5 χρόνια ΦΡΑΞΙΑ - LIVE...!!!

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014

Όπως λένε και οι ίδιοι '' Τα λόγια τα πολλά είναι για αυτούς που νιώθουν λίγοι''..... Οι Φράξια , κλείνουν 5 χρόνια στην ανεξάρτητη μουσική σκηνή και το γιορτάζουν που αλλού ? Από εκεί που ξεκίνησαν....Στα λημέρια τους στον Βύρωνα. 5 χρόνια ανεξάρτητο και επικίνδυνο hip hop... 5 χρόνια ποίηση , ραπ και ταξική συνείδηση... Σας προσκαλούν λοιπόν να το γιορτάσετε μαζί τους το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014 , στο bar & live stage '' Πεζόδρομος'' στον Βύρωνα... Κάθε γιορτή όμως έχει και καλεσμένους.... Πέρα από εσάς λοιπόν , θα είναι μαζί τους και θα μοιραστούν την σκηνή οι εξής...

Openning art - '' Gift Of Life 138''

Και ένας special καλεσμένος που δεν χρειάζεται συστάσεις , ειδικά για τους παλιότερους που παρακολουθούν την ελληνική hip hop σκηνή.... Μαζί τους λοιπόν και ο ΜΕΓΑΣ ή αλλιώς ΟΓΔΟΝΤΑ4....

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014
Ώρα μάζωξης - 20.30
Είσοδος - Ελεύθερη..

Σας περιμένουμε όλους και όλες

Για την πρόσβαση σας στον '' Πεζοδομο''....

Cafe , Bar & Live Stage ''Πεζόδρομος''

Σεβαστείας 4 & Μαγνησίας - Βύρωνας.

Συγκοινωνίες...

Τρόλευ ( 11 ) - Από Πατησίων - 24ωρο.
Λεοφωρείο ( 203 ) από Ακαδημίας
Λεοφωρείο ( 212 ) - από Δάφνη πλ.Καλογήρων.

Το μαγαζί βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον κινηματογράφο '' Λουίζα'' και όλες οι παραπάνω συγκοινωνίες , κάνουν στάση ακριβώς δίπλα.

Bρώμ(Η)κα παιχν(Η)δια

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

Με πολεμάς, με πολεμάς, με πολεμάς......!

Κατάφερες ,Κόσμε, να ξεχάσουν οι άνθρωποι ποιά είμαι.

Να με μπερδέψουν με μια άλλη.

Μη ξεχνάς όμως, η δημιουργικότητα και η τέχνη είναι γυναίκες σαν και μένα.

Όσο και αν θες να με παρουσιάζεις σαν άβουλο όν , εγώ είμαι η γνώση και η δύναμη.

Από ’μένα πήραν το όνομα τους η δικαιοσύνη και η υπερηφάνεια!

Με πολεμάς ύπουλα και με μετατρέπεις σε ένα αξιολύπητο πλάσμα.

Όμως εγώ είμαι η φωνή και η αντίδραση

και δεν πρόκειται ποτέ να υποταχθώ στις προσταγές σου.

Το ξέρω, Κόσμε , το απολαμβάνεις να με χρησιμοποιείς ως αντικείμενο.

Θέλεις να με κάνεις μια μάζα κρέατος για να σε εξυπηρετώ ,ποτίζοντας με, ανασφάλειες.

Εγώ όμως δεν είμαι αυτό που παρουσιάζεις.

Είμαι η ατόφια ένταση και σεξουαλικότητα.

Η ελεύθερη έκφραση και η μουσική.

Και όσο καυχιέσαι ότι τα κατάφερες και μ'έκανες ένα κενό και εγωιστικό ον,

σου υπενθυμίζω ότι στις φλέβες μου κυλάει η αγάπη ,η στοργή και η συμπόνια!

Εσύ με κοιμίζεις! Παίζεις βρώμικα μαζί μου....

Γιατί απλά με φοβάσαι.

Ξέρεις πως εγώ είμαι η οικογένεια ,η ενότητα ,η ελπίδα ,η ελευθερία, η επανάσταση!

Ξέρεις επίσης πως αν καταλάβω το καλοστημένο παιχνίδι σου,

Θα χάσεις ,Κόσμε!

Γι' αυτό και εσύ με πολεμάς. 



Σωτηρία Μ.Κ ( Αντάρτικο )

Ανακοίνωση του Dave των Φράξια.

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Γράφω στίχους και γενικά γράφω τις σκέψεις μου στο χαρτί από την ηλικία των 13....Παρακολουθώ την ελληνική hip hop σκηνή και ιδιαίτερα το low bap από το 1996... Το 1998 έκανα την πρώτη απόπειρα να δημιουργήσω ένα γκρουπ που του είχαμε δώσει το όνομα '' ΄Απνοια''.... Oμως δεν βγήκε ποτέ κάτι προς τα έξω , για λόγους κυρίως παιδικούς λόγω ηλικίας...  Το συγκρότημα που έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην διαμόρφωση της σκέψης μου και στην επιρροή του γραψίματος μου , ήταν οι Active Member. Τους έχω ζήσει και τους έχω δει σε αμέτρητα lives όπως επίσης έχω απολαύσει και ξένα συγκροτήματα...  Έχω ακούσει , έχω ζήσει , και έχω νιώσει αμέτρητες στιγμές και συναισθήματα που δεν χωρούν να αναφερθούν σε ένα άρθρο...Έχω νιώσει όμορφα αλλά και άσχημα....

Δεν θέλω να πλατυάσω το άρθρο μου , ούτε να κουράσω....

Άλλωστε όσοι με ξέρουν , οι όσοι με παρακολουθούν μέσα από αυτά που εκφράζομαι , ξέρουν και πολλά για μένα....

Το 2009 δημιούργησα τους '' Φράξια'' , ένα συγκρότημα με βάση το hip hop και την στιχουργική έκφραση... Το δημιούργησα μαζί με τον φίλο μου Δημήτρη ή αλλιώς D.K. ....

Το τι εκφράζουμε από τότε και ποιος ήταν ο σκοπός μας , λίγο πολύ το ξέρετε... Όπως επίσης και το ποιες είναι οι μέχρι τώρα δουλειές μας , μπορείτε να τις βρείτε εδώ σε αυτό το site....  Άρα λοιπόν , δεν θα κουράσω επ ' αυτού.... Βαριέμαι κι όλας....

Ήμουν πάντα ένας άνθρωπος που αντιλαμβανόταν την μουσική σε ΑΜΕΣΗ σχέση με την ζωή...Και πόσο μάλλον το hip hop , αφού ήταν πάντα ένα μόρφωμα με βασικό στοιχείο τον λόγο....  Φέτος κλείνουμε σαν συγκρότημα 5 χρόνια ενεργοί στην ανεξάρτητη σκηνή.Δεν θέλω να αναφερθώ στο τι έχουμε προβάλει ή στο τι έχουμε περάσει σαν μήνυμα μέχρι τώρα από τα τραγούδια μας ή από τα ταραγούδια μου προσωπικά..... Το θέμα όμως είναι ότι αισθάνομαι - εκτός από αγάπη - και αηδία ....

Επειδή όπως είπα παραπάνω - βαριέμαι να αναλύσω το ποιος είμαι , τι έχω ζήσει και άλλες τέτοιες μπαρούφες , θα αναφερθώ κωδικοποιημένα σε αυτά που θέλω...

1 ) Έμαθα το hip hop στο δρόμο.
2) Ήμουν 13 χρονώ.
3) Eίμαι 30.
4) Έκλαψα με αυτό.
5) Γέλασα με αυτό.
6 ) Αντιστάθηκα με αυτό.
7 ) Πόνεσα με αυτό.
8 ) Ερωτεύτηκα με αυτό
9 ) Αγωνίστηκα με αυτό.
10 ) Έγινα αντιφασίστας με αυτό ( Δυστυχώς υπήρχαν φασίστες )
11 ) Διαμόρφωσα συνείδηση και ταξική σκέψη , μέσα από αυτό.

12 ) Το hip hop όμως ,δολοφονήθηκε από τους φασίστες.
13 ) Και τι έκανε το hip hop ?
14 )  Έκλαψε.
15 ) Πόνεσε.
16 ) Και μετά ?
17 ) Έδωσε συνέντευξη τύπου.
18 ) Δηλαδή ?
19 ) Δηλαδή ενωμένο. Και καλά αγαπημένο.
20 ) Και τι βγήκε απο αυτή την συνέντευξη ?
21 ) Βγήκε , Ειρήνη , Φως κι αγάπη..................
22 ) Εκτός λίγων σωστών εξαιρέσεων , που δεν θα έπρεπε καν να είναι εκεί....


Αισθάνομαι κουρασμένος και πλήρως απογοητευμένος....

Το κοινό.....Αυτό το έξυπνο κοινό στηρίζει γαμάτους ράπερς και αλητάμπουρες.....
Στηρίζει ράπερς που μέχρι τώρα πίσω από το μικρόφωνο ήταν επικίνδυνοι , αλλά ξαφνικά πλησίασε κοντά τους αυτό που πολεμούσαν και....Κάναν πίσω...

Στηρίζετε ράπερς που βρωντοφωνάζουν και καυχιούνται '' ειρηνικοί'' αλλά μέχρι τώρα στα τραγούδια τους ήταν οι ποιο μάγκες , τσαμπουκάδες και αλήτες.

Στηρίζετε ράπερς που μέχρι τώρα μέσα από τα τραγούδια τους και την τέχνη τους , φλέρταραν , ή βραβεύονταν από τους φασίστες...

Στηρίζετε ράπερς που μέχρι τώρα μέσα από τα μονοπάτια που διαλέγανε , θρέφανε φασιστάκια αλλά....Τώρα ξαφνικά πέφτουνε από τα σύννεφα...

Στηρίζετε ράπερ που επικαλούνται τον νόμο και ότι πρέπει ο κύριος Δένδιας να κάνει τη δουλειά του...

Σιχάθηκα το hip hop σας.
Σιχάθηκα τις επιλογές σας και τις τσαμπουκαλεμένες αναρτήσεις σας....
Σιχάθηκα και εσάς ρε hip hop λαμόγια , που πέρα από τον κώλο σας και την αυτοπροβολή σας , δεν δίνετε δεκάρα......

Ο γλυκούλης Μετζέλος δεν είναι πια συμπαθητικούλης....
Ο άγριος και αυθεντικός Μιχάλης , δεν είναι πια αυθεντικός...
- R.I.P Killah P -  Εισοδος 10 ευρώ.

Ε ? Κάνω λάθος ?

Ο Εισβολέας που μέχρι τώρα γαμούσε και έδερνε από τα flows και τα skills του , δεν είναι πια αλάνι........... Ζητάει αγάπη και συνειδητοποιεί ότι '' έχουμε πρόβλημα ''....

Ο Νικήτας ο καλός και γλυκός μας Xray - ζητάει από τον νόμο να πατάξει τον φασισμό  και από τον Υπουργό Δένδια να κάνει τη δουλειά του....

'' Μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία''...................... Σου θυμίζει κάτι ?


Το Θηρίο....Καλά ντάξει. Συμπλήρωσε μόνος σου. Εγώ απλά γελάω.

Ο Ευθύμης... Που  φλέρταρε με την Χρυσή Αυγή μαζί με τον Αρτέμη αλλά και καλά τώρα....Είναι............Πως το λένε ????   '' Ελληνοκεντρικοί'' .....
Κουκου ρούκου κεφτεδάκια.........

Έχω να γράψω πολλά ακόμα για πολλούς.
Αλλά επειδή όπως είπα βαριέμαι , λέω να κλείσω κάπου εδώ.

Οι φασίστες μπήκαν μέσα στο βρακί σας , και εσείς ψάχνετε να διορθώσετε κάνα κουπλέ.....
Μήπως και τη γλυτώσετε.....


Αισθάνομαι την ανάγκη να παρατήσω την ενασχόληση μου με το hip hop....
ΚΑΙ για όλα τα παραπάνω αλλά ΚΑΙ γιατί σίχάθηκα και μερικούς άλλους....
Αλλά ΚΑΙ για άλλους λόγους δικούς μου.
Πέρα από την βολή σας , των κώλο σας και την αυτοπροβολή σας
δεν δίνετε δεκάρα........

Για αυτό και εγώ λοιπόν σας γράφω στα αρχίδια μου.



22/2/14 - 5 χρόνια '' Φράξια''
Σεβαστείας 4 & Μαγνησίας - Βύρωνας.
Cafe Bar & Live Stage '' Πεζόδρομος''
Ωρα - 20.30


Υ.Γ.

Όποιος θίχτηκε από το παραπάνω κείμενο , να έρθει να με βρει.


Dave ( Φράξια )

5/2/14
 

 



 
 

 

 

Βυθίζομαι και σηκώνομαι, καταστρέφω και δημιουργώ .

Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014

Κάθε μέρα νιώθω ότι πηγαινοέρχομαι άσκοπα, χωρίς καμία ουσία. Τραβιέμαι κυριολεκτικά από δω και από κει. Ξεχνιέμαι μόνο όταν συζητάω κάτι με πάθος ή όταν γράφω .Τα λεπτά αυτά (ναι!) νιώθω ότι ζω, όταν ο άλλος που μου μιλάει έχει επιχειρήματα και με κάνει να σκεφτώ κάτι… Κατά τα αλλά δεν μπορώ να ζω με το παράδοξο της ύπαρξης μας
Πολλοί μου λένε ότι έχω πρόβλημα « σ’ αρέσει να βασανίζεσαι με πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις, πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξει κανείς μας!». Σκέπτομαι λες να 'χουν δίκιο? Λες να ταλαιπωρώ τον εαυτό μου οικειοθελώς? Αυτό και αν είναι ήττα… !Έτσι το δοκίμασα .Για να δούμε, μήπως πιάσει να μην επιτρέψω στον εαυτό μου για λίγο καιρό να σκεφτεί την ουσία στο οτιδήποτε, να ζήσω χωρίς να σκέπτομαι τόσο!«Να περνάμε καλά, να περνάμε καλά!!» που λένε κάποιοι.
Προφανώς απέτυχε παταγωδώς !Πέραν αυτού όμως τα έβαλα με τον εαυτό μου που μπήκα σε τέτοια τρυπάκια και χαράμισα ακόμα μια φορά το χρόνο μου τόσο αδιάντροπα, ακολουθώντας το έφυες μου πείραμα σαν παρμένο από σελίδα του ψωλοπόλιταν. Και φυσικά υποκύπτοντας στον έμφυτο θεατρινισμό μου(για άλλη μια φορά).
Τουλάχιστον προσπάθησες!

