να κάνει θα το έκανε...και αν τον κόντραρες και πολύ, θα σε κοίταγε με το αγέρωχο βλέμμα του αετού και θα κουμπωνόσουν αμέσως...Φεύγοντας εμείς εκείνη την μέρα, πάμε να τον χαιρετήσουμε και αφού μας ρώτησε πως θα φύγετε κλπ γιατί πάντα ήθελε να ξέρει και νοιαζόταν...μας φωνάζει...: '' Εεεε το νου σας ακούτε; είστε πολύτιμες...Ξέρω εγώ...κόβω κοστούμια με τη μία '' Εκείνη τη στιγμή γυρνάω και τον κοιτάω και ένιωσα στην ψυχή μου ότι αυτός ο άνθρωπος είναι αδερφός...
Πέρασαν κι άλλα πολλά Live σε κάποια μπήκα τσάμπα...ο Παύλος ήξερε ότι άλλοι είμαστε φοιτητές, άλλοι μαθητές και άλλοι άνεργοι...και ήξερε ότι επειδή αγαπάμε αυτή τη μουσική θα στερηθούμε άλλα για να πάμε σε Live και μετά θα μείνουμε ρέστοι...βέβαια εμάς δεν μας ένοιαζε...τον Παύλο όμως τον ένοιαζε και όποτε πέρναγε από το χέρι του μας έβαζε έτσι...ειδικά στα δικά του live δεν το συζητώ...μια μέρα κοντέψαμε να τσακωθούμε στην είσοδο γιατί δεν ήθελα να μπω τσάμπα... ''Μη φωνάζεις μου λέει ρε και άντε μέσα'' ''καλάααα'' του λέω ''θα σου πω εγώ ''...
Μια άλλη μέρα πάλι...πάμε και του λέμε μαζί με την κολλητή (η ώρα ήταν κάπου 12) '' Παυλάρα φεύγουμε'', ''που πάτε ρε;'' φωνάζει...''Πρέπει να την κάνουμε, να προλάβουμε το τελευταίο τρένο'' ''Δεν θα πάτε πουθενά, αράχτε θα την βρούμε την άκρη'' μα-μου-σου-του εμείς...δεν καταλάβαινε τίποτα...
Αράζουμε λοιπόν και εμείς, ώσπου τελειώνει το live και μας λέει να τον περιμένουμε να τελειώσει με κάτι δουλειές στο μαγαζί...αράξαμε εκεί τα λέγαμε με μια παρέα και ξαφνικά σκάει ο Killah '' EΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ...ΣΕ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΠΑΝΩ'' ''πωωω αγριάδα'' του λέω.... ''νιααααααρρρ'' μου κάνει ο τρελάρας...ανεβαίνουμε πάνω και μας λέει άντε πάμε ήρθε το ταξί... Τι είχε κάνει ο τύπος; είχε φωνάξει ένα φίλο του ταξιτζή και με το ταξί που θα γύρναγε αυτός και η κοπέλα του θα γύρναγε και εμάς... ''Α δεν πας καλά..'' ήταν το μόνο που είπα...
''πότε πήγαινα; μου απαντά...Τον αφήνουμε εκεί κοντά στο σπίτι, μας λέει την καληνύχτα του και κάνει να φύγει... Τον ευχαριστούμε εμείς...και γυρνάει και μας λέει... '' Κορίτσια μου; η διασκέδαση είναι δικαιώμα...δεν θα μας το πάρουν και αυτό'' Είχε ένα τρόπο να μας αφήνει πάντα μαλάκες αυτό το άτομο...Επειδή όμως εμείς τα πειραιωτάκια έχουμε φιλότιμο...λέω στην φίλη μου... ''ρε να βάλουμε κάνα φράγκο να δώσουμε; δεν λέει..'' είχαμε 10 ευράκια και οι δύο...της δίνω τα δικά μου κατεβαίνοντας και πάω για σπίτι...
Σκάει τηλ...''όλα κομπλε;'' λέω... ''Ρε δε έπαιρνε τα λεφτά ο τύπος και μου είπε θες να με γαμήσει αύριο ο άλλος; '' χαχαχαχα!
Και πόσα άλλα μπορώ να ανεφέρω...που ντάξει δεν έχει και σημασία...αυτό που θέλω να δείξω μέσα από αυτά τα περιστατικά είναι πως ο Παύλος ήταν ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ που νοιαζόταν...φρόντιζε για όλους...ήθελε αν μπορεί να σε διευκολύνει με κάποιο τρόπο να το κάνει...δεν τον ένοιαζε τίποτα...αν πέρναγε κάτι από το χέρι του θα το έκανε ο κόσμος να χαλάσει...