Ναι… ωραία ! Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια να βρω γιατρειά και να κάνω τις φωνές στο κεφάλι μου να ηρεμίσουν .Κάθε φορά που αποτυγχάνω έρχονται τα δύσκολα γιατί βυθίζομαι όλο και περισσότερο! Άσε που κάθε χρόνο απομυθοποιώ και κάτι που στηριζόμουν μέχρι χθες ˙ και ξέρεις λιγοστεύουν όπως περνάνε τα χρόνια και οι ελπίδες!

Τη στιγμή που λέω ,Σωτηρία, χρειάζεσαι κάτι να πιστέψεις τώρα πάλι ˙ εκείνη ακριβώς τη στιγμή τα απορρίπτω όλα τα ισοπεδώνω όλα επίτηδες .Όσο γκρεμίζω και αντέχω να γκρεμίζω με τη λογική μου συνεχίζω..κυνικά , στεγνά, σχεδόν μηχανικά . Ξαφνικά εκεί που έχω ακυρώσει εμένα , τη γη, τα πρέπει , το σύμπαν, τα θέλω και πάλι εμένα ………
Βλέπω στη άκρη της υδρογείου σφαίρας:
Ένα παιδί που το αδίκησαν και δεν έχει κανένα να το υπερασπιστεί! -Είναι στα αλήθεια λυπηρό.
Πιο πέρα βλέπω έναν άνδρα εξαθλιωμένο από τη δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι.- Κοίτα να δεις αδικία φαίνεται σαν η ζωή να μη του χαμογέλασε ποτέ.
Να και μια άστεγη γυναίκα!-Και έχει και κρύο γαμώτο.
Και στα σκαλιά της πολυκατοικίας βλέπω ένα παλικάρι να βαράει την τελευταία δόση πρέζας και να ξεψυχάει στο κρύο.-Γιατί δεν σταματάνε ?Εεεε άνθρωποι πέθανε!..Κανείς σας δεν το κατάλαβε?..Κανένας περαστικός δεν τηλεφωνεί να ειδοποιήσει για το θάνατο του .Γιατί να πάρει ?Αφού ήταν πρεζόνι άλλωστε, λένε όλοι.
Ένα λεπτό σκέψης φτάνει και δυσκολεύομαι να αναπνεύσω ξαναχτίζω τον κόσμο γρήγορα- γρήγορα ,για να προλάβω !Μια εγωίστρια που κατάλαβε τη σημασία του χρόνου… Επαναφέρω τα πάντα για να υπερασπιστώ το παιδί, για να στηρίξω τον κουρασμένο άντρα, γιατί η άστεγη γυναίκα χρειάζεται μια κουβέρτα και γιατί δεν θέλω να δω άλλο ένα νέο άνθρωπο να πεθαίνει εξευτελισμένος μόνος του στο κρύο.
Ίσως και να χει δίκιο ο περίγυρος μου !Πόσο άραγε δεν με αγγίζει τώρα? Τώρα που αγάπησα αυτούς τους ανθρώπους! Τώρα που ο κόσμος είναι λίγο καλύτερος !Ο αντίπαλος είναι ορατός !Γιατί η ψυχή μου έκλαψε μπροστά στη αδικία .Δεν το άντεξε αυτό, μετά πείσμωσε και τώρα άρχισε να πολεμάει !Πολεμάει σένα που γυρνάς την πλάτη στους ανθρώπους μου , σε μένα , σε όλα .Για πάντα ορκίζομαι να σε πολεμάω και να βλέπεις μπροστά σου τα πεισμωμένα μάτια μου.
Και έτσι πάει. Βυθίζομαι και σηκώνομαι, καταστρέφω και δημιουργώ.. κάπως έτσι βρίσκω σιγά-σιγά το λόγο που αξίζει να προσπαθώ να αντέχω.

Σωτηρία Κ.

Να ξαναβάλουμε σε λειτουργία το νεκρό μυαλό μας

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014

Διαβάστε την συνέντευξη του Dave των Φράξια , στο μουσικό περιοδικό

 http://www.mousikesebeeries.gr/?p=28051

Το δικό μας hip hop...

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

Το δικό μας hip hop δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του...Έφτιαχνε πάντα ρίμες κοφτερές σαν κοσόρα και της αμόλαγε ...Το δικό μας hip hop είχε και έχει συγκεκριμένο πρόταγμα και στάση , και δεν κάνει κωλοτούμπες ανάλογα με την περίσταση.Το δικό μας hip hop δεν πέφτει από τα σύννεφα  όταν ζυγώνει δίπλα του αυτό που χρόνια καταδεικνύει...Έχει γνώση των όσων έλεγε και λέει και παραμένει επικίνδυνο και ταξικά προσανατολισμένο.Το δικό μας hip hop είναι αυθόρμητο , δεν περιμένει αντιδράσεις ούτε προσέχει τι θα πει για να μην θίξει.Το δικό μας hip hop δεν τα έχει με όλους καλά γιατί ξέρει ότι έτσι παύει να είναι αληθινό.Το δικό μας hip hop δεν περιμένει λερωμένα φράγκα , δεν ονειρεύεται πασαρέλες και πόρνες πολυτελείας να κωλοτρίβονται πάνω του. Ονειρεύεται ελεύθερους ανθρώπους , και παλεύει για αυτό. Το δικό μας hip hop μοιράζει το τσιγάρο στα δύο , ξενυχτάει στο δωμάτιο που μοιάζει με στούντιο , ανεβάζει ένα κομμάτι στο ίντερνετ και χαμογελάει σαν παιδί , όπως την πρώτη στιγμή... Το δικό μας hip hop πίνει μπύρες στις πλατείες , ονειρεύεται αταξικές κοινωνίες και γαμάει πατόκορφα την μουσική τους βιομηχανία...Πονάει , κλαίει , γελάει , γκρινιάζει , γονατίζει , απογοητεύεται και συνεχίζει.Το δικό μας hip hop διαβάζει ποίηση , νιώθει οτι γνώρισε την Γώγου και τον Βάρναλη , νιωθει ότι έχει πιει κρασί με τον Παυλάρα και τον Χατζιδάκι...Το δικό μας hip hop δεν έχει να πάρει τσιγάρα αλλά παίζει σε συναυλίες αλληλεγγύης και πουλάει το cd του για να μαζευτούνε έσοδα και να πάνε σε ανθρώπους που είναι σε χειρότερη θέση. Το δικό μας hip hop δεν έχει και πολύ στενή σχέση με τα κόμματα αλλά κάνει πολιτική...Προβάλει τις σκέψεις του , προτείνει και παρεμβαίνει...Το δικό μας hip hop είναι η ευχαρίστηση και η ικανοποίηση την στιγμή που γεννιέται μια καινούργια δουλειά.Κινείται εκτός πλαισίου κανονικότητας , στέκεται στα πόδια του και αγωνίζεται...Δεν παρακαλάει και δεν έχει ανάγκη κανένα ξεφτιλισμένο τσουτσέκι που ξεπουλάει την ψυχή του για λίγη δόξα και φήμη...Το δικό μας hip hop δεν λέει αρλούμπες , δεν καλοπιάνει για να έχει αποδοχή... Το δικό μας hip hop είναι κάποια γκρίζα και κρύα ξημερώματα σε ένα δωμάτιο γεμάτο από κόλες με στιχάκια...Το δικό μας hip hop είναι η αφηρημάδα του μικρού μαθητή μέσα στην τάξη , την ώρα ενός ανιαρού μαθήματος.To δικό μας hip hop είναι ο εργάτης που απεργεί και διεκδικεί τα δεδουλευμένα του , είναι ο καθηγητής που αρνήθηκε το γλείψιμο και κατέβηκε στο δρόμο.Το δικό μας hip hop είναι ο φυλακισμένος που κοιτάζει έξω από τα κάγκελα...Το δικό μας hip hop είναι ο απεργος πείνας που είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτά που πιστεύει.Το δικό μας hip hop είναι ο μετανάστης που τριγυρνάει αβέβαιος και ανήμπορος τα βράδυα κάπου στο Κέντρο...Το δικό μας hip hop είναι μια ανήλικη κοπέλα που '' απόψε της βίασαν για πάντα την ψυχή'' . . . Ένας ομοφυλόφιλος που έδιωξαν από το σπίτι...Κάποια ποιήματα ή κάποια παραμύθια κλειδωμένα σε ένα συρτάρι...Ένα φιλί γεμάτο πάθος από δυο ερωτευμένους ανθρώπους. Το δικό μας hip hop έχει επίγνωση της δράσης του και είναι έτοιμο ανά πάσα στιγμή για το χειρότερο....

Το δικό μας hip hop έχει άντερα και κότσια.
Το δικό μας hip hop σουλατσάρει τις νύχτες κάτω από τα μπαλκόνια της απάθειας....
Το δικό μας hip hop είναι εδώ , και καλά θα κάνετε να το φοβάστε.

Dave ( Φράξια )
 

Συνέντευξη - Gift Of Life 138 -

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Το Αντάρτικο , όπως κάποιοι ξέρετε έχει σαν στόχο εκτός των άλλων , να δίνει και βήμα σε νέες φωνές που θέλουν να ακουστούν και να βγούν προς τα έξω.Σήμερα έχουν σειρά οι ''Gift Of Life 138'' ένα hip hop σχήμα από τα Πατήσια. Ο Cross One ένας εκ των μελών τους μας απαντάει στις ερωτήσεις που του θέσαμε.

1. Αφού σε ευχαριστήσουμε , πες μας δυο λόγια για εσάς.Πότε δημιουργήσατε το συγκρότημα , ποιοι ήταν οι λόγοι , πόσοι και ποιοι το απαρτίζουν ?

Να σας ευχαριστήσουμε και μεις απ την μεριά μας που μας παίρνετε αυτήν την συνέντευξη.Οι Gift of Life δημιουργήθηκαν το 2010 από τρία μέλη.Από τον Steel (Λεονάρντο Κυρίτση) , τον Cross one (Αλέξης Σοκόλι) και έναν παράγωγος ο οποίος έχει αποχωρίσει  από το συγκρότημα για λόγους προσωπικούς. Ύστερα από τη αποχώριση του παραγωγού το 2012 στο συγκρότημα μπήκαν άλλα τρία άτομα , ο Baritone (Αντρέας Κανελόπουλος) , ο Dj 90Sound (Άντι Βέντρα) και τέλος ο Old Boy (Λαέρτης Κυρίτσης) ο οποίος μας είχε βοηθήσει και στο παρελθόν στον ήχο και πλέον είναι ενεργός στους Gift of Life.Καταρχάς ήμασταν φίλοι με τον Steel χρόνια και αφού ασχολιόμασταν και οι δυο με το Hip-Hop , ε κάποια στιγμή είπαμε να ενωθούμε. Επίσης και με τα άλλα παιδιά είμαστε φίλοι χρόνια , έκτος του Baritone που τον γνωρίσαμε τα τελευταία δυο χρόνια , και δέσαμε πολύ καλά μαζί του και είναι τιμή μας που είναι μαζί μας στο συγκρότημα.Δεύτερον φτιάξαμε το συγκρότημα καθαρά επειδή γουστάραμε , και γουστάρουμε την Hip-Hop κουλτούρα , και να εκφράσουμε όσα νιώθουμε και τις πεποιθήσεις μας.Το Crew αποτελείτε από : Steel -Cross-Baritone (στα μικρόφωνα) , Dj 90Sound στα scratching  και τον Old Boy σε mastering - mixing. 

2. Τι σημαίνει για σας Gift Of Life ? Πως προέκυψε αυτό το όνομα ?

Το όνομα Gift of Life προέκυψε γιατί για μας Gift of Life  σημαίνουν τα παρακάτω :Καταρχάς Gift of Life σημαίνει Δώρο ζωής.Και για μας αυτό που κάνουμε είναι δώρο ζωής , στο να λέμε όσα νιώθουμε και όσα πιστεύουμε μέσα από την μουσική , μέσα από ένα χαρτί ένα στιλό , μέσα από αυτά που βιώνουμε, βλέπουμε και ακούμε.Δώρο ζωής για μας είναι ότι μπορούμε και το κάνουμε αυτό μονοί μας , Δώρο ζωής για μας είναι ότι νιώθουμε , ότι αγαπάμε , ότι μπορούμε , ότι υπάρχουμε , ότι ερωτευόμαστε , ότι έχουμε αντίληψη , ότι κάποιος μας ακούει , ότι κάποιος μας στηρίζει. Δώρο ζωής για μας είναι η φίλια μας , οι οικογενειές μας , η δύναμη μας , η σκέψη μας.Δώρο ζωής για μας είναι η μουσική , είναι το Hip-Hop , είναι η έμπνευση , είναι οι στίχοι μας.Δώρο ζωής είναι όσα έχουμε και χάσαμε , όσα έχουμε και θα έρθουν.Δώρο ζωής  είναι πάρα πολλά , τα οποία για μας είναι ότι έχει να κάνει με την ανθρωπιά. Δώρο ζωής επίσης είναι που  μας παίρνετε αυτήν την συνέντευξη και μας δίνετε την δυνατότητα να μιλήσουμε για μας.

3.  Από ότι ξέρουμε λειτουργείτε ανεξάρτητα.Είναι επιλογή σας ή απλά δεν έτυχε να είστε σε κάποια εταιρεία ?

Ναι λειτουργούμε ανεξάρτητα . Είναι καθαρά και μονό επιλογή μας .Δεν θέλουμε σχέση με εταιρίες , έκτος και αν υπήρχε κάποια εταιρία που να σε στηρίζει πραγματικά γι'αυτο που είσαι.Αυτή η εταιρία δεν υπάρχει καλώς η κακώς όμως , και έτσι επιλέγουμε να λειτουργούμε ανεξάρτητα μόνοι μας , και με την βοήθεια από άτομα δικά μας που γνωρίζουμε.Οι εταιρίες σε αλλάζουν , αν όχι απ την αρχή θα έρθει η στιγμή που θα ζητάνε και θα ζητάνε και θα ζητάνε , να γίνεις κάτι που "εσύ" δεν είσαι , θα σε αλλοιώσουν , θα σε χρησιμοποιήσουν και μετά αφού κερδίσουν  κάτι από σένα θα σε πετάξουν.Προφανώς δεν νιώθουμε σκουπίδια η πράγματα για να μας χρησιμοποιήσει κάποιος και να μας πετάξει.Έτσι επιλέγουμε να είμαστε αυτόνομοι και ο εαυτός μας.

4. Τι σημαίνει για σένα hip hop ? Γιατί διάλεξες να το κάνεις ?

Για μένα τι σημαίνει Hi-hop? Για μένα Hip-Hop είναι όσα έχω μέσα μου. Hip-Hop  είναι η ψυχή και το σώμα μου.Hip-Hop είναι όσα ζω , ότι αντιλαμβάνομαι , ότι νιώθω , ότι σιχαίνομαι , ότι διεκδικώ. Είναι ένας τρόπος να μιλήσω εκ των έσω , είναι ένας φίλος που ήταν και είναι μαζί μου στης καλύτερες και κυριότερα στις χειρότερες στιγμές μου.Το Hip-Hop είναι ένα όπλο , μια γλώσσα που τσακίζει , ένας  βροχερός ουρανός που σε ξεπλένει και μια φωτιά που δεν σβήνει την οργή σου.Το Hip-Hop είναι όσα χάσαμε σαν άνθρωποι , και μέσα από αυτό προσπαθώ να τα  κρατάω μέσα μου.Το Hip-Hop είναι ο λόγος που μπορώ να μάθω , να καταλάβω πολλά πράγματα για ένα άτομο που ζει σε μια άλλη χώρα και να τον νιώσω , και αυτός έμενα. Το Hip-Hop είναι ένα "παιδί" που δεν θέλει να μεγαλώσει και γι'αυτον τον λόγο δεν είναι ίσως αρεστό σε μεγάλες ηλικίες και στον κόσμο γενικά. Το Hip-Hop  δεν είναι αμάξια , λεφτά, γκόμενες , καδένες. Αντιθέτως είναι το άλλο άκρο.Το Hip-Hop δυστυχώς η ευτυχώς μπορεί να παίξει παντού , και αυτό το αλλοιώνει με το πέρασμα των χρόνων.Το Hip-Hop με βοήθησε να κόψω  πολλές μαλακίες , τα άτομα τα οποία γράφανε αυτούς τους στίχους με βοηθήσανε πολύ , και είμαι πολύ ευγνώμων γι'αυτο.Το Hip-Hop είναι το αγκάθι στο σύστημα , στον καπιταλισμό , στη διαφθορά αυτού του κόσμου.Το Hip-Hop έτσι για το τέλος για να μην λέω  πολλά είναι καθαρά η ζωή μου , σου , του , ΜΑΣ. Γιατί και μέσα από της ζωές κάποιον δημιουργήθηκε. Kαι γι'αυτο το επέλεξα.

5. Πως βλέπεις τα πράγματα γενικά στην ανεξάρτητη μουσική και ειδικά στο hip hop ? Yπάρχουν φωνές αξιόλογες ? Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να κάνει κανείς τα πράγματα μόνος του ?

Γενικά στην ανεξάρτητη μουσική σκήνη υπάρχουν πολλά αξιόλογα άτομα , σε διάφορες μουσικές δηλαδή , και χαίρομαι γι'αυτο πολύ. Όσον άφορα την Hip-Hop  σκηνή συγκεκριμένα δεν θα το έλεγα προσωπικά , και σαν Crew.To Hip-Hop στην Ελληνική σκηνή δεν έχει πολλά αξιόλογα άτομα , όσον αφορά την επιφάνεια.Λόγο ότι πλέον είναι πολύ εύκολο να κάνει κανείς Hip-Hop έχει μπει ο καθένας που έγραψε ένα κουπλέ , ο καθένας που δεν έχει ιδέα τι εστί Hip-Hop , ο καθένας που θέλει να πει την μαλακία του και την επομένη θα είναι στα σκυλάδικα να χορεύει και να ανοίγει μπουκάλια . Πιστεύω με αυτά που βλέπω και ακούω ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα αξιόλογα άτομα , με κρίση σε αυτό που κάνουν , αγάπη , πάθος και αντίληψη που άπλα δεν ακούγονται. Δεν τους ακούει ο κόσμος για λόγους όπως επειδή τυχαίνει να μην έχουν τα κονέ να φανούν , δεν έχουν γνωστούς Mc's φίλους να τους κάνουν αυτοί ένα "ωραίο" promo , γιατί γράφουν πράγματα που συμβαίνουν και που νιώθουν, άλλα ο κοσμάκης θέλει να ακούσει για αλκοόλ, μπάφο και γκόμενες. Το κοινό παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτό που  κάνουμε γενικά εμείς που είμαστε στην Hip-Hop σκήνη.Εγώ βλέπω ένα κοινό χωρίς αντίληψη τον πραγμάτων και του τι συμβαίνει , και δυστυχώς οι καλλιτέχνες ακολουθούν το κοινό σε αυτό, για μένα λάθος. Σίγουρα υπάρχει η εξαίρεση έτσι! εννοείτε πάντα αυτό , και γι'αυτον τον λόγο κάνουμε ακόμα Hip-Hop και ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο.

Γενικά στο να κάνεις πράγματα μόνος σου είναι δύσκολο , όχι μονό στην μουσική.Τώρα όσον άφορα την μουσική , θα πω είναι και δύσκολο και εύκολο ταυτόχρονα.Είναι εύκολο γιατί πλέον μπορείς να αγοράσεις ένα μικρόφωνο , δυο ηχεία , μια κάρτα ήχου από ένα κατάστημα , να κατεβάσεις και ένα πρόγραμμα να φτιάχνεις την μουσική σου και έχεις έτοιμο το κομμάτι. Αυτό το λέω γιατί μου έχουν πει άτομα που είναι χρόνια στην Hip-Hop σκηνή τα χρόνια εκείνα ήταν πολύ ποιο δύσκολο να τα βρεις αυτά , και για τις εποχές τότε ήταν και ακριβά. Ενώ τώρα μπορείς να τα βρεις σε οποια τιμή θες και βολεύει την τσέπη σου ώστε να κάνεις μια μουσική δουλειά.  Μετά πάει πως δουλεύεις πάνω σε αυτό , τι θες να βγάλεις από αυτό που κάνεις , τη θες να κερδίσεις και ποσά θες να δώσεις γι'αυτο που ασχολείσαι. Τώρα όπως είπα το να κάνεις ένα σχετικά κάλο κομμάτι , ένα κάλο αποτέλεσμα ΟΚ δεν είναι και πολύ δύσκολο , και μετά να το ανεβάσεις στο ίντερνετ. Άμα όμως θες να φτιάξεις CD αλλάζει το θέμα , και άμα το παίρνεις στα σοβαρά αυτό που κάνεις. Εδώ  λοιπόν δυσκολεύουν τα πράγματα! Στο σημείο αυτό , θέλει πολύ χρόνο , ξενύχτια , θέληση , αγάπη , πάθος, πείσμα , λεφτά για μηχανήματα , για τις κόπιες των  CD's , για εξώφυλλα , για αφίσες. Και αν είσαι άτομο που κάνεις πραγματικά σοβαρά Hip-Hop πιστεύω ότι όλα αυτά είναι πολλά , δύσκολα ,  και θέλει αρχίδια στο να λες "θα κάνω και άλλο κομμάτι" , "θα βγάλω και άλλο CD" ενώ δεν βγάζεις μια από αυτό. Αντιθέτως δίνεις. Άλλα το αποτέλεσμα δεν συγκρίνετε με όλα τα παραπάνω ! Και άλλο ένα  για μένα προσωπικά σοβαρό θέμα είναι ότι μέσα σε όλα αυτά είναι το γαμημένο το μυαλό μας και η ψυχολογία που μας αφήνει πολλές φορές πίσω , άλλες φορές μας βοηθάει να πάμε λίγο ποιο μπροστά. Άλλα έχω καταλήξει ότι άμα κάνεις Hip-Hop και γενικά μουσική με το μυαλό δεν πας πουθενά , αυτά θέλουν δύναμη , πάθος , θέληση , έρωτα. Και όλα αυτά είναι θέμα ψυχής και καρδιάς και όχι του μυαλού μας. Ίσως ακουστεί σε κάποιους απλό , άλλα είναι το ποιο δύσκολο.

6. Ποια είναι η γνώμη σου για το ελληνικό hip hop ? Είναι όπως θα το ήθελες ή έχει ελλείψεις ? Και αν ναι σε τί ?

Το Ελληνικό Hip-Hop  για μένα είναι απ' τα καλύτερα στον κόσμο , λόγω θεματολογίας και λεξιλογίου.Και γι'αυτο ευθύνεται η Ελληνική γλώσσα και όχι η καλλιτέχνες.Για μένα έχει ότι χρειάζεται , από άτομα που να το στηρίζουν έχει έλλειψη το Hip-Hop στην Ελλάδα.Δεν ξέρω γιατί άλλα υπάρχουν καλοί καλλιτέχνες μονό που χαραμίζονται σε πρότυπα , σε διαφήμιση , και φώτα.Για μένα αυτό που κράζου γίνανε και γίνονται , και αφήνουν κάτι άσχημο πίσω στον ακροατή που το αγαπάει.Οι καλλιτέχνες χαραμίζονται από ένα κοινό το οποίο σε δύο χρόνια ίσως να μην τους θυμάται και "προδώσανε" ακροατές που τους εκτιμούνε ακριβώς γι'αυτο που ήταν όταν ξεκινήσαν.Δεν βλέπω σταθερότητα  πια , μια είναι κακός ένας καλλιτέχνης , μια μόνο αγάπη , μια Old shcool , μια New shcool , την μια κράζει τα club την άλλη τον βλέπεις σε club  να το διασκεδάζει. Για μένα αυτό δεν είναι σοβαρή προσωπικότητα , και ειδικά όταν με αυτόν τον καλλιτέχνη πέρναγα ώρες στα ακουστικά μου και τον στήριζα.Καταλαβαίνω περνάνε τα χρόνια και εξελίσσονται τα πράγματα , όπως και η μουσική μες σε αυτά , άλλα ίσως θα πρέπει να είμαστε ποιο αυστηροί με τον εαυτό μας και με αυτό που κάνουμε κάποιες φορές και να μένουμε ακλόνητοι σε αυτό.Δημιουργείς για να αφήσεις κάτι κάλο πίσω σαν Mc , και όχι για να αφήσεις ένα μπουρδέλο ότι να ναι στην νέα γενιά.Και πλέω έχουν στην μπούκα την νέα γενιά , στην οποία ανήκω και γω και το Crew μου. Ότι και κάλα "τι να μας  πουν τα πιτσιρίκια τώρα εμείς το κάνουμε απ' το 90". Και τι πάει να πει αυτό? Πραγματικά δεν τους καταλαβαίνω. Συγγνώμη η νέα γενιά δεν σε ακούει και σε στηρίζει? Η νέα γενιά δεν αγοράζει το CD σου? Άμα  δεν υπήρχε η νέα γενιά δεν θα υπήρχε κανείς πουθενά , γιατί πολύ άπλα η κάθε γενιά συνεχίζει το έργο που για μας ονομάζεται Hip-Hop , για άλλους ποίηση και για άλλους τρόπος ζωής. Αυτό το "μόνο οι παλιοί είναι γαμάτοι και έχουν κάτι να πουν μόνο αυτοί" μου την σπάει άσχημα και δημιουργεί αποστάσεις ανάμεσα στους καλλιτέχνες που δεν θα έπρεπε να υπάρχει , υποτίθεται όλοι για τον ίδιο λόγο πάνω κάτω πολεμάμε και φωνάζουμε έτσι ? Δεν το βλέπω εγώ αυτό σε γενικά πλαίσια. Δυστυχώς.

7. Οι άνθρωποι γύρω μας υποφέρουν από αυτό που τα Μ.Μ.Ε ονομάζουν '' κρίση''.... Φτώχεια , εξαθλίωση , αυτοκτονίες και ο φασισμός στο προσκήνιο.. Διαφορετικοί κόσμοι , και ένας λαός χαμένος και αποχαυνωμένος...Που οφείλονται όλα αυτά κατά τη γνώμη σου και πως θα μπορούσε να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο ?

Τα Μ.Μ.Ε. ανέκαθεν πάντα αυτό κάνανε και μια χαρά το πετυχαίνανε πάντα ως τώρα. Μια το λέγανε "βια" την άλλη "ναρκωτικά" , τώρα "κρίση". Το θέμα για μένα είναι οι νέοι , να μην τα πιστεύουν και να μην ασχοληθούνε φανατικά με αυτά διότι ο φανατισμός οδηγεί στην αυτοκαταστροφή πάντα. Εννοείτε αυτοί οι οποίοι επηρεάζονται πολύ από αυτό είναι οι γονείς μας , και είναι λογικό όταν μπαίνω και το βλέπω απ' τα μάτια τους. Οι γονείς έχουν "εμάς", για "μας" ζουν , γι'αυτο λοιπόν λέω ότι οι νέοι πρέπει να κάνουν κάτι παραπάνω  και να μην περιμένουν να βγει η μαμά τους στους δρόμους , άλλα να βγει αυτός για τον εαυτό του πρώτα απ'ολα , για την οικογένεια του  και για τα ανθρώπινα δικαιώματα.Καταρχάς οι παιδεία είναι σάπια , δεν υπάρχει αμφιβολία γι'αυτο. Πριν έρθει η "κρίση" τι βλέπανε τα παιδιά? Έναν Σάκη να χορεύει και να σκοτώνονται κοριτσάκια χαζά από κάτω , έναν πάτερα που είχε τρεις BMW , μια μάνα που έβγαινε συνεχώς για ψώνια και κομμωτήριο και μια κοινωνία που όλη μέρα έπινε καφέ και τα βράδια γλεντούσε στα σκυλάδικα.Πως να περιμένω να σκεφτεί ένα τέτοιο άτομο? Ένα τέτοιο παιδί? Πως? Δεν πιστεύω ότι υπάρχει η ότι ζούμε κάτι παράλογο. Όλα είναι άπλα και φανερά γιατί πολλοί άπλα "εμείς" τα δημιουργήσαμε. Είπε ποτέ κάνεις ΟΧΙ σε κάτι που το σύστημα του επέβαλε? Σκέφτηκε ποτέ κανείς ότι πως γίνετε να βγάζει τόσα λεφτά χωρίς να ιδρώνει? Σκέφτηκε ποτέ κανείς ότι δεν σου χαρίζει κανείς τίποτα,και ότι σου δώσανε θα στο πάρουν με το ίδιο σου το αίμα? ΟΧΙ. ΚΑΝΕΙΣ.Όλα είναι αλυσίδα , ντόμινο, πες το όπως θες , θα έρθει και η σειρά "σου".Όσο για της αυτοκτονίες και την εξαθλίωση τι να πω? Δεν μπορώ να καταλάβω ούτε να μπω στην θέση αυτών των ανθρώπων. Αλήθεια δεν μπορώ, γιατί, δεν θα το έκανα για κανέναν λόγο εγώ προσωπικά. Πιστεύω δεν κέρδισαν τίποτα , και ότι αυτοκτονήσανε δειλά , λυπάμαι άλλα αυτή είναι η γνώμη μου όσο άσχημο και αν ακούγεται. Απλά ο καθένας κάνει τις επιλογές του για μένα , ακόμα και η αυτοκτονία είναι επιλογή όσο άσχημο ακούγεται και αυτό. Και φυσικά δεν λέω ότι δεν με ένοιαξε , η ότι δεν στεναχωρήθηκα , και λυπάμαι που κάποιοι άνθρωποι φτάνουν σε τέτοιο σημείο , και τους φτάσανε.Όσο για τον φασισμό θα πω πάλι το ίδιο , "εμείς" τον ξαναφέραμε πίσω. Εννοείτε τον προώθησε το σύστημα και το σύστημα του καπιταλισμού άλλα το τελευταίο χαρτί το αφήνουν πάντα σε "μας". Και είναι αυτό που πέταξε στην κάλπη ο παππούς , η γιαγιά ,  και οι γονείς αυτών που είναι τώρα βολεμένοι και όσοι είναι τόσο μα τόσο αγράμματοι που  ψηφίζουν ένα μάτσο δολοφόνους και σκουπίδια. Εδώ έχουν κάνει την αστυνομία τον "γαμιά" του λαού , ενώ ο λαός τους πληρώνει , και ακόμα τρώμε και ξύλο από αυτούς. Τόσο μαλάκες "είμαστε".Αυτά είναι πρότυπα Αμερικάνικα , διαταγές της Ευρώπης . Έτσι πως έγινε η Ελλάδα δεν έχει τίποτα στα χέρια της όσον άφορα τους 300 εκεί μέσα στο μπουρδέλο και τον Πρωθυπουργό. Αυτοί δεν κάνουν τίποτα παραπάνω απ' το να εκτελούν διαταγές από άλλα κεφάλια της Ευρώπης και της Αμερικής. Και φυσικά οι εντολές προέρχονται από Μασονικές κλίκες που προσπαθούν να υποτάξουν τον κόσμο για την Νέα Παγκόσμια Τάξη. Πρώτα θα σε ισοπεδώσει και μετά ενώ θα είσαι μέσα στα σκατά θα σου "δώσει" το χέρι να σε βγάλει άλλα με νέες προϋποθέσεις , ώστε να είσαι ρομποτάκι τους.Πως να αλλάξει αυτό και άλλα πολλά? Συνεχής αγώνας , δύναμη , πιστή , αλληλεγγύη , χωρίς φόβο , να κρατάμε την ουτοπία μας κάλα μέσα μας , και τα όνειρα να μην μας τα πάρουν. Και όσο γίνετε επιθέσεις. Όσο έχουμε αυτά σημαίνει έχουμε ελπίδα , όσο υπάρχει ελπίδα πάντα αλλάζει κατι.