Είναι δύσκολο να είσαι άνθρωπος με ενσυναίσθηση..να νιώθεις, να αγαπάς τα πάντα, να φροντίζεις για ό,τι θεωρείς πως πρέπει να φροντίσεις, να βοηθάς χωρίς να θες ανταλλάγματα, να νοίαζεσαι για όλους και όλα...
Ο Παυλάρας ήταν φτιαγμένος να ζει και να αναπνέει συλλογικά...
δεν γεννήθηκε για να ζει για την πάρτη του...ήταν ανέκαθεν ποτισμένος με το ''μικρόβιο'' της νοιάξης και της αδελφοσύνης...και αυτό φαινόταν από την μπύρα που θα σε κέρναγε γιατί σε πάει και θέλει να περάσεις καλά και από το ενδιαφέρον για το πως θα γυρίσεις πίσω στο σπίτι σου...Όπου σταθήκαμε και όπου βρεθήκαμε και η συζήτηση ερχόταν στον Killah είχαμε την καλή του την κουβέντα...Δεν ξέρω αν έχω εκτιμήσει περισσότερο άτομο στη φάση εκτός από αυτόν...Διοργάνωνε live για άρρωστα παιδιά, φρόντιζε άστεγους, φρόντιζε φίλους που είχαν ανάγκη...και αυτός φτωχαδάκι ήταν όπως όλοι μας δεν ήταν κάτι διαφορετικό...μόνο η ψυχή του ηταν διαφορετική...εμένα αυτά που μάθαινα και έβλεπα ότι έκανε...μου έκοβαν τα γόνατα...σκεφτόμουν: ''ρε φίλε..τι άτομάρα; και πάντα με το χαμόγελο'' δεν υπήρξε ούτε λεπτό μίζερος...πάντα με τον χαβαλέ του και τα αστεία του...δεν το έβαζε κάτω...
Ήθελε να ανοίξει ένα μαγαζάκι και όταν μας το ανακοίνωσε μας ρώτησε.. ''θα έρχεστε ρε; εσείς είστε και πατριωτάκια θέλω την παρουσία σας...'' ''είναι δυνατόν να μην ερχόμαστε; το στέκι μας θα γίνει..κάθε μέρα στο κεφάλι σου θα τις έχεις τις κάριες'' Τελικά, δεν τα κατάφερε για κάποιους λόγους που μου εξήγησε αλλά δεν θέλω να αναφέρω...
Πέρασε καιρός από τότε...και έχω τύψεις που δεν πήγαμε στο beach party – live ( δεν θυμάμαι και καλά ) στις 16 Αυγούσου που είχαν διοργανώσει... '' Η είσοδος δική μου κορίτσια'' ...''πάλι τα ίδια ρε Παύλο;'' ...
'' Γιατί πότε άλλαξα; '' Θα μας αφήσεις να κεράσουμε μπυρόνια πολλά όμως...'' '' Καλά καλά...ελάτε και βλέπουμε..θέλω να σας δω''
Δεν πήγαμε όμως..δυστυχώς...
Στις 18 το ξημέρωμα είχα πέσει από νωρίς γιατί είχα ξύπνημα...δεν μπορούσα να κοιμηθώ όμως...σε μια φάση άρχισαν να πέφτουν μηνύματα και στο Facebook και στο τηλ... '' Σκοτώσανε τον Παύλο φασίστες''
Δεν το πίστεψα..νόμιζα ότι είναι φάρσα...ότι μου κάνουν πλάκα...
άρχισα να φωνάζω ''όχι τον Παύλο ρε...όχι τον Παύλο''
Δεν ήταν ψέμα...γαμώ τη ζωή μου δεν ήταν ψέμα...
Μούδιασμα...Την άλλη μέρα στην πορεία ήταν η πρώτη φορά που δεν με έννοιαξε να πεθάνω...ήθελα εκδίκηση ήθελα να ματώσουν αυτοί οι πούστηδες όπως μάτωσαν οι ψυχές μας όταν μάθαμε ότι έφυγε αυτό το συγκεκριμένο παλικάρι...Ο Παύλος...ο Παύλος συγκεκριμένα μπορούσε μόνο να μας γαμήσει την ζωή με την φυγή του γιατί όλοι τον αγαπούσαμε...ήταν ένα φωτινό παράδειγμα για όλους...ποτέ δεν του τα είπα...δεν χρειαζόταν...τα καταλάβαινε όλα πιστεύω με ένα βλέμμα...
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα πάω στην κηδεία αυτού του θεριού...δεν ήξερα που βρισκόμουν, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω με καμία δύναμη...ώσπου άκουσα τη μητέρα του... '' Ένα τελευταίο βλέμμα σου να είχα παιδί μου να το πάρω μαζί μου'' Εκεί ένιωσα ότι τα χάνω..,μου γύρισε το μυαλό...φρίκαρα...
Έχουν περάσει τόσες μέρες και ακόμα δεν χωνεύεται...δεν μπορώ να χωνέψω πως ένα παλικάρι που έδινε αγάπη και νοιαζόταν δολοφονήθηκε με ένα μαχαίρι στην καρδιά από χέρι φασίστα. Στην καρδιά; δεν μπορώ να το συλλάβει το μυαλό μου...μαχαίρωσαν αυτή την καρδιά; που μέσα έιχε αγάπη και μουσικές; πως τόλμησαν ρε; Είστε συνένοχοι μουνόπανα όλοι όσοι τους ψηφίσατε και τους σιγοντάρατε με την ανοχή σας...Εσείς τους οπλίσατε το χέρι...Εσείς ευθύνεστε που ο κόσμος είναι πιο φτωχός χωρίς τον Παύλο...εσείς φταίτε που σταμάτησαν τα όνειρα ενός νέου ανθρώπου...Εσείς φταίτε για όλα αυτά...Σας μισώ αλλά είμαι τόσο μουδιασμένη ακόμα που δεν ξέρω πως να το χειριστώ...Δεν ξέρω αν θα μου έφτανε ή αν θέλω τον θανατό σας...δεν ξέρω...Σίγουρα ο Παύλος δεν θα ήθελε να δει άλλο αίμα...για αυτό πιστεύω πως πρέπει να παλέψουμε σε αυτό το επίπεδο όλοι μας...
Ρε Παύλο ξέρεις τι πονάει πιο πολύ; που δεν θα ξαναχαβαλεδιάσουμε..που ανεβαίνοντας στα Εξάρχεια σε Live στο 7 sins δεν θα δω τη φάτσα σου...που δεν θα σε ξαναδώ πάνω στη σκηνή να μας τραγουδάς για τον Περαία, τις γειτονιές μας, τους ρεμπέτες, την αγάπη και την ελευθερία...Από την μέρα που έφυγες στο σπίτι σε αναφέρουμε συνέχεια...οι δικοί μου νιώθουν πως έχασαν ένα δικό τους παιδί...δεν ξέρω γιατί έκατσε έτσι...αλλά αυτό συμβαίνει...ο τρόπος που έφυγες; αυτά που τους έχω πει για σένα; επειδή είναι κα αυτοί γονείς; Δεν ξέρω..Θυμάσαι ρε που σου έλεγα ότι ο τρόπος που μιλάς μου θυμίζει τον πατέρα μου; Όλοι προσπαθούμε να μαζέψουμε τα μυαλά μας από εκείνη την μέρα...άνθρωποι που είτε σε ξέραν πολύ, ή λίγο πόνεσαν για το χαμό σου...Γιατί όταν φεύγει ένας αλήτης ένα αγκάθι φυτρώνει για να υπάρχει κάτι εδώ να μας πληγώνει...
Προσπαθήστε να δείξετε όλοι μέσα από τις διηγήσεις σας...ό,τι έχει ο καθένας σας για τον Παύλο...για να καταλάβουν όλοι ποιος στα αλήθεια ήταν..να νιώσουν όλοι ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που έφυγε με τόσο βίαιο τρόπο...με ένα μαχαίρι στην καρδιά...Δεν έφυγε άδικα όμως...έφυγε σαν παλικάρι, σαν ήρωας πολεμώντας το άδικο...και αυτό θα το φωνάζω πάντα...
''όσο έχω τα μπράτσα μου δεν φοβάμαι τίποτα'' μου έλεγες και γελούσες...και έτσι έγινε...δεν φοβήθηκες ούτε δευτερόλεπτο...το ξέρει όλος ο κόσμος...περήφανος σαν αετός έφυγες...και αυτό... δεν το σηκώνουν οι πλάτες όλων, ξέρεις...