8. Πιστεύεις ότι η hip hop σκηνή έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ? Καταδεικνύει τα προβλήματα και τα πολεμάει ή μένει στην απάθεια και στην βολή της ?

Όχι δεν πιστεύω ότι το Hip-Hop έχει σταθεί στο ύψος το περιστάσεων. Έκτος από ελάχιστο πλήθος. Εντάξει πιστεύω αυτό φαίνεται κι όλας από πράξεις και την στάση τον ακροατών της Hip-Hop σκηνής και από τους καλλιτέχνες της.Αλλά απ' την άλλη έχει κάνει και πολλά καλά το Hip-Hop σε αρκετούς που ακούσανε με σεβασμό και προσοχή και όχι απλά επειδή παίζει σε ένα μαγαζί η επειδή είναι μόδα. Νομίζω έχω απαντήσει μέσα και από άλλες ερωτήσεις πάνω σε αυτό.Σίγουρα από συναυλίες έχει κάνει πολλά και αλληλεγγύη για συντρόφους που είναι μέσα η είναι άρρωστοι. Σε αυτό έχει κάνει πάρα πολλά. Πιστεύω δεν έχει κάνει πολλά σε πράξη σε ότι άφορα θανάτους αδερφών μας , ξυλοδαρμούς  από μπάτσου φασιστές και ρουφιάνους. Υπάρχει φόβος το καταλαβαίνω. Και σε μένα δηλαδή Εγώ πιστεύω είναι λόγο του παρτακιζμού και της αποξένωσης που υπάρχει ανάμεσα μας και μας χωρίζει. "Αφού  δεν συνέβη σε μένα πάλι κάλα". Ε εντάξει όλα ντόμινο είναι και θα έρθει και η σειρά μας. Θα μας άρεσε τότε να βλέπουμε αυτούς που λέγαμε αδέρφια μας να μην κάνουν τίποτα? Δεν νομίζω. Ναι λέμε τα προβλήματα μέσω του Hip-Hop ασφαλώς όλοι μας , και ο καθένας  πως τα αντιλαμβάνεται.Δύστυχώς όμως είναι και πολλοί που βλέπω ότι δεν έχουν και τα τόσα τρομερά προβλήματα , όμως τα γράφουν και απ΄ την μια είναι καλό , άλλα μένουν ως εκεί...σε ένα live , στο χαρτί και το στιλό. Δράση μηδέν. Εντάξει το Hip-Hop  για μένα ότι και να είναι αυτό που γράφεις και σε απασχολεί , είναι πρώτα οι δρόμοι και μετά η σκηνή. Βλέπω γίνετε το ανάποδο.  Πρέπει να κάνουμε όλοι από κάτι , ούτε είμαστε όλοι το ίδιο , ούτε τα μπορούμε όλοι όλα. Και βλέπω ότι δίνουν σημασία πολύ στο Flow , Skils , promo , ρούχα , γυαλί , clip. Ε δεν πάει έτσι το θέμα όμως. Οπότε για μένα όχι το Hip-Hop άλλα οι Χιπ-Χοπαδες δεν έχουν σταθεί στο ύψος τον περιστάσεων. Το Hip-Hop πάντα ήταν.

9.Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές ?

Οι μουσικές επιρροές μου από την Ελληνική Hip-Hop σκηνή είναι : FF.C , Razastarr , Παρεμβολές , Ανάφλεξη , Αντίξοες Παραγωγές , Ανδρείκελος , Ψυχόδραμα , Παράξενος , Spike 69 , Μέγας , Flow Job , John Wu , Romson Παραβάτης , Deadlock , N.E.B.M.A (τα παλιά τους) , Demon St8  , Φράξια .
Οι μουσικές επιρροές από το ξενόφωνο Hip-Hop είναι : Lords Of The Underground , Army of the Pharaohs , Everlast , KRS-One , La Coka Nostra , Lost Children of Babylon Collection , Lowkey , Non-Phixion , Shurik'n , The Brotherhood , Nick Wiz , IAM , NTM , Sniper , Manau , Call O' Da Wild  , Group Home , Vinnie paz , House of Pain , Cypress Hill , Psycho Realm , Furax Barbarossa , DMX , Dub Incorporation , NWA , Grandmaster Flash Bob Marley , Geto Boys .

10. Από ότι ξέρουμε δεν έχετε βγάλει προς το παρόν καποια ολοκληρωμένη δουλειά προς τα έξω.Υπάρχει κάτι που ετοιμάζετε ? Από live εμφανίσεις ? Θα σας δούμε κάπου ?

Όχι ακόμα δεν έχουμε ετοιμάσει κάτι ολοκληρωμένο . Λόγο χρόνου , δουλειάς , έχουν μείνει κάποιες μουσικές  δουλειές πίσω άλλα κάνουμε ότι μπορούμε. Ετοιμάζουμε ένα CD , το πρώτο μας ουσιαστικά  σαν Gift Of Life άλλα και σαν Crew το έχουμε δουλέψει όλοι μαζί. Ετοιμάζω εγώ (Cross) ένα  δικό μου προσωπικό αλλά δεν ξέρω πότε ακριβώς θα βγει και ούτε βιάζομαι. Άλλα μες το χρονικό διάστημα αυτό που είχα αφήσει το προσωπικό μου CD  στην άκρη εμπνεύστηκα από κάτι παραγωγές Ρώσων και είπα να φτιάξω ένα Mixtape δικό μου με επτά κομμάτια. Έχω έτοιμους τους στίχους ,  οι παραγωγές και αυτές της έχω διαλέξει , έκτος από μια η οποία είναι του Θωμά (Vox populi) γνωστός μας , και τα κάνω πρόβες αυτόν τον καιρό για να τα ηχογραφήσω. Μες στο 2014 πιστεύω θα έχει βγει το προσωπικό μου Mixtape. Επίσης ο Steel (Λεονάρτνο) είχε κάνει ένα Demo ποιο παλιά δικό του το 2011 , και ο Baritone (Αντρέας) έχει κάνει δυο προσωπικά CD. Τώρα για live εμφανίσεις δεν έχουμε κάτι . Αν μας φωνάξουν κάπου εννοείτε θα πάμε. Και επίσης όσον αναφορά το CD μας σαν Gift Of Life έχουμε σκεφτεί μέχρι τώρα όταν ολοκληρωθεί να το κάνουμε παρουσίαση σε κάποιο χώρο , αν μας δώσουν , η ενοικιάσουμε εμείς κάποιον χορό Και τότε θα κάνουμε την παρουσίαση δίσκου μας και το δικό μου , η κάποιου απ' το Crew  αν έχει ετοιμάσει κάτι άλλο ως τότε.

11. Στην εποχή μας είναι πολύ δύσκολο να κάνεις μουσική και να παραμένεις ατόφιος και συνεπής στην στάση σου...Τι σε κάνει να επιμένεις και να θες να συνεχίζεις και τι θα σε έκανε να τα παρατήσεις ?

Νομίζω πάντα ήταν δύσκολο να παραμένεις ατόφιος και συνεπής στην στάση σου και τα πιστεύω σου.Σίγουρα στην εποχή μας ακόμα ποιο πολύ. Αυτό που με κρατάει είναι τα πιστεύω μου , η ηθική μου , καρδιά μου , ο λόγος μου , η αξίες μου σαν άνθρωπος , και ότι δεν μου αρέσει να γίνω ένα πιόνι , μια μάζα .Σίγουρα ανήκω σε μια μάζα , άλλα είναι πολύ μικρότερη από την γενική που υπερισχύει και βλέπουμε όλα αυτά τα άθλια πράγματα γύρω μας. Διάλεξα να είμαι όσο μπορώ ο εαυτός μου και να προσπαθώ να καλυτερεύω για μένα και για τον κύκλο μου. Έξαλλου θέλουμε να αλλάξει κάτι προς το κάλο έτσι? Πως θα αλλάξει αυτό αν εμείς που σκεφτόμαστε "διαφορετικά" γινόμαστε ένα με ότι μας χαλάει και κράζουμε. Οπότε πρέπει πρώτα εμείς να "αλλάξουμε" ως προς το κάλο , το καλύτερο που μπορούμε , και μετά ίσως αλλάξει κάτι .Όλα από μας δεν αρχίζουν έτσι και αλλιώς! Τι θα με έκανε να τα παρατήσω ε? Πραγματικά δεν ξέρω! Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ Γιατί ότι κάνω το κάνω παν απ'ολα για μένα όσον άφορα την μουσική. Δεν μπορώ να σκεφτώ έναν λόγο για τον οποίο να θέλω να τα παρατήσω. Μέχρι τώρα δηλαδή , και όπως με βλέπω στο άμεσο μέλλον έμενα , δεν βρίσκω λόγο (ακόμα).

12. Δώσε μας μερικές πληροφορίες για τους αναγνώστες μας...Που μπορεί να βρει κάποιος τους Gift Of Life , να επικοινωνήσει ή να ακούσει κάποιο δείγμα από την δουλειά τους ?

Τους Gift Of Life καταρχάς θα τους βρείτε στα Άνω Πατήσια , η στην Αγ. Βαρβάρα στα σκαλιά της εκκλησίας να πίνουν καμιά μπίρα! (χαχαχα)..Μετα μπορείτε να μας βρείτε στην σελίδα μας στο Facebook : https://www.facebook.com/pages/Gift-Of-Life-138-Crew/304131416301957?ref=hl
Και αν θέλει κάποιος να μας ακούσει μπορεί στο κανάλι μας στο Youtube : http://www.youtube.com/channel/UCC9ZAqiKcL2D_OAqiZsrIAg

13. Τι ονειρεύεσαι για το μέλλον ? Σε προσωπικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο...

Δεν ονειρεύομαι τίποτα παραπάνω απ'οσα ζούμε. Δηλαδή για τα προσωπικά μου ονειρεύομαι  να έχω υγεία  πανω απ'ολα εγώ η οικογένεια μου , όσους αγαπάω και μ'αγαπανε , να είμαστε αγαπημένοι μεταξύ μας και όσο γίνετε να ζούμε. Επίσης να συνεχίσω με την μουσική μου όπως είμαι και να καλυτερεύω. Ονειρεύομαι (στόχος δηλαδή) να βρω μια δουλειά και να μπορώ να είμαι καλύτερα στα πόδια μου. Ονειρεύομαι να βγουν τα CD και να τραγουδάμε όλοι μαζί τα κομμάτια και να γελάμε με όσα περάσαμε!Για τον κόσμο τα ίδια πάνω κάτω. Να έχει υγεία ο καθένας , αγάπη , δύναμη. Να ζει πραγματικά και όχι απλά να ανασαίνει.Να σηκώσει κεφάλι σε όσα τον έχουν κάνει να σκύψει και τον έχουν πατήσει. Ονειρεύομαι αλληλεγγύη μεταξύ μας και όχι φασισμό και έχθρα χωρίς λόγο. Ονειρεύομαι, μακάρι ο καθένας να κάνει κάθε μέρα λίγο αυτοκριτική στον εαυτό του και θα δει πως δεν φταίνε μονό οι άλλοι. Ονειρεύομαι να μην πέσουν ποτέ η γροθιές απ' τους συντρόφους που προσπαθούν ρισκάροντας πολλά , ακόμα και την ζωή τους , και μακάρι να αυξηθούν και να είμαστε όλοι μαζί αυτή η γροθιά σε ότι μας σκοτώνει σιγά σιγά τα όνειρα , την ουτοπία , την καρδιά μας , την ψυχή μας , τα χρόνια μας.Ονειρεύομαι ο κόσμος να εκτιμήσει το Gift Of Life (το δώρο ζωής) που τους δόθηκε και να πολεμάει γι'αυτο , γιατί μια φορά του δόθηκε , και μια μέρα θα το χάσει.

Σε ευχαριστούμε και ευχόμαστε ότι καλύτερο...



Και εμείς  ευχαριστούμε πολύ για την ευκαιρία και τον χρόνο σας.
Σας ευχόμαστε να είστε κάλα , και κάλες μουσικές δουλειές.

Συνέντευξη - Demon St8 -

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

Στα πλαίσια της αναζήτησης σε φωνές που θέλουν να ακουστούν , ανακαλύψαμε τους Demon St8 , ένα hip hop αξιόλογο σχήμα και θέσαμε μερικές ερωτήσεις στον Αντρέα , έναν απο τα μελη τους....

1. Αντρέα αφού σε ευχαριστήσουμε ξεκινάμε να μας πεις δυο λόγια για εσάς...Από πότε ξεκινάει η ιστορία των Demon St8 ? Πόσα μέλη είστε και ποιοι ?