Με τις μπύρες μας θα κρατάμε νωπό το χώμα και κάθε φορά θα κοιτάμε ψηλά...για την πάρτη σου...για τις μπύρες που θέλαμε να σε κεράσουμε και δεν προλάβαμε...για την αγάπη και την λατρεία που είχαμε στον Πειραιά...Τον Πειραιά που ήταν στην πλάτη σου...τον τόπο μας... για κάθε τι που άφησες πίσω...και είναι πολλά...
Δεν θα ξεχάσει κανείς...είμαι περήφανη που σε γνώρισα...
ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ...να μας προσέχεις...το χρειαζόμαστε...
Μαρία και Μαρία...
Έγώ δεν κόβω γόρδιους δεσμούς...τους φτιάχνω...
τους δένω..και τους λύνω...
τους φίλους μου δεν δίνω...
φωτιές ανάβω μόνο...φωτιές δεν σβήνω....
και πάνω απ'τα κάρβουνα...χορεύοντας ξεδίνω...
δεν αλλάζω...τον χείριστο μου εαυτό σου βγάζω..
και κατάματα...τον κακό σου εαυτό...θαυμάζω...
ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΟΥ ΡΕ KILLAH P!
Ο δικός μας Παύλος...
Ένα βράδυ λοιπόν μετά από ένα live...είχαμε αράξει εγώ και η κολλητή έξω από το μαγαζί να ισιώσουμε λίγο και ύστερα να φύγουμε για τα σπίτια μας..βγαίνει έξω ο Killah και πέφτει το βλέμμα του πάνω μας...κάπου σας ξέρω εγώ εσάς...γνωστές φάτσες (με το γνωστό του υφάκι...όσοι τον ξέρετε, ξέρετε ακριβώς τι εννοώ..) πετάγομαι εγώ του λέω: ''Ε από εδώ μας έχεις δει..στα Live..'' και αμέσως μετά του πετάω τη μαγική κουβέντα: '' Είμαστε και από τον Πειραιά.. '' Πειραιά; λέει... ''Ναι ρε..Κερατσίνι'' του κάνω... Μόλις το άκουσε αυτό ήταν λες και κλείδωσε μέσα του το θέμα γίναμε οι συμπάθειες του όπως μας έλεγε... ''Ρε δικά μας παιδιά είστε να πούμε; '' ''Πατριωτάκια είμαστε'' του λέμε εμείς και κάπως έτσι συνεχίσαμε να κάνουμε χαβαλέ...Πριν φύγουμε μας φωνάζει: ''Να έρχεστε ρε..θέλω να έρχονται τα πατριωτάκια εδώ ''
Σε άλλο Live, πριν αρχίσει έρχεται και μας λέει : '' Έλα τι πίνουμε εδώ;''
''τίποτα ρε Παύλο..εγώ έχω το στομάχι μου'' του λέω... '' Ρε ποιο στομάχι; Να φέρω μπύρες; '' Και εμείς του λέγαμε όχι και όχι και τέτοια... Δεν ήταν άτομο που μπορούσες να του πεις όχι...αυτό που ήθελε να κάνει θα το έκανε...και αν τον κόντραρες και πολύ, θα σε κοίταγε με το αγέρωχο βλέμμα του αετού και θα κουμπωνόσουν αμέσως...Φεύγοντας εμείς εκείνη την μέρα, πάμε να τον χαιρετήσουμε και αφού μας ρώτησε πως θα φύγετε κλπ γιατί πάντα ήθελε να ξέρει και νοιαζόταν...μας φωνάζει...: '' Εεεε το νου σας ακούτε; είστε πολύτιμες...Ξέρω εγώ...κόβω κοστούμια με τη μία '' Εκείνη τη στιγμή γυρνάω και τον κοιτάω και ένιωσα στην ψυχή μου ότι αυτός ο άνθρωπος είναι αδερφός...
Πέρασαν κι άλλα πολλά Live σε κάποια μπήκα τσάμπα...ο Παύλος ήξερε ότι άλλοι είμαστε φοιτητές, άλλοι μαθητές και άλλοι άνεργοι...και ήξερε ότι επειδή αγαπάμε αυτή τη μουσική θα στερηθούμε άλλα για να πάμε σε Live και μετά θα μείνουμε ρέστοι...βέβαια εμάς δεν μας ένοιαζε...τον Παύλο όμως τον ένοιαζε και όποτε πέρναγε από το χέρι του μας έβαζε έτσι...ειδικά στα δικά του live δεν το συζητώ...μια μέρα κοντέψαμε να τσακωθούμε στην είσοδο γιατί δεν ήθελα να μπω τσάμπα... ''Μη φωνάζεις μου λέει ρε και άντε μέσα'' ''καλάααα'' του λέω ''θα σου πω εγώ ''...