Γεια χαρά παιδιά να στε καλά και σας ευχαριστούμε και εμείς.. Το Demon St8 είναι μια παρέα ανθρώπων από την Αθήνα όπου σαν κοινό γνώμονα έχουμε το hip hop. Η κατάσταση αυτή ξεκινά κάπου στο 2003 , σε πλατείες με ή χωρίς μικρόφωνα χωρίς να είχε βγεί τότε κάτι προς τα έξω , ώσπου το 2007 βγαίνουν τα πρώτα cd ακια από χέρι σε χέρι φυσικά από πάρτη μας και χωρίς καμιά εταιρεία αφού ποτέ δεν πρόκειτε να συνεργαστούμε με μια τέτοια ανούσια κατάσταση.Είμαστε, ο Jouras,ο Isovitis και στα pick up ο Βαγγέλης, μέσα σε όλη αυτή την κτάσταση υπάρχουν κι άλλα παιδιά που γράφουν και ραπάρουνσυμμετέχοντας, στηρίζοντας και όχι μόνο!Κινούμαστε ανεξάρτητα χωρίς να έχουμε κανέναν ανάγκη παρά μόνο το Hip Hop.το Hip Hop δεν είναι  αυτοί που απλά φτιάχνουν, αλλά αυτοί που με σεβασμό το ακούν και το πράττουν. 

2. Ποιοι είναι οι λόγοι που αποφασίσατε να κάνετε μουσική και γιατί επιλέξατε το hip hop ? Η ευκολία του σας τράβηξε ? Η κάποιος άλλος λόγος ?

Όποιος θεωρεί πως το Hip Hop είναι κάτι εύκολο, τότε έχω την εντύπωση πως έχει κάποια ιδιαίτερη καθυστέρηση όσον αφορά την αντίληψή και την αισθητική του. Βρισκόμαστε στο 2013, το Hip Hop έχει ταξιδέψει, είναι χαζό και αποκρουστικό να πιστεύει κάποιος κάτι τέτοιο.Φυσικά για να περάσεις μπασογραμμές θα πρέπει να χαρακτηρίζεσαι από κάποια μουσικότητα, καθώς και τα ηχοκολήματα στο mpc (drums & loops) τα κρουστά δηλαδή και τα δείγματα ήχων.. για να τα παντρέψεις και να βγάλεις Hip Hop θέλουν κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση και γνώση.

Αυτό που δεν λένε να καταλάβουν όμως είναι, ότι όλα αυτά, δεν παίζουν και τόσο σημασία, γιατί αυτό που μένει πάντα, γιατί αυτό που μένει πάντα, είναι η ψυχή σου στο μικρόφωνο και ο λόγος που θα αποφασίσεις να ξεστομίσεις και να φροντίσεις να τον υποστηρίζεις.
Ο λόγος κόκαλα δεν έχει αλλά τσακίζει!!
Επίσης κάτι που ξεχνάμε εύκολα, τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα, είναι οι dj's, η ραχοκοκαλιά ενός Hip Hop συγκροτήματος.
Όλα τα υπόλοιπα (drums, loops, skills στο μικρόφωνο) είναι ένα απίστευτο παιχνίδι που φυσικά κάποιοι ξέρουν να παίζουν καλά, κι άλλοι όχι.

3. Είστε ένα σχήμα που ανακαλύψαμε πρόσφατα και εμείς εδώ στο Αντάρτικο έχουμε σαν στόχο έπειτα και από πρωτοβουλία των Φράξια , να βοηθάμε και να δίνουμε βήμα σε φωνές αξιόλογες και προπάντων ανεξάρτητες. Θεωρείς ότι το ανεξάρτητο hip hop έχει την θέση που του αξίζει ? Ενδιαφέρεται ο κόσμος ?

Κοίτα, η πλειοψηφία προτιμά να ξοδεύει τον εαυτό του σε περιστασιακές μουσικές σκηνές, χορεύοντας τσιφτετέλια πάνω σε τραπέζια (μιας και έχουμε και γιορτινές μέρες) ενώ τo Hip Hop φαίνεται αιχμηρό και ακατανόητο.Και καλά κάνει, αφού έτσι είναι! Ποτέ αυτή η κατάσταση δεν είχε την πλειοψηφία με το μέρος της (δεν είναι τυχαίο.. και ούτε αναγκαίο..)Αυτό όμως που παρατηρώ και γουστάρω, είναι ότι υπάρχει δράση και διάθεση απο ανεξάρτητες Hip Hop σκηνές, και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό!!Έτσι πρέπει παιδιά, δεν έχουμε κανέναν ανάγκη από όλους αυτούς που εκπροσωπούν αυτό το τεράστιο μουσικό πανηγύρι..!!Είτε είναι χορηγοί, είτε επιχειρηματίες μαγαζιών, καναλιών, ραδιοσταθμών κλπ.!Μπορούμε και μόνοι μας! Ανεξάρτητα και ατόφια!Δεν έχει πάρει ακόμη την θέση που του αξίζει, αλλά με τον καιρό πιστεύω θα γίνει και αυτό!! Και ναι φυσικά υπάρχει κόσμος που στηρίζει και ειναι έτοιμος να ακούσει.

4. Μίλησε μας για τις μέχρι τώρα ολοκληρωμένες δουλειές σας.

Τα albums μας είναι:

2007 – “Πολιτεία Δαιμόνων” & “Melodica”

2008 – Revolopera

2011 – “Πιάσε Χαρτί” & “Στον Τάφο του Επονίτη”

2012 – “Υπόγειος Ρυθμός”

Όλα έχουν κυκλοφορήσει ανεξάρτητα, από εμάς, από χέρι σε χέρι, με δικά μας έξοδα και κόπο.Έχουν ηχογραφηθεί στο δικό μας studio, με δικά μας μηχανήματα, mix & mastering από δικούς μας ανθρώπους έχοντας την γνώση και την όρεξη και τους ευχαριστούμε για αυτό.Όσοι έχετε παρακολουθήσει αυτή την κατάσταση, θα έχετε παρατηρήσει κάποιες φορές να χανόμαστε..Παιδιά, έχουμε και εμείς τα δικά μας προβλήματα, τα τρεξίματα μας..Απλά αυτή τη φορά έχοντας περισσότερο χρόνο και όρεξη από κάθε άλλη φορά, λέμε να το πάμε καλύτερα..Το νού σας λοιπόν..

5. Ποιος είναι ο κυριότερος λόγος που θες να γράφεις τραγούδια και να τα χώνεις στο μικρόφωνο ?
Πρώτα από όλα είναι προσωπικός ο λόγος, επιβιώνω γράφοντας, ισορροπείτε το μυαλό μου με αυτό.Το Hip Hop είναι το ισχυρότερο μικρόβιο που μπορεί να προσβληθεί ένας οργανισμός, για αυτό από ότι καταλαβαίνετε δεν θα σταματήσει ποτέ να υπάρχει η όρεξη, θα με φάτε στη μάπα, είτε βγαίνουν ανά καιρούς κομμάτια προς τα έξω είτε όχι.Και τέλος, όλη αυτή η ιστορία με το γράψιμο, φέρνει τόση μαγεία που είναι εξίσου απίστευτο!Η ικανότητα που σου δίνετε να επηρεάσεις τον διπλανό σου, δίνοντας του τροφή και σκέψεις για το μυαλό.Όχι ότι θεωρώ ότι είμαι κάποιος επειδή βαστώ μικρόφωνο και πένα.. αλλά αφού έχω την ικανότητα και την όρεξη να εκφράζω αυτά που θέλω με αυτό τον τρόπο, γουστάρω και εγώ όταν πέφτει ένας στοίχος μου σε κάποια αυτιά,που είτε κάποιες φορές προσβάλλονται, είτε τον αφομοιώνουν (επειδή έχουμε κοινά βιώματα), είτε απλά γουστάρουν με αυτόν.Όταν συμβαίνει έστω ένα από αυτά, τότε ο στοίχος κάνει τη δουλειά του. Τότε μιλάμε για Hip Hop.

6. Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση στο ελληνικό hip hop ? Το παρακολουθείς ? Ποιες είναι οι επιρροές σου ?

Οι επιρροες μου ειναι αρκετές Active Member, FFC, Artifacts, KRS One, Das Efx, Gravediggaz, Lords Of The Underground, Poor Righteous Teachers, Rascalz, Cannibal Ox. Γουστάρω Αγγλικό όπως Ρodney p, Roots Manuva, Klashnekoff, Γαλλικό IAM, NTM, Saian Supa Crew και πολλά άλλα..!!Η αλήθεια ειναι πως δεν παρακολουθώ πλέον, τόσο έντονα το Ελληνικό Hip Hop.

Εκτιμώ Social Waste, PsyClinic Tactix, ΔΠΘ, Παράξενος, Βρώμικος Νότος.
Για το ελληνικό Hip Hop τώρα, απ' ότι καταλαβαίνεις από τα ακούσματα που έχω, θεωρώ πως λίγα είναι τα μικρόφωνα που έχουν να πούν κάτι.. ή αισθητικά να μπορώ να τα ακούσω σύμφωνα και με τα γούστα μου..Απλά πιστεύω πως παίζουν συγκροτήματα που ίσως να μην τα έχουμε ακούσει ακόμη,και έχουν να πουν και να δώσουν πράγματα..!!Επίσης όσον αφορά το internet, εντάξει μας βοηθάει το διαδίκτυο να ταξιδέψουμε την μουσική μας πέρα από τις γειτονιές μας και να ξεφύγουμε εύκολα από την βλακώδη προώθηση των δισκογραφικών εταιρειών, αλλά δεν είναι πράμα και αυτό ρε τρέλες να ανεβάζει ο καθένας ότι μαλακία του κατέβει..!! Παλιά θυμάμαι ας πούμε σε κασέτα γράφαμε και την μοιράζαμε σε λίγους ανθρώπους, τι έγινε δηλαδή τώρα..Πάντως, προτιμώ πλέον να ακούσω κάτι καινούργιο αφού μου το προτείνει ένας δικός μου άνθρωπος, που τον ξέρω, παρά να χαθώ σε όλη αυτή την κατάσταση.

7. Που οφείλεται κατά τη γνώμη σου η σημερινή κατάσταση της χώρας ? Φτώχεια ,πείνα και φασισμός σε έξαρση...Τι πιστεύεις ότι φταίει ?

Αυτό που φταίει, είναι η βλακεία που κουβαλάμε πάνω μας, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό με τίποτα.Δηλαδή τι έκπληξη είναι αυτή ξαφνικά.. με τους φασίστες που έχουν βγει έξω και μαχαιρώνουν.. δεν τα ξέραμε αυτά?? Τώρα τα μάθαμε??Και δεν καταλαβαίνω και κάτι άλλο, πιάσαμε ξαφνικά τους φασίστες και ξεχνάμε όλους αυτούς εκεί πάνω,τους εκπροσώπους του καπιταλισμού να μας εξαθλιώνουν καθημερινά, και αυτοί εκεί να κάθονται ανέπαφοι και να πλουτίζουν εις βάρος μας??Ή μήπως όλη αυτή κατάληξη δεν ηταν στο πρόγραμμα τους..?? Φυσικά και είναι τομεγαλύτερο τους όπλο ο φασισμός όταν ο λαός αρχίζει και πεινάει.Εμένα το ίδιο μου κάνει ένας φασίστας που μαχαιρώνει ανενόχλητος στο δρόμο με έναν γραβατωμένο καπιταλιστή που σκοτώνει με βάση το κέρδος.
Αν δεν ξυπνήσουμε και συνεχίζουμε και συντηρούμε αυτό το χρόνιο παιχνίδι τους, φυσικά και θα σφίξουν και θα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο τα πράματα.Η γνώμη μου, ας κόψουμε τις μαλακίες, ας μάθουμε να ακούμε και να βλέπουμε την πραγματικότητα, όσο και να μην μας αρέσει, κι ας ξεκινήσουμε από τις γειτονιές μας, στην ίδια πολυκατοικία μένουμε και είμαστε όλοι ξένοι μεταξύ μας ρε,ας συνεννοηθούμε για μία γαμημένη φορά, τουλάχιστον για τις πιό βασικές μας ανάγκες και για την δράση μας. Και μετά έρχονται και τα άλλα..

8. Η άνθρωποι των τεχνών και ειδικά της μουσικής , μπορούν να βοηθήσουν στην εξέλιξη του πνεύματος των ανθρώπων ?

Ρωτάς πραγματικά τον πιο ακατάλληλο άνθρωπο κάτι τέτοιο.Ναι η τέχνη, η μουσική μπορούν να βοηθήσουν στην εξέλιξη του πνεύματος, όπως και οι πολεμικές τέχνες.Το θέμα είναι αυτοί εκπρόσωποι των τεχνών, τι στάση έχουν στην εξέλιξη του πνεύματος στο 2013.Το να ξεφτιλίζονται και να ξεπουλάν πχ. την μουσική τους και τον ίδιο τους τον ευατό, για χρήματα και φήμη, σίγουρα φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα.Βροντοφωνάζοντας και τον εαυτό τους καλλιτέχνη!Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με δαύτους, μόνο και μόνο που μιλάω για αυτούς αισθάνομαι πως βρωμίζει το στόμα μου.Ελάχιστοι είναι αυτοί που εκπροσωπούν την τέχνη τους (είτε είναι δάσκαλοι, είτε μαθητές, είτε κοινό) με σεβασμό και ηθική έχοντας ώς αποτέλεσμα την εξέλιξη του πνεύματος.Λένε πως ο πολιτισμός είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας.. Ας αναλογιστεί λοιπόν ο καθένας μόνος του, τί ακριβώς βλέπουμε..??

9. Ποια είναι τα όνειρα του Αντρέα αλλά και συνολικά των Demon St8 σαν γκρουπ ?
Προσωπικά θα ήθελα να βλέπω περισσότερο σεβασμό, ομορφιά, αγάπη, αγώνα και δράση στο κόσμο γύρω μας ξεκινώντας απο τις γειτωνιές μας!!Σαν Demon St8 μπόλικο Hip Hop, κομμάτια και συναυλίες.
10. Υπάρχει κάποια δουλειά ή συναυλία στα σκαριά ?
Δουλεύουμε αυτή τη στιγμή παρέα με τον dj (τον Βαγγέλη), ένα album με τίτλο “Φόρα Παρτίδα”.Στην αρχή είχαμε πει, πως κάθε φορά που θα ολοκληρώνεται ένα κομμάτι για αυτό το album θα το σηκώνουμε στο διαδίκτυο,αλλά για διάφορους λόγους και περισσότερο λειτουργικούς θα σηκωθεί στο διαδίκτυο και θα μοιραστεί τυπωμένο αναλόγως, όταν έρθει στην τελική του μορφή.Στις 26 Γενάρη έχουμε συναυλία στο Ghost Bar, στο ισόγειο, Λεπενιώτου 26 Ψυρρή, Αθήνα, μαζί με τα Απρόσωπα Πρόσωπα, Soul Armor και τον Rebel.Για περισότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το www.demonst8.gr Έχουμε διάθεση για συναυλίες αυτόν το καιρό, και θα αρχίσουν να συμβαίνουν με την έναρξη του 2014.

Το νού σας..!!

11. Όποιος θέλει να σας βρει που μπορεί ? Έχετε κάποιο site ?

Όποιος θέλει μπορεί να μας βρει, στο www.demonst8.gr εκεί σηκώνουμε τους δίσκους για free downloads, καθώς και τις συναυλίες μας και ότι άλλο έχει σχέση με εμάς. Καθώς θα βρείτε και άλλους διαδικτυακούς ιστοτόπους.




12. Aντρέα σε ευχαριστούμε και ευχόμαστε ότι καλύτερο.

Να είστε καλά παιδιά.

Ακούστε...

http://www.youtube.com/watch?v=3yQDLsRAvAY
http://www.youtube.com/watch?v=ItDdrVm_JxI
http://www.youtube.com/watch?v=mmb8v5XL4Ys

Αυτό είναι για μας

Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

Για μας που ξυπνάμε και λέμε καλημέρα στον καθρέφτη.
Για μας που πίνουμε με λαχτάρα και ευχαρίστηση τον πρωινό καφέ.
Για μας που σπαζοκεφαλιάζουμε για να κάνουμε μικροεκπλήξεις σε αυτούς που αγαπάμε.

Είναι για μας που παρ`ότι πέρνουμε πάντα το ίδιο λεωφορείο ,  παρ`ότι κάνουμε καθημερινά την ίδια διαδρομή κάθε μέρα βλέπουμε άλλα...
Πότε τους πρώτους ορόφους των πολυκατοικιών , πότε τους τρίτους , πότε τη θέα που έχουν τα σπουργίτια και πότε τους ανθρώπους στα μπαλκόνια.
Άλλοι κουστουμαρισμένοι και νευρικοί , τραβάνε μια τζούρα ελευθερίας.
Άλλοι αγουροξυπνημένοι ταϊζοντας τη γάτα κοιτάζουνε το δρόμο και άλλοι ρυτιδιασμένοι νοσταλγούν με το βλέμμα στους περαστικούς...

Για μας είναι λοιπόν.
Που κοιτάμε τους ανθρώπους στα μάτια και μαντεύουμε τις ιστορίες τους.
Για μας που όταν ακούμε ένα τραγούδι που μας καυλώνει , χαμογελάμε σαν μικρά παιδιά και το τραγουδάμε δυνατά με μάτια λαμπερά...
Για μας που όταν πονάμε αγκαλιάζουμε ένα δέντρο κι αυτό μας πέρνει τον πόνο και μας δίνει κουράγιο...

Αν θυμάσαι την πρώτη μέρα στο Δημοτικό και πως ένιωθες , αν μπορείς ακόμα να νιώθεις όπως τότε , σίγουρα τότε είναι και για σένα....
Για σένα που λες στους άλλους πράγματα για τον εαυτό σου που μόλις συνειδητοποίησες χωρίς να φοβάσαι.

Για μας είναι ρε...Τους φευγάτους.
Που τσιμπηθήκαμε από παιδιά με τη ζωή....


Σωτηρία Μ.Κ

Δεν θέλω να ξεχνάς την ψυχή σου...

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

Η ζωή λένε πως είναι σκληρή και άδικη…
Δεν έχουν κι άδικο..
Παρατηρώ  τους ανθρώπους γύρω μου..γεμάτοι θλίψη, μάτια σκυμμένα και καχυποψία …
Όλοι μας έχουμε ένα αγκάθι μέσα μας…
Όμως άδικο για μένα είναι να μη μπορείς να δώσεις και να πάρεις αγάπη…
Να μη μπορείς ν’ ακολουθήσεις τα όνειρα σου…
Να είσαι στην άκρη του γκρεμού και η κοινωνία να σε ωθεί στο να κάνεις ένα βήμα μπροστά…
Να εχεις καλοσύνη μέσα σου και να πρέπει να τη μετατρέψεις σε σκληράδα για να επιβιώσεις…
Να είναι η ψυχή σου αγνή και όμορφη και να πρέπει να γίνει πιο πρόστυχη για να ταιριάζει με τη σαπίλα των καιρών…
Όμως όπως λέει κι ενας καλός φίλος “δε θέλω να ξεχνιέσαι” όλα είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι…
Θέλω να κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά και τη ψυχή σου ζωντανή… είναι δικά σου και σου ανήκουν..
Το αγκάθι σου μπορεί να έχει φυτρώσει  μ’ ένα λουλούδι… μη το αφήσεις να μαραθεί .
ΑΓΑΠΑ ….

Sofi ( Αντάρτικο )
Facebook - Sofi Logara

Τρομοκρατία είναι η συνείδηση σου

Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013

Δύο άκρα...τρομοκρατία...Βολεύει ε; σε βολεύει η ταύτιση; ξέρω πως σε βολεύει η φάση...Τον τελευταίο καιρό αν και ποτέ σου δεν είχες άποψη για τα πολιτικά λέγοντας πάντα πως η πολιτική δεν σου λέει τίποτα, πως δεν σε εκφράζει τίποτα, πως όλοι είναι τα ίδια και πως μπουρδέλο τα κάνεις και μόνος σου, ξαφνικά σήκωσες ανάστημα και μίλησες..μίλησες για δύο άκρα..

Η φάση ξέρεις πως έχει ε; Τα έκανες μπουρδέλο όντως...βασικά δεν υπάρχει παρακάτω γιατί ξέχασες κάτι...πως πολιτική συνείδηση δεν σημαίνει κομματική ταυτότητα απαραίτητα...πολιτική συνείδηση σημαίνει να νοιάζεσαι για οτιδήποτε γίνεται, να νιώθεις την αδικία και τον πόνο του άλλου, να έχεις ταξικό προσανατολισμό...γιατί δεν δέχομαι να έχεις πατέρα άνεργο εργάτη και να μου λες πως εγώ δεν ασχολούμε με πολιτική...γεννήθηκες σε αυτό το γαμημένο κόσμο για να τον πάρεις στα χέρια σου..να προσπαθείς κάθε μέρα της ζωής σου να τα γυρίσεις όλα τούμπα  και να κανονίζεις εσύ την ίδια σου τη ζωή ώστε να μην σε εξουσιάζει κανείς...να μην υπάρχει κανείς πάνω από εσένα, να μην υπάρχει κανείς που σου κλέβει τα όνειρα και την χαρά σου...
Μάλλον δεν καταλαβαίνεις  ότι στα έχουν πάρει όλα...
Διάλεξες λοιπόν να μιλήσεις τώρα...και να πεις πως η βία φέρνει βία και πως τα άκρα κάνουν κακό...είναι λογικό να τα ακούω αυτά απο σένα που πάντα αδιαφορούσες..τώρα βλέπεις αίμα όμως και αυτό σε βγάζει από το λήθαργο...Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν θα σε ήθελα κομματόσκυλο...και επίσης η αλήθεια είναι πως δεν σε θέλω και απολιτίκ...σου είπα ξανά..γεννήθηκες για να συμμετέχεις σε ό,τι κανονίζει την ζωή σου...γεννήθηκες για να το κάνεις μόνος σου...αλλά δεν θες...και τώρα στεναχωριέσαι για το αίμα ανθρώπων; Έχεις αναρρωτηθεί τι μας έφερε εδώ; τι ήταν αυτό που γέννησε τα φίδια ανάμεσα μας; Είναι η έλλειψη αγάπης...σου λείπει αγάπη, μπέσα και αλληλεγγύη...Πως μπορείς να μιλάς για δύο άκρα και να ρίχνεις την ευθύνη σε αυτά όταν εσύ δεν συμμετείχες σε τίποτα; Δεν σ`αρέσει η βία όμως βοήθησες στο να την νιώσουν όσοι συμμετέχουν σε αυτό που δεν συμμετέχεις εσύ...και πάλι όμως δεν σε επηρέασε εφόσον εσύ νιώθεις ασφαλής στην ουδετερότητα σου...και πάλι θα τονίσω πως δεν μιλάω για κόμματα...ο άνθρωπος με συνείδηση και ιδεολογία μπορεί να μην είναι κομματικοποιημένος και να δρα αυτόνομα και αυτοοργανωμένα και όταν το κρίνει απαραίτητο να συνεισφέρει σε συλλογικότητες...
Βία και άκρα λοιπόν...
Θέλω να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις μια μέρα ποια βία χρησιμοποίησε ο Παύλος...ο Παύλος ο φίλος, ο γνωστός μας που όλοι πια ξέρουν τι ήταν και δεν χρειάζεται να μπω σε αυτή τη διαδικασία...Θέλω να μου πεις σε ποιο άκρο ήταν σαν άνθρωπος ώστε να του συμβεί κάτι τέτοιο...Αν είναι ακραίο να είσαι άνθρωπος που ζεις για τους άλλους και όχι μόνο για την πάρτη σου χαίρομαι να με θεωρείς ακραία...
Σε ακούω να μιλάς για βία συνεχώς...χωρίς να έχεις νιώσει στιγμή τι θα πει αυτή η λέξη... Δεν έχεις νιώσει τον κίνδυνο μόνο και μόνο για αυτά που πιστεύεις...Γιατί ποια βία είναι αυτή που σου στερεί τους φίλους σου από φασίστες; ποια βία είναι αυτή που κάνει την μάνα σου να φοβάται όταν βγαίνεις και κυκλοφορείς στον δρόμο; ποια βία είναι αυτή που σε κάνει να πνίγεσαι, να μη χωράς πουθενά σε αυτό τον κόσμο και να μη περπατάς ελεύθερα ούτε στη γειτονιά σου; ποια βία; Θέλω κάποτε να βρεις τα κότσια και να απαντήσεις...
Έχεις νιώσει κάτι από αυτά; όχι δεν τα έχεις νιώσει γιατί όπως σου είπα πριν η ουδετερότητα σου και αυτή η μεγάλη ανάγκη σου να μην ανήκεις πουθενά σε κρατάει ασφαλή...Νομίζεις πως είσαι ελεύθερος αλλά δεν υπάρχει πιο υποδουλωμένος άνθρωπος από αυτόν που νομίζει πως είναι λεύτερος χωρίς να έχει πονέσει, χωρίς να έχει αγωνιστεί για αυτήν και χωρίς να έχει κάνει την ζωή του μια δική του προσωπική επανάσταση...γιατί τι είναι επανάσταση; επανάσταση είναι να νοιάζεσαι για όλα, να εκτιμάς, να μιλάς, να αγαπάς και να νιώθεις..να νιώθεις και να θες ανταμώνεις την αλήθεια παντού...
Ήρθε η ώρα λοιπόν να ακούσεις τι είναι βία..μια λέξη που τη χρησιμοποιείς συχνά στις θεωρίες σου..Βία είσαι εσύ....και θέλω να το ξέρεις...ο πόλεμος που έχω δεν είναι με τους φασίστες...αυτοί ήταν πιόνια που εσύ έφερες μπροστά...Έχω πόλεμο με το νοικοκυραίο, τον οικογενειάρχη που δεν έμαθε στα παιδιά του να νοιάζονται που δεν τα έμαθε να αντιδρούν στο άδικο...Εσύ δεν μ`αφήνεις να ζήσω...Εσύ που ό,τι και να σου πουν το πιστεύεις χωρίς να το ψάχνεις γιατί σε βολεύει...

Συγχώρεσε με λοιπόν που δεν μπορώ να κλάψω μαζί σου και να λυπηθώ για τους χρυσαυγίτες που σκοτώθηκαν...Η αλήθεια είναι πως ούτε λυπάμαι ούτε χαίρομαι...απλά δεν νιώθω τίποτα..δεν μπορώ να λυπηθώ για ανθρώπους που ακόμα και μετά τη δολοφονία του Παύλου συνέχιζαν να στηρίζουν τους ηθικούς αυτουργούς...αυτούς που συνέχισαν να στηρίζουν τους υποψήφιους δολοφόνους πολλών από αυτούς που δηλώνουν ανοιχτά ποιοι είναι και πως δεν έχουν τίποτα να μοιραστούν με φασίστες...Βέβαια, αν μπορούσα και περνούσε από το χέρι μου θα σταματούσα το σκηνικό...γιατί εγώ και όσοι σκέφτονται σαν και μένα δεν αγαπάμε τη βία..θέλουμε απλά και παλεύουμε να νιώθουμε ελεύθεροι ξέροντας πως η βία μας κάνει κακό, μας αλλάζει...εμείς θέλουμε αγάπη και αδελφοσύνη κάτι το οποίο μας το γαμάτε και δεν το αφήνετε να βγει από μέσα μας...Πάντα αυτό θέλαμε αλλά δεν υπάρχει χώρος για τέτοιους ανθρώπους...Είναι ακραίο βλέπεις να μη θες να σκύψεις κι άλλο το κεφάλι σου, είναι ακραίο να θες να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, είναι ακραίο να έχεις το σθένος να φωνάζεις όταν οι άλλοι κάνουν πως δεν βλέπουν...είναι ακραίο να θεωρείς το φασισμό αρρώστια, είναι ακραίο να θες να περπατάς ελεύθερος χωρίς να κινδυνεύεις, είναι ακραίο να μην σηκώνεις την αδικία και να πνίγεσαι από αυτήν, είναι ακραίο να θες να έχεις τους φίλους σου και να μην στους σκοτώνουν, είναι ακραίο να παλεύεις για ένα καλύτερο αύριο για σένα και τους επόμενους που θα έρθουν, είναι ακραίο να μην πιστεύεις τα ψέματα και αυτό που κατάφεραν να δημιουργήσουν με μια προβοκάτσια...Είναι ακραίο να είσαι άνθρωπος τελικά...
Ελπίζω να με θεωρείς ακόμα ακραία δεν θα ήθελα να είμαι αυτή που θα σου βάλω μυαλό...
Απλά θέλω να θυμάσαι τις στιγμές αυτές και όταν ο κόσμος αλλάξει να ντραπείς που υπάρχεις και που σκεφτόσουν όπως σκεφτόσουν...
'' Φίλοι ''  μου την είπαν και χαλάστηκαν μαζί μου γιατί θεωρούν πως ανήκω στα άκρα...άνθρωποι που το μόνο που τους νοιάζει είναι οι βόλτες, οι γκόμενες και το μπουρδελάμαξο τους...άνθρωποι που μου λέγανε να μην παθιάζομαι και να μην κράζω το φασισμό γιατί δεν θα αλλάξει κάτι...άνθρωποι που δεν έχουν νιώσει στο πετσί τους τι θα πει άκρο και δημιουργούν θεωρίες για αυτά...δυστυχώς εμείς το νιώσαμε για τα καλά...
Και για να τελειώνω μια και καλή μαζί σου...όταν με λες κομμούνι να ξέρεις ότι είναι τίτλος τιμής γιατί σε αντίθεση με σένα δεν θα βάλω την ουρά στα σκέλια ποτέ γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω εφόσον τίποτα δεν μου ανήκει...όταν θα καταφέρω να μου ανήκει η ελευθερία μου θα τα ξαναπούμε...
Όπως είπε και ο Τσε του οποίου φοράς το μπλουζάκι του με στρασάκια..'' Όσο πάνω στη γη υπάρχει αλυσσο

δεμένος άνθρωπος, κανείς δεν θα μπορέσει να νιώσει ποτέ ελεύθερος''...και εσύ είσαι αλυσσοδεμένος και στο σώμα και στο πνεύμα...
Το νου σου είμαι ακραία..