Μια άλλη μέρα πάλι...πάμε και του λέμε μαζί με την κολλητή (η ώρα ήταν κάπου 12) '' Παυλάρα φεύγουμε'', ''που πάτε ρε;'' φωνάζει...''Πρέπει να την κάνουμε, να προλάβουμε το τελευταίο τρένο'' ''Δεν θα πάτε πουθενά, αράχτε θα την βρούμε την άκρη'' μα-μου-σου-του εμείς...δεν καταλάβαινε τίποτα...
Αράζουμε λοιπόν και εμείς, ώσπου τελειώνει το live και μας λέει να τον περιμένουμε να τελειώσει με κάτι δουλειές στο μαγαζί...αράξαμε εκεί τα λέγαμε με μια παρέα και ξαφνικά σκάει ο Killah '' EΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ...ΣΕ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΠΑΝΩ'' ''πωωω αγριάδα'' του λέω.... ''νιααααααρρρ'' μου κάνει ο τρελάρας...ανεβαίνουμε πάνω και μας λέει άντε πάμε ήρθε το ταξί... Τι είχε κάνει ο τύπος; είχε φωνάξει ένα φίλο του ταξιτζή και με το ταξί που θα γύρναγε αυτός και η κοπέλα του θα γύρναγε και εμάς... ''Α δεν πας καλά..'' ήταν το μόνο που είπα...
''πότε πήγαινα; μου απαντά...Τον αφήνουμε εκεί κοντά στο σπίτι, μας λέει την καληνύχτα του και κάνει να φύγει... Τον ευχαριστούμε εμείς...και γυρνάει και μας λέει... '' Κορίτσια μου; η διασκέδαση είναι δικαιώμα...δεν θα μας το πάρουν και αυτό'' Είχε ένα τρόπο να μας αφήνει πάντα μαλάκες αυτό το άτομο...Επειδή όμως εμείς τα πειραιωτάκια έχουμε φιλότιμο...λέω στην φίλη μου... ''ρε να βάλουμε κάνα φράγκο να δώσουμε; δεν λέει..'' είχαμε 10 ευράκια και οι δύο...της δίνω τα δικά μου κατεβαίνοντας και πάω για σπίτι...
Σκάει τηλ...''όλα κομπλε;'' λέω... ''Ρε δε έπαιρνε τα λεφτά ο τύπος και μου είπε θες να με γαμήσει αύριο ο άλλος; '' χαχαχαχα!
Και πόσα άλλα μπορώ να ανεφέρω...που ντάξει δεν έχει και σημασία...αυτό που θέλω να δείξω μέσα από αυτά τα περιστατικά είναι πως ο Παύλος ήταν ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ που νοιαζόταν...φρόντιζε για όλους...ήθελε αν μπορεί να σε διευκολύνει με κάποιο τρόπο να το κάνει...δεν τον ένοιαζε τίποτα...αν πέρναγε κάτι από το χέρι του θα το έκανε ο κόσμος να χαλάσει...
Είναι δύσκολο να είσαι άνθρωπος με ενσυναίσθηση..να νιώθεις, να αγαπάς τα πάντα, να φροντίζεις για ό,τι θεωρείς πως πρέπει να φροντίσεις, να βοηθάς χωρίς να θες ανταλλάγματα, να νοίαζεσαι για όλους και όλα...
Ο Παυλάρας ήταν φτιαγμένος να ζει και να αναπνέει συλλογικά...
δεν γεννήθηκε για να ζει για την πάρτη του...ήταν ανέκαθεν ποτισμένος με το ''μικρόβιο'' της νοιάξης και της αδελφοσύνης...και αυτό φαινόταν από την μπύρα που θα σε κέρναγε γιατί σε πάει και θέλει να περάσεις καλά και από το ενδιαφέρον για το πως θα γυρίσεις πίσω στο σπίτι σου...Όπου σταθήκαμε και όπου βρεθήκαμε και η συζήτηση ερχόταν στον Killah είχαμε την καλή του την κουβέντα...Δεν ξέρω αν έχω εκτιμήσει περισσότερο άτομο στη φάση εκτός από αυτόν...Διοργάνωνε live για άρρωστα παιδιά, φρόντιζε άστεγους, φρόντιζε φίλους που είχαν ανάγκη...και αυτός φτωχαδάκι ήταν όπως όλοι μας δεν ήταν κάτι διαφορετικό...μόνο η ψυχή του ηταν διαφορετική...εμένα αυτά που μάθαινα και έβλεπα ότι έκανε...μου έκοβαν τα γόνατα...σκεφτόμουν: ''ρε φίλε..τι άτομάρα; και πάντα με το χαμόγελο'' δεν υπήρξε ούτε λεπτό μίζερος...πάντα με τον χαβαλέ του και τα αστεία του...δεν το έβαζε κάτω...
Ήθελε να ανοίξει ένα μαγαζάκι και όταν μας το ανακοίνωσε μας ρώτησε.. ''θα έρχεστε ρε; εσείς είστε και πατριωτάκια θέλω την παρουσία σας...'' ''είναι δυνατόν να μην ερχόμαστε; το στέκι μας θα γίνει..κάθε μέρα στο κεφάλι σου θα τις έχεις τις κάριες'' Τελικά, δεν τα κατάφερε για κάποιους λόγους που μου εξήγησε αλλά δεν θέλω να αναφέρω...
Πέρασε καιρός από τότε...και έχω τύψεις που δεν πήγαμε στο beach party – live ( δεν θυμάμαι και καλά ) στις 16 Αυγούσου που είχαν διοργανώσει... '' Η είσοδος δική μου κορίτσια'' ...''πάλι τα ίδια ρε Παύλο;'' ...
'' Γιατί πότε άλλαξα; '' Θα μας αφήσεις να κεράσουμε μπυρόνια πολλά όμως...'' '' Καλά καλά...ελάτε και βλέπουμε..θέλω να σας δω''
Δεν πήγαμε όμως..δυστυχώς...
Στις 18 το ξημέρωμα είχα πέσει από νωρίς γιατί είχα ξύπνημα...δεν μπορούσα να κοιμηθώ όμως...σε μια φάση άρχισαν να πέφτουν μηνύματα και στο Facebook και στο τηλ... '' Σκοτώσανε τον Παύλο φασίστες''
Δεν το πίστεψα..νόμιζα ότι είναι φάρσα...ότι μου κάνουν πλάκα...
άρχισα να φωνάζω ''όχι τον Παύλο ρε...όχι τον Παύλο''
Δεν ήταν ψέμα...γαμώ τη ζωή μου δεν ήταν ψέμα...
Μούδιασμα...Την άλλη μέρα στην πορεία ήταν η πρώτη φορά που δεν με έννοιαξε να πεθάνω...ήθελα εκδίκηση ήθελα να ματώσουν αυτοί οι πούστηδες όπως μάτωσαν οι ψυχές μας όταν μάθαμε ότι έφυγε αυτό το συγκεκριμένο παλικάρι...Ο Παύλος...ο Παύλος συγκεκριμένα μπορούσε μόνο να μας γαμήσει την ζωή με την φυγή του γιατί όλοι τον αγαπούσαμε...ήταν ένα φωτινό παράδειγμα για όλους...ποτέ δεν του τα είπα...δεν χρειαζόταν...τα καταλάβαινε όλα πιστεύω με ένα βλέμμα...
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα πάω στην κηδεία αυτού του θεριού...δεν ήξερα που βρισκόμουν, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω με καμία δύναμη...ώσπου άκουσα τη μητέρα του... '' Ένα τελευταίο βλέμμα σου να είχα παιδί μου να το πάρω μαζί μου'' Εκεί ένιωσα ότι τα χάνω..,μου γύρισε το μυαλό...φρίκαρα...
Έχουν περάσει τόσες μέρες και ακόμα δεν χωνεύεται...δεν μπορώ να χωνέψω πως ένα παλικάρι που έδινε αγάπη και νοιαζόταν δολοφονήθηκε με ένα μαχαίρι στην καρδιά από χέρι φασίστα. Στην καρδιά; δεν μπορώ να το συλλάβει το μυαλό μου...μαχαίρωσαν αυτή την καρδιά; που μέσα έιχε αγάπη και μουσικές; πως τόλμησαν ρε; Είστε συνένοχοι μουνόπανα όλοι όσοι τους ψηφίσατε και τους σιγοντάρατε με την ανοχή σας...Εσείς τους οπλίσατε το χέρι...Εσείς ευθύνεστε που ο κόσμος είναι πιο φτωχός χωρίς τον Παύλο...εσείς φταίτε που σταμάτησαν τα όνειρα ενός νέου ανθρώπου...Εσείς φταίτε για όλα αυτά...Σας μισώ αλλά είμαι τόσο μουδιασμένη ακόμα που δεν ξέρω πως να το χειριστώ...Δεν ξέρω αν θα μου έφτανε ή αν θέλω τον θανατό σας...δεν ξέρω...Σίγουρα ο Παύλος δεν θα ήθελε να δει άλλο αίμα...για αυτό πιστεύω πως πρέπει να παλέψουμε σε αυτό το επίπεδο όλοι μας...