Μαρία ( Αντάρτικο )
facebook - Άσσος Μπαστούνι

Κυκλοφόρησε το καινούργιο άλμπουμ των Φράξια «Όταν πέφτει η αυλαία»

Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013

Κυκλοφόρησε το καινούργιο άλμπουμ των Φράξια «Όταν πέφτει η αυλαία»   

Σύντομα θα είναι και στο κανάλι μας στο you tube ( fraxiachannel ).
Επίσης σε λίγο καιρό και σε περιορισμένες κόπιες.

 1. Ιntro ( Σας είπαν ψέματα )
2. Ακόμα πολεμάμε
3. Δεν ξέρεις τίποτα για μένα
4. Έξω απ`το παράθυρο
5. Κάτι φταίει ( μικρό μου πιόνι )
6. Μετά θα είναι αργά
7. Όταν πέφτει η αυλαία
8. Όχι όπως εδώ
9. Πάμε για άλλες αλητείες
10. Τα σημάδια της απώλειας
11. Να ξαναγεννηθούμε
12. Τα σφυρίγματα του αλήτη
13. Διάλεξε μεριά
14. Ένα freestyle για το γαμώτο
15. Outro ( Υπόσχεση )

Δωρεάν  download

Συνέντευξη του Dave των Φράξια στο Octava Radio.

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013

Αυτή την Πέμπτη 24 /10 / 2013 ο Dave των Φράξια θα είναι καλεσμένος στο octava radio http://www.octavaradio.gr/ και στην εκπομπή `` Λεύτερες Πέμπτες ``  20.00 με 22.00. Συντονιστείτε.

Ζωή σημαίνει αναπνοή ή αναπνοή σημαίνει ζωή ?

Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

Ζωή σημαίνει αναπνοή ή αναπνοή σημαίνει ζωή ?

Επιθυμία από πραγματική ανάγκη ή επιθυμία πλασματική ?

Ο άντρας είναι το ισχυρό φύλλο , αυτός που φέρνει λεφτά στο σπίτι.Η γυναίκα είναι αυτή που πρέπει να κάνει οικογένεια.Είναι αυτή που `` κρατάει`` το σπίτι.Οι ιεραρχικές και εξουσιαστικές δομές ενός συστήματος που ενέσιμα περνάει στον άνθρωπο συγκεκριμένες αισθήσεις , συγκεκριμένα ένστικτα και συγκεκριμένες επιθυμίες...Πλασματικές.

Χτίζει στο μυαλό των ανθρώπων , ένα συγκεκριμένο πλαίσιο , με σκοπό να αντιλαμβάνονται την ζωή σαν μια μονοδιάστατη προσωπική υπόθεση , προσωπικών `` επιθυμιών``  μιας μοναχικής και απομονωμένης πορείας.Δημιουργώντας φυσικά την αντίληψη του `` υπάρχω`` και όχι την αντίληψη του `` είμαι και διεκδικώ``. Ένα σύστημα δομημένο πάνω σε μια κοινωνία , που θέλει τον άνθρωπο αδύναμο σε νόηση , ώστε να αισθάνεται ότι ή ζωή του είναι κάτι που πάντα θα κατευθύνεται από τρίτους , θα ορίζεται από τρίτους , θα ελέγχεται από τρίτους , θα εξουσιάζεται από τρίτους... 

Οικογένεια - Πατέρας.

Σχολείο - Διευθυντής.

Πανεπιστήμιο - Πρύτανης.

Στρατός - Διοικητής.

Δουλειά - Αφεντικό.

Μια κοινωνία δομημένη πάνω στις ανάγκες του `` ΕΓΩ `` δημιουργώντας τον άνθρωπο - τέρας , έτοιμο να κατασπαράξει και να αρπάξει όσα περισσότερα μπορεί , στον βωμό της κάλυψης των πλαστικών αναγκών του.Τον άνθρωπο που ζει για να δουλεύει , να καταναλώνει και να ξοδεύει τον πολύτιμο και δημιουργικό του χρόνο , σε διασκεδαστικές αυταπάτες , καθισμένος σε έναν καναπέ και θεατής μιας εικονικής πραγματικότητας...

Δημιουργώντας του ένστικτα μιας αγχωμένης αναζήτησης βασιζόμενης σε ένα τραγικό τίποτα.

Μιας αγχωμένης και ψεύτικης επιθυμίας , στον κατασκευασμένο `` προορισμό`` της ζωής......

Να πάω σχολείο , να περάσω σε μια σχολή γιατί πρέπει κάπου να περάσω, να μεγαλώσω , να κάνω οικογένεια και παιδιά , γιατί πρέπει να κάνω οικογένεια και παιδιά .Να νιώθω συνεχώς ένοχος για ότι δεν καταφέρω , και να αφήσω απογόνους με προίκα τις δικές μου ελλείψεις και ενοχές...Να κάνω τον σταυρό μου γιατί έχω ένα πιάτο φαγητό να φάω , λες και είναι ένα θαύμα που δεν το αξίζω και πρέπει να είμαι ευγνώμων για αυτό.Να ευχαριστώ κάθε μέρα τον αφέντη μου που μου δίνει μερικά χαρτονομίσματα για να κουτσοζήσω , λες και μου κάνει χάρη.Να εναποθέτω τις ελπίδες μου σε κάτι ανώτερο από μένα , γιατί είμαι αδύναμος να ερμηνεύσω μια κατάσταση και πρέπει πάντα να συμβαίνει κάτι το εξωπραγματικό , ώστε να βολεύομαι και να κοιμάμαι ήσυχος.

Να στήσω ένα πανηγύρι με πλούσιες λαμπάδες και φανταχτερά λαμπιόνια γιατί ζω για τους άλλους και τι θα πει ο κόσμος ??? Λες και η επιλογή της συντροφικότητας είναι μια δεσμευτική δήλωση που περνάει μέσα από την έγκριση των άλλων....

Να επιλέγω ( κι αυτό όποτε μου το επιτρέπουν ) τον εξουσιαστή μου , να ορίζει την ζωή μου , να απαξιώνει την ύπαρξη μου , αποδεχόμενος έτσι την ζωή μου σαν ένα παιχνίδι στα χέρια ανωτέρων...

Μπορούμε να ζήσουμε όπως πραγματικά θέλουμε , αρκεί να κατανοήσουμε ότι υπάρχουμε σε μια κοινωνία διεκδικώντας την ανατροπή της.Αρκεί να κατανοήσουμε ότι πολεμάμε το `` εγώ`` να γίνει `` εμείς``....Απεγκλωβισμένοι από ενοχές , τύψεις , κατάλοιπα , ταμπού και πρόθυμοι να καταστρέψουμε το οικοδόμημα των πλαστικών αναγκών...Αναγκών που ποτέ δεν μπορέσαμε να σκεφτούμε αν πραγματικά ήμασταν εμείς πίσω από αυτές.

Μπορούμε να ζήσουμε όπως θέλουμε...

Αρκεί να θέλουμε να ζήσουμε.

Dave ( Φράξια )

Έχεις ακούσει για τον Παύλο ?

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013

Καπιταλισμός.

Το σύστημα που αποσκοπεί στην εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο.Το σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω από τον άνθρωπο και για να το πετύχει , είναι έτοιμο να επιστρατεύσει όλα του τα όπλα...

Φασισμός.

Το άγριο κλαδί που φυτρώνει πάνω στον κορμό του Καπιταλισμού και είναι έτοιμο , όταν το απαιτεί η εποχή να κατασπαράξει με τον πιο βίαιο τρόπο οτιδήποτε αγνό και ελπιδοφόρο υπάρχει γύρω του.Και όλο αυτό για να συνεχίσει να υπάρχει το δέντρο.Ο Καπιταλισμός.

Η εποχή των απόψεων , από όλους.Η εποχή των εντυπωσιακών άρθρων , από όλους.Η εποχή που ο φόβος παίρνει σιγά σιγά τη θέση της αμηχανίας...Η εποχή της διαπίστωσης ότι τελικά το `` τέρας`` ήταν τόσο κοντά μας...Το `` δεν με νοιάζει`` έβγαλε μαχαίρια και έφτασε στην πόρτα μας...Η ησυχία και ή βολή απέδειξαν τελικά ότι έχουν στενή συγγένεια με τον θάνατο.

Χιλιάδες άνθρωποι αυτοκτόνησαν.Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν το σπίτι τους και ζούνε στο δρόμο.Χιλιάδες άνθρωποι μετράνε ψιλά , για να πάρουν ένα καρβέλι ψωμί.Χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν ούτε τα πιο βασικά για να ζήσουν...Είναι εκείνος ο `` παράδεισος των ευκαιριών της Ευρωπαικής Ένωσης ``...Έ ?? Αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους δεν τους μαχαίρωσε κανείς.Τους σκοτώνουν ``Δημοκρατικά`` με υπογραφές.Είναι αυτοί που ξαφνικά μοιάζουν `` άνθρωποι`` και προσπαθούν με `` πόνο`` , γεμάτοι θέληση να πατάξουν τον φασισμό και να μοιράσουν ελπίδα , ξαφνικά.Είναι απλά αυτοί που δεν ξέρουν από μαχαίρια και βάζουν τα τσιράκια τους να κάνουν τις βρωμοδουλειές...Έτσι λειτουργούν άλλωστε όλες οι μαφίες...

Φοβάσαι.Φοβάμαι...

Δεν είναι κακό.Είναι ανθρώπινο...

Μήπως όμως ήρθε η ώρα να ξυπνήσουν μέσα μας και άλλα ένστικτα πιο ισχυρά από τον φόβο ?

Μήπως ήρθε η ώρα να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο ? Μήπως ήρθε η ώρα η ησυχία να γίνει θόρυβος και ο θόρυβος ουσία ? Μήπως ήρθε η ώρα να καταλάβεις ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να ελέγχει και να αποφασίζει για την δικιά σου τη ζωή ?

Έχω γράψει πολλά άρθρα , είτε εδώ στο Αντάρτικο , είτε στην εφημερίδα που συμμετέχω.Έχω γράψει πολλούς στίχους σχετικούς με όλα τα παραπάνω...Έχω τη δική μου δράση με διάφορους τρόπους που δεν είναι της ώρας να αναφερθούν.Δεν έχει και σημασία.Ξέρω πολλούς ανθρώπους εκεί έξω που φωνάζουν , παλεύουν , δεν καταπίνουν την απομόνωση που τους προσφέρουν και προσπαθούν να αγωνιστούν.Όμως βλέπω στα μάτια τους κάτι που σίγουρα βλέπουν και στα δικά μου...Κάτι λείπει.Κάτι τους πονάει...Αν δεν ξέρεις σε ποιους αναφέρομαι , μην ανοίξεις την τηλεόραση για να τους μάθεις.Θα σου πουν ότι είναι μερικοί αλήτες,κάτι παράξενοι άνθρωποι που τρομοκρατούν τον κόσμο.Δεν είναι έτσι...Αν κοιτάξεις τα μάτια τους ποτέ , θα καταλάβεις την αλήθεια.Είναι άνθρωποι που ψάχνουν τη ζωή που τους έκλεψαν.Είναι άνθρωποι που φαντάζονται αυτό που εσένα δεν σου πέρασε ακόμα από το μυαλό...Κι αυτοί φοβούνται.Αλλά προσπαθούν να μετατρέψουν τον φόβο τους σε οργισμένη δημιουργία...

Έχεις ακούσει για τον Παύλο ? Σίγουρα κάτι θα έχεις ακούσει...

Προστάτεψε τα παιδιά από τους φασίστες...Και τον δολοφόνησαν.

Έτυχε να τον ξέρω.Εσύ δεν τον ήξερες...

Εκείνος όμως σε ήξερε...

Σου φώναζε αλλά δεν άκουγες.Ακόμα και τώρα σου φωνάζει.

Να μην αφήσεις τα παιδιά μόνα τους....

Μην τα αφήσεις.Κάνε κάτι....

Υ.Γ. Δεν ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου για τον φασισμό.

Ο φασισμός όμως ξέρει τι έχει στο μυαλό του για σένα.

Μην αφήσεις τα παιδιά...

Dave ( Φράξια )

Ο Παύλος θα ζει μέσα από τις αφηγήσεις μας...

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Παύλος θα ζει μέσα από τις αφηγήσεις μας...
Ο δικός μας Παύλος...