Ρε Παύλο ξέρεις τι πονάει πιο πολύ; που δεν θα ξαναχαβαλεδιάσουμε..που ανεβαίνοντας στα Εξάρχεια σε Live στο 7 sins δεν θα δω τη φάτσα σου...που δεν θα σε ξαναδώ πάνω στη σκηνή να μας τραγουδάς για τον Περαία, τις γειτονιές μας, τους ρεμπέτες, την αγάπη και την ελευθερία...Από την μέρα που έφυγες στο σπίτι σε αναφέρουμε συνέχεια...οι δικοί μου νιώθουν πως έχασαν ένα δικό τους παιδί...δεν ξέρω γιατί έκατσε έτσι...αλλά αυτό συμβαίνει...ο τρόπος που έφυγες; αυτά που τους έχω πει για σένα; επειδή είναι κα αυτοί γονείς; Δεν ξέρω..Θυμάσαι ρε που σου έλεγα ότι ο τρόπος που μιλάς μου θυμίζει τον πατέρα μου; Όλοι προσπαθούμε να μαζέψουμε τα μυαλά μας από εκείνη την μέρα...άνθρωποι που είτε σε ξέραν πολύ, ή λίγο πόνεσαν για το χαμό σου...Γιατί όταν φεύγει ένας αλήτης ένα αγκάθι φυτρώνει για να υπάρχει κάτι εδώ να μας πληγώνει...
''όσο έχω τα μπράτσα μου δεν φοβάμαι τίποτα'' μου έλεγες και γελούσες...και έτσι έγινε...δεν φοβήθηκες ούτε δευτερόλεπτο...το ξέρει όλος ο κόσμος...περήφανος σαν αετός έφυγες...και αυτό... δεν το σηκώνουν οι πλάτες όλων, ξέρεις...
Με τις μπύρες μας θα κρατάμε νωπό το χώμα και κάθε φορά θα κοιτάμε ψηλά...για την πάρτη σου...για τις μπύρες που θέλαμε να σε κεράσουμε και δεν προλάβαμε...για την αγάπη και την λατρεία που είχαμε στον Πειραιά...Τον Πειραιά που ήταν στην πλάτη σου...τον τόπο μας... για κάθε τι που άφησες πίσω...και είναι πολλά...
Δεν θα ξεχάσει κανείς...είμαι περήφανη που σε γνώρισα...
ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ...να μας προσέχεις...το χρειαζόμαστε...
Μαρία και Μαρία...
Έγώ δεν κόβω γόρδιους δεσμούς...τους φτιάχνω...
τους δένω..και τους λύνω...
τους φίλους μου δεν δίνω...
φωτιές ανάβω μόνο...φωτιές δεν σβήνω....
και πάνω απ'τα κάρβουνα...χορεύοντας ξεδίνω...
δεν αλλάζω...τον χείριστο μου εαυτό σου βγάζω..
και κατάματα...τον κακό σου εαυτό...θαυμάζω...
ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΟΥ ΡΕ KILLAH P!
Ο Dave των Φράξια,απαντάει σύντομα και απλά.
Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013
1.Τι σημαίνει Φράξια ?
Σημαίνει , δεν τρώω κουτόχορτο.
2.Τι είναι το Αντάρτικο ?
Το site των Φράξια και της παρέας τους.Έτσι για να βλογάμε τα γένια μας.
3.Γίνεσαι πολλές φορές αρκετά επιθετικός στους στίχους σου.Γιατί ?
Γιατί πονάω.
4.Υπάρχει κάποιος άνθρωπος που τον μισείς ?
Όχι.
5.Τι σε κάνει να νιώθεις ευτυχία ?
Ένα μπουκάλι κρασί και κάθε φορά που ανεβαίνω να ραπάρω.
6.Τι σε κάνει να νιώθεις δυστυχία ?
Όταν οι γύρω μου υποφέρουν.
7.Τι σε κουράζει ?
Η βλακεία.
8.Θυμώνεις εύκολα ?
Ναι.
9.Πότε νιώθεις βαρετά ?
Όταν οι γύρω μου γίνονται ανούσιοι.
10.Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία ?
`` Ο Βασιλιάς ``
11.Ένα αγαπημένο σου βιβλίο ?
Η ασκητική
12.Τι είναι το hip hop για σένα ?
Ένας όμορφος τρόπος να μιλάς.
13.Έχεις πληγώσει ποτέ κάποιον ?
Ναι.
14.Σε έχει πληγώσει ποτέ κάποιος ?
Ναι.
15.Φοβάσαι τον θάνατο ?
Ναι.
16.Τι είναι για σένα η ζωή ?
Μία φθινοπωρινή βόλτα γεμάτη εκπλήξεις.
17.Πόσο χρονών είσαι ?
30.
18.Παίζεις ακόμα μπάσκετ ?
Δυστυχώς όχι.
19.Τι κάνει τους ανθρώπους αδρανείς ?
Ο φόβος τους για το άγνωστο.
20.Σε έχουν προδώσει ποτέ ?
Για να νιώσεις προδωμένος από κάποιον,πρέπει να θεωρήσεις ότι σου ανήκει..Εμένα δεν μου ανήκει κανείς.Άρα όχι.
21.Πότε έκλαψες τελευταία φορά ?
Πριν 2 μέρες.
22.Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό ?
Πατάτες τηγανιτές.
23.Πες μας κάτι που σιχαίνεσαι.
Όταν δεν μου σφίγγουν το χέρι και δεν με κοιτούν στα μάτια.
24.Κάτι που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.
Όταν έκανα έρωτα στο δρόμο.
25.Κάτι που σε κάνει να λυπάσαι.
Όταν οι άνθρωποι γερνούν ενώ είναι νέοι.
26.Κάτι που θες να ξεχάσεις.
Τίποτα.
27.Βροχή ή λιακάδα ?
Μαζί.Την ίδια στιγμή.
28.Θες να βγάλεις λεφτά από τη μουσική ?
Θα ήθελα να ζω από τη μουσική.Αλλά δεν νομίζω ότι θα γίνει ποτέ αυτό.
29.Οι Έλληνες τελικά είναι φασίστες ?
Πάντα ήταν.Απλά τώρα το φωνάζουν κι όλας.
30.Αγαπάς την χώρα σου ?
Αγαπάω τις στιγμές μου σε αυτήν.
31.Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου ποιητές ?
Αυτοί που δεν βραβεύτηκαν ποτέ.
32.Τι σιχαίνεσαι πιο πολύ στην hip hop σκηνή ?
Όταν οι mc`s λένε ψέματα στον εαυτό τους,πίσω από το μικρόφωνο.
33.Ένα αγαπημένο σου μέρος.
Το ταρατσάκι του υδραγωγείου στον Βύρωνα.
34.Πέρνεις ναρκωτικά ?
Όχι.Αλλά πίνω αλκοόλ.
35.Έχεις αγαπήσει ποτέ κάποιον άνθρωπο σε σημείο που να νιώσεις ότι θα έδινες και την ζωή σου για εκείνον ?
Ναι.Μία φορά και για έναν συγκεκριμένο.
36.Είσαι ευαίσθητος ?
Όχι όσο παλιότερα.
37.Μια γλυκιά κουβέντα που άκουσες πρόσφατα.
Χθες το βράδυ που μου είπε ένας φίλος ότι τον κάνω να νιώθει αληθινός.
38.Όταν σου λένε σ`αγαπώ,νιώθεις απειλή ?
Δεν γουστάρω τους ανθρώπους που σε στηρίζουν ή σ`αγαπούν και στο υπενθυμίζουν σαν χάρη.
39.Τι φοβάσαι πολύ ?
Το ύψος και τη θάλασσα.
40.Το αγαπημένο σου χρώμα.
Το μαύρο.
41.Ποιο τραγούδι πιστεύεις ότι σε εκφράζει ?
Το `` Την καρδιά σου`` του Νίκου Ξυλούρη.
42.Η αγαπημένη σου λέξη.
Το `` ίσως``.
Επιμέλεια - Mαρία ( Pasa Montana ).
Σεπτέμβρης 2013.
2:17 - Χαράματα...
Παρασκευή 16 Αυγούστου 2013
Ελένη.