Τον Παύλο ή αλλιώς Killah p τον γνώρισα λόγω της αγάπης μου στην ραπ μουσική... από τα live δηλαδή εκεί στο 7 Sins... Φαινόταν ένα άτομο που αν σε έκοβε εντάξει από το βλέμμα σου, θα γινόσουν φίλος του...ή κάτι παραπάνω, ίσως και αδέρφι του...άλλωστε ήταν αυτό το πνέυμα του...ταγμένος στην αδελφικότητα και δεν το λέω μόνο εγώ...όλος ο κόσμος που τον είδε έστω και μια φορά το ξέρει...
Ένα βράδυ λοιπόν μετά από ένα live...είχαμε αράξει εγώ και η κολλητή έξω από το μαγαζί να ισιώσουμε λίγο και ύστερα να φύγουμε για τα σπίτια μας..βγαίνει έξω ο Killah και πέφτει το βλέμμα του πάνω μας...κάπου σας ξέρω εγώ εσάς...γνωστές φάτσες (με το γνωστό του υφάκι...όσοι τον ξέρετε, ξέρετε ακριβώς τι εννοώ..) πετάγομαι εγώ του λέω: ''Ε από εδώ μας έχεις δει..στα Live..'' και αμέσως μετά του πετάω τη μαγική κουβέντα: '' Είμαστε και από τον Πειραιά.. ''  Πειραιά; λέει... ''Ναι ρε..Κερατσίνι'' του κάνω... Μόλις το άκουσε αυτό ήταν λες και κλείδωσε μέσα του το θέμα γίναμε οι συμπάθειες του όπως μας έλεγε... ''Ρε δικά μας παιδιά είστε να πούμε; '' ''Πατριωτάκια είμαστε'' του λέμε εμείς και κάπως έτσι συνεχίσαμε να κάνουμε χαβαλέ...Πριν φύγουμε μας φωνάζει: ''Να έρχεστε ρε..θέλω να έρχονται τα πατριωτάκια εδώ '' 
Σε άλλο Live, πριν αρχίσει έρχεται και μας λέει : '' Έλα τι πίνουμε εδώ;''
''τίποτα ρε Παύλο..εγώ έχω το στομάχι μου'' του λέω... '' Ρε ποιο στομάχι; Να φέρω μπύρες; '' Και εμείς του λέγαμε όχι και όχι και τέτοια... Δεν ήταν άτομο που μπορούσες να του πεις όχι...αυτό που ήθελε να κάνει θα το έκανε...και αν τον κόντραρες και πολύ, θα σε κοίταγε με το αγέρωχο βλέμμα του αετού και θα κουμπωνόσουν αμέσως...Φεύγοντας εμείς εκείνη την μέρα, πάμε να τον χαιρετήσουμε και αφού μας ρώτησε πως θα φύγετε κλπ γιατί πάντα ήθελε να ξέρει και νοιαζόταν...μας φωνάζει...: '' Εεεε το νου σας ακούτε; είστε πολύτιμες...Ξέρω εγώ...κόβω κοστούμια με τη μία '' Εκείνη τη στιγμή γυρνάω και τον κοιτάω και ένιωσα στην ψυχή μου ότι αυτός ο άνθρωπος είναι αδερφός...
Πέρασαν κι άλλα πολλά Live σε κάποια μπήκα τσάμπα...ο Παύλος ήξερε ότι άλλοι είμαστε φοιτητές, άλλοι μαθητές και άλλοι άνεργοι...και ήξερε ότι επειδή αγαπάμε αυτή τη μουσική θα στερηθούμε άλλα για να πάμε σε Live και μετά θα μείνουμε ρέστοι...βέβαια εμάς δεν μας ένοιαζε...τον Παύλο όμως τον ένοιαζε και όποτε πέρναγε από το χέρι του μας έβαζε έτσι...ειδικά στα δικά του live δεν το συζητώ...μια μέρα κοντέψαμε να τσακωθούμε στην είσοδο γιατί δεν ήθελα να μπω τσάμπα... ''Μη φωνάζεις μου λέει ρε και άντε μέσα'' ''καλάααα'' του λέω ''θα σου πω εγώ ''...
  Μια άλλη μέρα πάλι...πάμε και του λέμε μαζί με την κολλητή (η ώρα ήταν κάπου 12) '' Παυλάρα φεύγουμε'', ''που πάτε ρε;'' φωνάζει...''Πρέπει να την κάνουμε, να προλάβουμε το τελευταίο τρένο'' ''Δεν θα πάτε πουθενά, αράχτε θα την βρούμε την άκρη'' μα-μου-σου-του εμείς...δεν καταλάβαινε τίποτα...
Αράζουμε λοιπόν και εμείς, ώσπου τελειώνει το live και μας λέει να τον περιμένουμε να τελειώσει με κάτι δουλειές στο μαγαζί...αράξαμε εκεί τα λέγαμε με μια παρέα και ξαφνικά σκάει ο Killah '' EΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ...ΣΕ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΠΑΝΩ''  ''πωωω αγριάδα'' του λέω.... ''νιααααααρρρ'' μου κάνει ο τρελάρας...ανεβαίνουμε πάνω και μας λέει άντε πάμε ήρθε το ταξί... Τι είχε κάνει ο τύπος; είχε φωνάξει ένα φίλο του ταξιτζή και με το ταξί που θα γύρναγε αυτός και η κοπέλα του θα γύρναγε και εμάς... ''Α δεν πας καλά..'' ήταν το μόνο που είπα...
''πότε πήγαινα; μου απαντά...Τον αφήνουμε εκεί κοντά στο σπίτι, μας λέει την καληνύχτα του και κάνει να φύγει... Τον ευχαριστούμε εμείς...και γυρνάει και μας λέει... '' Κορίτσια μου; η διασκέδαση είναι δικαιώμα...δεν θα μας το πάρουν και αυτό'' Είχε ένα τρόπο να μας αφήνει πάντα μαλάκες αυτό το άτομο...Επειδή όμως εμείς τα πειραιωτάκια έχουμε φιλότιμο...λέω στην φίλη μου... ''ρε να βάλουμε κάνα φράγκο να δώσουμε; δεν λέει..'' είχαμε 10 ευράκια και οι δύο...της δίνω τα δικά μου κατεβαίνοντας και πάω για σπίτι...
Σκάει τηλ...''όλα κομπλε;'' λέω... ''Ρε δε έπαιρνε τα λεφτά ο τύπος και μου είπε θες να με γαμήσει αύριο ο άλλος; ''  χαχαχαχα! 
Και πόσα άλλα μπορώ να ανεφέρω...που ντάξει δεν έχει και σημασία...αυτό που θέλω να δείξω μέσα από αυτά τα περιστατικά είναι πως ο Παύλος ήταν ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ που νοιαζόταν...φρόντιζε για όλους...ήθελε αν μπορεί να σε διευκολύνει με κάποιο τρόπο να το κάνει...δεν τον ένοιαζε τίποτα...αν πέρναγε κάτι από το χέρι του θα το έκανε ο κόσμος να χαλάσει...
Είναι δύσκολο να είσαι άνθρωπος με ενσυναίσθηση..να νιώθεις, να αγαπάς τα πάντα, να φροντίζεις για ό,τι θεωρείς πως πρέπει να φροντίσεις, να βοηθάς χωρίς να θες ανταλλάγματα, να νοίαζεσαι για όλους και όλα...
Ο Παυλάρας ήταν φτιαγμένος να ζει και να αναπνέει συλλογικά...
δεν γεννήθηκε για να ζει για την πάρτη του...ήταν ανέκαθεν ποτισμένος με το ''μικρόβιο'' της νοιάξης και της αδελφοσύνης...και αυτό φαινόταν από την μπύρα που θα σε κέρναγε γιατί σε πάει και θέλει να περάσεις καλά και από το ενδιαφέρον για το πως θα γυρίσεις πίσω στο σπίτι σου...Όπου σταθήκαμε και όπου βρεθήκαμε και η συζήτηση ερχόταν στον Killah είχαμε την καλή του την κουβέντα...Δεν ξέρω αν έχω εκτιμήσει περισσότερο άτομο στη φάση εκτός από αυτόν...Διοργάνωνε live για άρρωστα παιδιά, φρόντιζε άστεγους, φρόντιζε φίλους που είχαν ανάγκη...και αυτός φτωχαδάκι ήταν όπως όλοι μας δεν ήταν κάτι διαφορετικό...μόνο η ψυχή του ηταν διαφορετική...εμένα αυτά που μάθαινα και έβλεπα ότι έκανε...μου έκοβαν τα γόνατα...σκεφτόμουν: ''ρε φίλε..τι άτομάρα; και πάντα με το χαμόγελο'' δεν υπήρξε ούτε λεπτό μίζερος...πάντα με τον χαβαλέ του και τα αστεία του...δεν το έβαζε κάτω...
Ήθελε να ανοίξει ένα μαγαζάκι και όταν μας το ανακοίνωσε μας ρώτησε.. ''θα έρχεστε ρε; εσείς είστε και πατριωτάκια θέλω την παρουσία σας...'' ''είναι δυνατόν να μην ερχόμαστε; το στέκι μας θα γίνει..κάθε μέρα στο κεφάλι σου θα τις έχεις τις κάριες'' Τελικά, δεν τα κατάφερε για κάποιους λόγους που μου εξήγησε αλλά δεν θέλω να αναφέρω...
Πέρασε καιρός από τότε...και έχω τύψεις που δεν πήγαμε στο beach party – live ( δεν θυμάμαι και καλά ) στις 16 Αυγούσου που είχαν διοργανώσει... '' Η είσοδος δική μου κορίτσια'' ...''πάλι τα ίδια ρε Παύλο;'' ... 
'' Γιατί πότε άλλαξα; '' Θα μας αφήσεις να κεράσουμε μπυρόνια πολλά όμως...'' '' Καλά καλά...ελάτε και βλέπουμε..θέλω να σας δω''
Δεν πήγαμε όμως..δυστυχώς...
Στις 18 το ξημέρωμα είχα πέσει από νωρίς γιατί είχα ξύπνημα...δεν μπορούσα να κοιμηθώ όμως...σε μια φάση άρχισαν να πέφτουν μηνύματα και στο Facebook και στο τηλ... '' Σκοτώσανε τον Παύλο φασίστες'' 
Δεν το πίστεψα..νόμιζα ότι είναι φάρσα...ότι μου κάνουν πλάκα...
άρχισα να φωνάζω ''όχι τον Παύλο ρε...όχι τον Παύλο''
Δεν ήταν ψέμα...γαμώ τη ζωή μου δεν ήταν ψέμα...
Μούδιασμα...Την άλλη μέρα στην πορεία ήταν η πρώτη φορά που δεν με έννοιαξε να πεθάνω...ήθελα εκδίκηση ήθελα να ματώσουν αυτοί οι πούστηδες όπως μάτωσαν οι ψυχές μας όταν μάθαμε ότι έφυγε αυτό το συγκεκριμένο παλικάρι...Ο Παύλος...ο Παύλος συγκεκριμένα μπορούσε μόνο να μας γαμήσει την ζωή με την φυγή του γιατί όλοι τον αγαπούσαμε...ήταν ένα φωτινό παράδειγμα για όλους...ποτέ δεν του τα είπα...δεν χρειαζόταν...τα καταλάβαινε όλα πιστεύω με ένα βλέμμα...
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα πάω στην κηδεία αυτού του θεριού...δεν ήξερα που βρισκόμουν, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω με καμία δύναμη...ώσπου άκουσα τη μητέρα του... '' Ένα τελευταίο βλέμμα σου να είχα παιδί μου να το πάρω μαζί μου'' Εκεί ένιωσα ότι τα χάνω..,μου γύρισε το μυαλό...φρίκαρα...
Έχουν περάσει τόσες μέρες και ακόμα δεν χωνεύεται...δεν μπορώ να χωνέψω πως ένα παλικάρι που έδινε αγάπη και νοιαζόταν δολοφονήθηκε με ένα μαχαίρι στην καρδιά από χέρι φασίστα. Στην καρδιά; δεν μπορώ να το συλλάβει το μυαλό μου...μαχαίρωσαν αυτή την καρδιά; που μέσα έιχε αγάπη και μουσικές; πως τόλμησαν ρε; Είστε συνένοχοι μουνόπανα όλοι όσοι τους ψηφίσατε και τους σιγοντάρατε με την ανοχή σας...Εσείς τους οπλίσατε το χέρι...Εσείς ευθύνεστε που ο κόσμος είναι πιο φτωχός χωρίς τον Παύλο...εσείς φταίτε που σταμάτησαν τα όνειρα ενός νέου ανθρώπου...Εσείς φταίτε για όλα αυτά...Σας μισώ αλλά είμαι τόσο μουδιασμένη ακόμα που δεν ξέρω πως να το χειριστώ...Δεν ξέρω αν θα μου έφτανε ή αν θέλω τον θανατό σας...δεν ξέρω...Σίγουρα ο Παύλος δεν θα ήθελε να δει άλλο αίμα...για αυτό πιστεύω πως πρέπει να παλέψουμε σε αυτό το επίπεδο όλοι μας...
Ρε Παύλο ξέρεις τι πονάει πιο πολύ; που δεν θα ξαναχαβαλεδιάσουμε..που ανεβαίνοντας στα Εξάρχεια σε Live στο 7 sins δεν θα δω τη φάτσα σου...που δεν θα σε ξαναδώ πάνω στη σκηνή να μας τραγουδάς για τον Περαία, τις γειτονιές μας, τους ρεμπέτες, την αγάπη και την ελευθερία...Από την μέρα που έφυγες στο σπίτι σε αναφέρουμε συνέχεια...οι δικοί μου νιώθουν πως έχασαν ένα δικό τους παιδί...δεν ξέρω γιατί έκατσε έτσι...αλλά αυτό συμβαίνει...ο τρόπος που έφυγες; αυτά που τους έχω πει για σένα; επειδή είναι κα αυτοί γονείς; Δεν ξέρω..Θυμάσαι ρε που σου έλεγα ότι ο τρόπος που μιλάς μου θυμίζει τον πατέρα μου; Όλοι προσπαθούμε να μαζέψουμε τα μυαλά μας από εκείνη την μέρα...άνθρωποι που είτε σε ξέραν πολύ, ή λίγο πόνεσαν για το χαμό σου...Γιατί όταν φεύγει ένας αλήτης ένα αγκάθι φυτρώνει για να υπάρχει κάτι εδώ να μας πληγώνει... 

Προσπαθήστε να δείξετε όλοι μέσα από τις διηγήσεις σας...ό,τι έχει ο καθένας σας για τον Παύλο...για να καταλάβουν όλοι ποιος στα αλήθεια ήταν..να νιώσουν όλοι ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που έφυγε με τόσο βίαιο τρόπο...με ένα μαχαίρι στην καρδιά...Δεν έφυγε άδικα όμως...έφυγε σαν παλικάρι, σαν ήρωας πολεμώντας το άδικο...και αυτό θα το φωνάζω πάντα...
''όσο έχω τα μπράτσα μου δεν φοβάμαι τίποτα'' μου έλεγες και γελούσες...και έτσι έγινε...δεν φοβήθηκες ούτε δευτερόλεπτο...το ξέρει όλος ο κόσμος...περήφανος σαν αετός έφυγες...και αυτό... δεν το σηκώνουν οι πλάτες όλων, ξέρεις...
Με τις μπύρες μας θα κρατάμε νωπό το χώμα και κάθε φορά θα κοιτάμε ψηλά...για την πάρτη σου...για τις μπύρες που θέλαμε να σε κεράσουμε και δεν προλάβαμε...για την αγάπη και την λατρεία που είχαμε στον Πειραιά...Τον Πειραιά που ήταν στην πλάτη σου...τον τόπο μας... για κάθε τι που άφησες πίσω...και είναι πολλά...
Δεν θα ξεχάσει κανείς...είμαι περήφανη που σε γνώρισα...
ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ...να μας προσέχεις...το χρειαζόμαστε...

Μαρία και Μαρία...

 Έγώ δεν κόβω γόρδιους δεσμούς...τους φτιάχνω...
τους δένω..και τους λύνω...
τους φίλους μου δεν δίνω...
φωτιές ανάβω μόνο...φωτιές δεν σβήνω....
και πάνω απ'τα κάρβουνα...χορεύοντας ξεδίνω...
δεν αλλάζω...τον χείριστο μου εαυτό σου βγάζω..
και κατάματα...τον κακό σου εαυτό...θαυμάζω... 

             ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΟΥ ΡΕ KILLAH P!